De positie van de Marokkaanse immigrant in Nederland is onlangs overzichtelijk beschreven door Thierry Baudet onder de kop "Handen af van onze Marokkanen".
Daarnaast is er het debat tussen Marokkaanse immigranten en Marokkaanse emigratieambtenaren.
Mevrouw Arib heeft het als immigrant gebracht tot kamerlid voor de PvdA maar zit ook in de CCDH oftewel de Koninklijke Marokkaanse Adviesraad voor de Marokkaanse Gemeenschap in het Buitenland. Zij verdedigd haar nevenfunctie als Marokkaans emigratieambtenaar in de Volkskrant. Net als haar collega in de CCDH Abdou Menebhi ontkent zij glashard dat er politieke gevangen zijn in Marokko. Zij schrijft letterlijk: "Alle politieke gevangenen werden eind jaren negentig vrijgelaten, ballingen konden eindelijk terug". De Saharaanse gevangenen tellen kennelijk niet mee en de vele tienduizenden vluchtelingen kennelijk ook niet. Hoe verachtelijk kan een politica zijn?
Ze heeft ook een verholen dreigement. Haar adviesraad is onder andere bedoeld om samen te werken op het gebied van de bestrijding van terrorisme. Als men geen last van Marokkaanse terroristen wil hebben kan men dus beter samenwerken. "Regelmatig worden cellen van moslimextremisten ontmanteld of nieuwe aanslagen verijdeld. Vaak blijkt dat hier jongeren uit Europa, met een Marokkaanse achtergrond, bij betrokken zijn. De angst voor import van extremisme en geweld in naam van de islam zit er bij Marokko goed in. Nederland en Marokko moeten samenwerken om gemeenschappelijke doelen te realiseren. Niet alleen ter bestrijding van islamextremisme, maar ook met uitwisselingsprogramma’s .."
Mohammed Benzakour is een schrijver, en immigrant, en hij dient haar van repliek in de NRC Handelsblad. "Marokko is zeker bang, maar niet voor terroristen. Democratie en internet; scheiding van machten, onkreukbare ambtenaren, transparant bestuur, onafhankelijke rechtspraak, de vrije toegang tot onderwijs en informatie – dát zijn de demonen die Marokko doen sidderen."
Benzakour laat een andere demon, de onafhankelijke Saharaanse republiek onbesproken. Want ook voor hem tellen de Saharaanse slachtoffers die zijn land maakt kennelijk niet mee. Wat kan het hem in dit emigratiedebat nou schelen dat zijn land tienduizenden heeft verjaagd. Meneer schrijft immigrantenliteratuur en geen vluchtelingenpamfletten.
Posts tonen met het label NRC. Alle posts tonen
Posts tonen met het label NRC. Alle posts tonen
maandag 8 december 2008
maandag 24 november 2008
Minister Verhagen in Marokko
Minister Verhagen brengt een bezoek in Marokko en er is veel aandacht voor. De NOS meldt dat Marokko de "integratie niet wil belemmeren". Echt niet. De NRC brengt het nieuws dat Nederlanders van Marokkaanse afkomst hun kinderen geen naam van de Marokkaanse namenlijst meer hoeven te geven en dat het systeem van geldverkeer voor migranten volledig wordt geliberaliseerd. Verder is er erkenning voor het feit dat Nederland en Marokko het oneens zijn over de kwestie van het dubbele paspoort. Volgens Telegraaf wil men samenwerken op vele terreinen, zoals economie, handel, sociale zaken, defensie en onderwijs. De Telegraaf schrijft ook dat is afgesproken dat Marokko illegalen zonder papieren zal terugnemen.
Grote successen dus voor de Nederlandse diplomatie. Maar toch vooral voor de Marokkaanse die de inhoud heeft weten te bepalen en wederom succesvol de illegale annexatie van de Westelijke Sahara van de agenda heeft gehouden. Of zou daar achter de schermen nog wel iets aan gebeuren? Misschien. De minister heeft in zijn gevolg zogenaamde young professionals. De Telegraaf citeert één van de jongeren : "Het credo van Brussel is dat samenwerking alleen kan door soevereiniteit af te staan”, zegt Baudet, die een proefschrift schrijft over nationale soevereiniteit." En dat raakt de kwestie in de roos. Thierry Baudet heeft een reisverslagje gemaakt.
(Dit is overigens niet de groep jonge professionals van Marokkaanse afkomst die een toekomstvisie voor Nederland willen ontwikkelen waarover de Volkskrant in maart schreef.)
De minister heeft een twitternieuws pagina waarmee hij zelf reisnieuws kan verspreiden.
Grote successen dus voor de Nederlandse diplomatie. Maar toch vooral voor de Marokkaanse die de inhoud heeft weten te bepalen en wederom succesvol de illegale annexatie van de Westelijke Sahara van de agenda heeft gehouden. Of zou daar achter de schermen nog wel iets aan gebeuren? Misschien. De minister heeft in zijn gevolg zogenaamde young professionals. De Telegraaf citeert één van de jongeren : "Het credo van Brussel is dat samenwerking alleen kan door soevereiniteit af te staan”, zegt Baudet, die een proefschrift schrijft over nationale soevereiniteit." En dat raakt de kwestie in de roos. Thierry Baudet heeft een reisverslagje gemaakt.
(Dit is overigens niet de groep jonge professionals van Marokkaanse afkomst die een toekomstvisie voor Nederland willen ontwikkelen waarover de Volkskrant in maart schreef.)
De minister heeft een twitternieuws pagina waarmee hij zelf reisnieuws kan verspreiden.
donderdag 9 oktober 2008
Kwaliteitsinformatie
Het NRC Handelsblad dat zichzelf roemt als kwaliteitsblad voor de elite maakt zo af en toe zijn standpunten op subtiele wijze kenbaar zoals je van intellectuelen kan verwachten. In een achtergrondartikel over de schrijver J.G.M. Le Clézio prijst men zijn boek "Gens des nuages" aan als een
Al eerder, in 2003, bracht NRC een recensie met dezelfde pointe van de roman Révolutions van dezelfde schrijver.
20-10-08 Een aanvulling is nodig want op 9 october werd kort na de publicatie van bovenstaande bekend, dat de schrijver de Nobelprijs voor de literatuur heeft gekregen. De NRC had kennelijk al een idee wie die prijs zou gaan krijgen en de nederlandse kwaliteitskrant heeft er uiteraard nog vele kolommen volgeschreven over Le Clézio waarbij vele landen en volkeren worden genoemd bij pogingen het kosmopolitische karakter van de romancier te illustreren. De woorden "West Sahara" zie ik er niet tussen staan. Volk noch land vind men kennelijk het noemen waard ondanks meneers mevrouw. Dat is een misser, maar niet alleen van de NRC, maar zo'n beetje van alle recensenten.
Het altijd lezenswaardige Western Sahara Info weet te melden dat het boek "Gens des nuages" door het echtpaar samen is geschreven, het gaat over een reis door de Sahara.
"met prachtige foto's geïllustreerd boek, waarin Le Clézio verslag doet van een reis door de Zuid-Marokkaanse woestijn – een `retour aux origines', ditmaal in de voetsporen van de voorouders van zijn vrouw, Jemia, die werd geboren in de vallei van de Saguia el Hamra, in het uiterste zuiden van Marokko."Dat "uiterste zuiden van Marokko" is dus bezet gebied waarvan het eigendom wordt betwist. Het weglaten van die informatie is natuurlijk in het voordeel van de bezetter.
Al eerder, in 2003, bracht NRC een recensie met dezelfde pointe van de roman Révolutions van dezelfde schrijver.
"Pas wanneer hij een Algerijnse vrouw ontmoet met een even ondoorzichtig origine, heeft hij enigszins het idee deel te nemen aan het hier en nu, pas dan heeft hij de illusie even echt te bestaan. `Elle est de nulle part, comme lui', schrijft Le Clézio: ook zij komt eigenlijk nergens vandaan."Het is onsympathiek intellectueel gedraai: iedereen die zich een beetje informeert wéét waar mevrouw Le Clézio vandaan komt.
20-10-08 Een aanvulling is nodig want op 9 october werd kort na de publicatie van bovenstaande bekend, dat de schrijver de Nobelprijs voor de literatuur heeft gekregen. De NRC had kennelijk al een idee wie die prijs zou gaan krijgen en de nederlandse kwaliteitskrant heeft er uiteraard nog vele kolommen volgeschreven over Le Clézio waarbij vele landen en volkeren worden genoemd bij pogingen het kosmopolitische karakter van de romancier te illustreren. De woorden "West Sahara" zie ik er niet tussen staan. Volk noch land vind men kennelijk het noemen waard ondanks meneers mevrouw. Dat is een misser, maar niet alleen van de NRC, maar zo'n beetje van alle recensenten.
Het altijd lezenswaardige Western Sahara Info weet te melden dat het boek "Gens des nuages" door het echtpaar samen is geschreven, het gaat over een reis door de Sahara.
woensdag 3 september 2008
De kranten vandaag
In het Parool staat een aanbevelenswaardig vraaggesprek van Nadine van Loon met Hassan Rachidi, de veroordeelde directeur van Al Jazeera Marokko.
In het dagblad Trouw staat een verhaal over het belang van fosfaat in de wereld. De Westelijke Sahara is rijk aan fosfaat en die wordt gestolen door Marokko. Maar dat staat er jammer genoeg niet bij in dagblad Trouw.
Kwaliteitskrant NRC Handelsblad heeft een berichtje overgenomen van "het Algerijns persbureau APS" over het vertrek van topdiplomaat van W. De kwaliteitskrant is een beetje in de war want het bericht komt van het Saharaans persburo.
In het dagblad Trouw staat een verhaal over het belang van fosfaat in de wereld. De Westelijke Sahara is rijk aan fosfaat en die wordt gestolen door Marokko. Maar dat staat er jammer genoeg niet bij in dagblad Trouw.
Kwaliteitskrant NRC Handelsblad heeft een berichtje overgenomen van "het Algerijns persbureau APS" over het vertrek van topdiplomaat van W. De kwaliteitskrant is een beetje in de war want het bericht komt van het Saharaans persburo.
donderdag 31 juli 2008
Reactie op de NRC
Geachte Redactie,
In het artikel van 30 juli 2008 onder de kop Polisario: alleen overleg zonder Nederlandse VN-gezant schrijft de NRC: "Polisario verwijt Van Walsum" en dat wekt een wat vreemde indruk. Die "Polisario" is namelijk het Frente Polisario, wat een Spaanstalige afkorting is voor Frente Popular de Liberación de Saguía el Hamra y Río de Oro. (Het Volksfront voor de bevrijding van twee gebieden in de Westelijke Sahara die voor het grootste gedeelte zijn bezet door Marokko. De oorspronkelijke bevolking is gevlucht of zucht onder Marokkaanse, maar in de NRC vrijwel nooit genoemde, schendingen van hun mensenrechten.) Het gebruik van de naam Polisario als persoonsnaam is kenmerkend voor de Marokkaanse voorlichting over deze zeer onaangename kwestie. In het interview met de heer van Walsum in de NRC van 24 mei 2008 is dezelfde woordkeuze gebruikt. Het is mij niet duidelijk of dat te wijten is aan de NRC of aan de heer van Walsum. Wel is hierdoor de slordige vooringenomenheid aan Nederlandse zijde goed waarneembaar.
In het artikel van 30 juli 2008 onder de kop Polisario: alleen overleg zonder Nederlandse VN-gezant schrijft de NRC: "Polisario verwijt Van Walsum" en dat wekt een wat vreemde indruk. Die "Polisario" is namelijk het Frente Polisario, wat een Spaanstalige afkorting is voor Frente Popular de Liberación de Saguía el Hamra y Río de Oro. (Het Volksfront voor de bevrijding van twee gebieden in de Westelijke Sahara die voor het grootste gedeelte zijn bezet door Marokko. De oorspronkelijke bevolking is gevlucht of zucht onder Marokkaanse, maar in de NRC vrijwel nooit genoemde, schendingen van hun mensenrechten.) Het gebruik van de naam Polisario als persoonsnaam is kenmerkend voor de Marokkaanse voorlichting over deze zeer onaangename kwestie. In het interview met de heer van Walsum in de NRC van 24 mei 2008 is dezelfde woordkeuze gebruikt. Het is mij niet duidelijk of dat te wijten is aan de NRC of aan de heer van Walsum. Wel is hierdoor de slordige vooringenomenheid aan Nederlandse zijde goed waarneembaar.
Hoogachtend,
van Kaas
woensdag 9 juli 2008
Waar zit de Koning?
Het was al te lezen bij One Hump or Two en bij UPES maar nu staat het ook in de NRC: de Koning van Marokko zit niet op zijn troon maar toert ergens door het buitenland. Wat is er aan de hand met meneer Mohammed VI?
--
Aanvulling: De Koning heeft volgens Xinhua vrijdag een afspraak met de eerste minister van Spanje, Zapatero. Als hij daar niet verschijnt is er echt iets gaande. En als hij er wel verschijnt ook, want het is de verjaardag van de Peterselie-eiland-rel.
---
Aanvulling 2: De Koning is terecht, MAP heeft het bericht. En volgens Haaretz gaat hij deze week weer naar Parijs, voor zijn werk.
zondag 25 mei 2008
het is maar schijn
NRC Handelsblad brengt deze zaterdag een vraaggesprek met de bemiddelaar tussen Marokko en Polisario, de hagenees Peter van Walsum. Meneer van Walsum noemt de vredesbesprekingen een schijnvertoning. Eerder had hij zich al negatief uitgelaten over de onafhankelijkheid van West Sahara tijdens een gesprek met Ghislaine Plag in het radioprogramma Casa Luna van 30 april. Hij vertelde daarin dat hij over het gebied was gevlogen en dat zijn indruk was dat het een zeer leeg gebied is, eigelijk helemaal niks. Casa Luna schrijft in de aankondiging bij de podcast: "Van Walsum is van mening dat onafhankelijkheid van de Westelijke Sahara na 33 jaar strijd een 'onbereikbaar doel' is geworden."
Ik zal een verwijzing van het geluidsfragment zoeken en hier plaatsen.
Hieronder staat het gesprek met NRC dat in twee delen verscheen, op de voorpagina en in de zaterdagbijlage &tcetera.
Door onze correspondent
Steven Adolf
den haag, 24 MEI. De onderhandelingen tussen Marokko en de onafhankelijkheidsbeweging Polisario over de Westelijke Sahara, die plaatsvinden onder leiding van de Verenigde Naties, zijn ,,een schijnvertoning". Dat zegt Peter van Walsum, de persoonlijke afgezant van secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-moon en bemiddelaar in het conflict, in een vraaggesprek met deze krant.
Over de speculaties over zijn vertrek als VN-bemiddelaar zegt Van Walsum: ,,Ik heb altijd tegen Marokko en Polisario gezegd: Als jullie genoeg van me hebben, dan moet je een brief aan de secretaris-generaal schrijven. Dan is het zo geregeld", aldus de diplomaat.
Van Walsums reageert hiermee op de felle kritiek op zijn optreden van de zijde van Polisario en Algerije, dat de onafhankelijkheidsbeweging steunt. Van Walsum noemde vorige maand in de Veiligheidsraad een referendum over de onafhankelijkheid van het gebied ,,onrealistisch". Sindsdien is hij persona non grata bij Polisario en liggen de onderhandelingen stil.
Het grootste deel van de Westelijke Sahara, een voormalige Spaanse kolonie, werd 33 jaar geleden door Marokko bezet. Volgens Van Walsum heeft praten over onafhankelijkheid geen enkele zin, omdat de Veiligheidsraad nooit bereid is geweest om deze optie met geweld af te dwingen bij Marokko.
Door de onafhankelijkheid openlijk te verwerpen hoopte Van Walsum dat Polisario zou kiezen voor harde onderhandelingen over een vorm van zelfbestuur in het gebied. De VN-bemiddelaar heeft naar eigen zeggen geen idee hoe het overleg zal worden voortgezet en wat zijn positie daarin is.
Zaterdag &cetera: pagina 21
De Nederlandse diplomaat Peter van Walsum ligt onder vuur. Hij gaf zijn persoonlijke mening over de door Marokko bezette Westelijke Sahara. ,,Het overleg is een schijnvertoning."
Steven Adolf
Hij zou het imago van de Verenigde Naties geschonden hebben. Zichzelf onmogelijk gemaakt als onderhandelaar. Zijn neutraliteit ondermijnd. Een loopje genomen met het volkerenrecht. Zelden werd een persoonlijk afgezant van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties zo hard aangevallen als Peter van Walsum. De Nederlandse diplomaat moet bemiddelen in het conflict in de Westelijke Sahara dat door Marokko wordt bezet, maar sinds een paar weken is hij volgens onafhankelijkheidsbeweging Polisario en Algerije persona non grata.
Van Walsum ligt onder vuur omdat hij de Veiligheidsraad, los van de rapportage van secretaris-generaal Ban Ki-moon, onomwonden zijn mening heeft gegeven: onderhandelen over een onafhankelijke Westelijke Sahara is ,,onrealistisch".
Marokko en Polisario hebben vanaf 1991 vruchteloos gekibbeld over wie mocht stemmen in een referendum over de toekomst van het gebied. Vanaf 2004 wees Marokko een volksraadpleging over een mogelijke onafhankelijkheid van de hand en kwam met een voorstel voor autonomie onder Marokkaanse vlag. Polisario houdt vast aan een referendum over onafhankelijkheid. Maar volgens Van Walsum hebben besprekingen weinig zin, omdat Marokko de Veiligheidsraad nooit zal dwingen een referendum over een onafhankelijke Westelijke Sahara te accepteren.
Nu liggen de onderhandelingen stil. Secretaris-generaal Ban Ki-moon zwijgt in alle talen over het dossier. Het goede humeur van Van Walsum (73), een lange magere verschijning, lijkt er niet door bedorven. Naast een thermoskan met koffie doet hij in zijn Haagse woning uitgebreid verslag van bijna drie jaar onderhandelen in de Westelijke Sahara.
Heeft u de zaak geforceerd omdat u er zelf geen zin meer in had?
,,Ik kan niet zeggen dat ik de zaak heb opgeblazen om er zelf mee op te kunnen houden, maar ik dacht ook niet: o jee, zo maak ik mezelf onmogelijk. Ik kreeg het gevoel dat ik was neergezet om deze zaak gaande te houden tot in het oneindige. Van alle kanten kreeg ik te horen: `Hou vol, zet door! Het gaat de goede kant op.' Ik werd ontzettend geprezen, vooral door Algerije dat Polisario steunt. Geweldig zo goed het ging. Toen dacht ik: nee sorry, dat is geen zuivere koffie."
U voelde zich gebruikt?
,,Ik dacht: als ik nu niet mijn mening geef, dan zal ik mij over een jaar onvoorstelbaar misbruikt voelen. Niemand gelooft namelijk in een oplossing. Marokko overschat zijn eigen positie en Polisario en Algerije hebben geen ander doel dan het onderhandelingsproces net zo lang gaande te houden totdat de Veiligheidsraad zo wanhopig wordt dat hij instemt met een referendum onder de Saharawi over onafhankelijkheid.
Polisario wilde gebruik maken van de normale spelregels van dekolonisatie en zelfbeschikkingsrecht, omdat de Westelijke Sahara een voormalige Spaanse kolonie is. Marokko heeft op zijn beurt gezegd dat die spelregels niet van toepassing zijn omdat het gebied voor de kolonisatie al van hun was.
Toen Marokko op het punt stond het gebied binnen te trekken heeft Algerije heel nadrukkelijk aangedrongen op toepassing van Hoofdstuk Zeven van het Handvest van de Verenigde Naties dat militair optreden tegen agressie mogelijk maakt. Door deze oproep te negeren heeft de Veiligheidsraad voor het eerst duidelijk gemaakt dat ze geen geweld wil gebruiken. Dat is een duidelijke lijn geworden, elke keer heeft de Veiligheidsraad het afdwingen van een oplossing afgewezen. Dat is heilig in dit dossier."
Polisario en Algerije willen niet meer met u onderhandelen. Heeft u door zo duidelijk uw persoonlijke mening uit te spreken de onderhandelingen verstoord?
,,Vier maal zijn alle partijen bijeengekomen in Manhasset, een buitenwijk van New York. Dat overleg was een schijnvertoning, een wassen neus, doorgestoken kaart. Als ik hier braaf blijf zitten en doe wat van mij verwacht wordt dan ga ik niet vier rondes, maar acht rondes, of twaalf of zestien rondes doen. Een oplossing is er niet, want de twee uitgangspunten van de partijen zijn onverzoenbaar op het punt van het houden van een referendum over de onafhankelijkheid. Voor Polisario is dat essentieel en voor Marokko is dat ondenkbaar. Daar kom je nooit uit.
Ik kon natuurlijk ook gewoon ontslag nemen, maar ik dacht: laten we het eerst eens eventjes anders proberen. Als ik op mijn rondtocht langs regeringsleiders nu eens uitleg dat we er zo niet uitkomen. Als ik dat nu eens gewoon in mijn verslag zet. Een beetje va banque, een gok wagen. Als je zo zeker weet dat de onderhandelingen vast zitten, dan is het toch niet zo gek dat je probeert er een stoot aan te geven om het tenminste een bepaalde richting op te laten gaan.
Het vervelende is dat ik nu niet weet welke richting het op gaat. U zegt dat ze me niet meer willen hebben als bemiddelaar, nou dat is fijn, ik wil het ook niet zo graag meer. Maar ik heb altijd zowel tegen Marokko als tegen Polisario gezegd: als jullie genoeg van me hebben dan moet je een brief aan de secretaris-generaal schrijven. Dan is het zo geregeld. Maar ik heb geen bericht van de secretaris-generaal gekregen dat hij iets van dien aard heeft ontvangen. Dat betekent dat ik op dit moment echt niet weet wat de situatie is. Ik weet helemaal niks eerlijk gezegd."
U krijgt het verwijt dat u een loopje neemt met de rechten van gedekoloniseerde volkeren. Men noemt u immoreel.
,,Ik vind dat zo'n ontzettend oneerlijk argument. Het morele dilemma is dat Polisario meer gelijk heeft dan Marokko. Maar omdat de Veiligheidsraad Marokko nooit zal dwingen om een referendum over onafhankelijkheid te houden, kiest men in feite voor de status quo. Dat wil zeggen: uitzichtloze impasse. Polisario zit al 33 jaar in kampen. Is het moreel in orde om te accepteren dat nog een generatie Polisariokinderen in de kampen zal opgroeien? Ik stel iets anders voor: beweeg Polisario ertoe harde onderhandelingen aan te gaan over een serieuze en gegarandeerde vorm van zelfbestuur onder Marokkaanse vlag. Ik heb alle kampen van Polisario bezocht, maar ik heb nergens de gelegenheid gekregen om deze vraag aan de bewoners zelf voor te leggen.
Ik zeg: je moet met de realiteit rekening houden. Polisario heeft juridisch de beste papieren, maar door de opstelling van de Veiligheidsraad heeft het daar al die 33 jaar niets aan gehad.
Mijn suggestie, maar dat is ook helemaal voor mijn rekening en absoluut niet overgenomen door de Secretaris-Generaal, is dat de Veiligheidsraad beide partijen oproept om tijdelijk te experimenteren met zelfbestuur zonder onafhankelijkheid. Misschien ontdekken ze dat dit de enige uitweg uit de impasse vormt. Als het niet werkt ga je weer terug naar af zonder dat iemand er iets op verloren heeft. Ik vind dat zeker geen immoreel voorstel. Als Polisario wil praten over de autonomie dan hebben ze een geweldige positie. Marokko snakt naar legitimiteit."
U heeft uw mening los van het rapport van de secretaris-generaal naar de leden van de Veiligheidsraad gestuurd. Polisario en Algerije suggereren: Van Walsum wordt niet langer gesteund.
,,Ik heb geen insubordinatie gepleegd! De secretaris-generaal heeft in dit geval mijn mening niet in het officiële rapport gezet. Hij ging daar om wat voor gevoeligheid dan ook te ontzien niet mee akkoord. Nogal logisch vond ik dat jammer, maar dat is nog niet direct een meningsverschil. Het zou natuurlijk te gek zijn als je je bevindingen niet kan rapporteren aan de Veiligheidsraad. Ik had de vrijheid om het aan de raad te melden en dat heb ik gedaan."
Inhoudelijk bestaat er geen meningsverschil?
,,Ik moet bekennen dat ik dat niet weet. Ik weet de reden niet waarom de secretaris-generaal mijn mening er niet in wilde hebben.
Heeft u toen u begon contact gehad met uw voorganger, de Amerikaanse diplomaat James Baker?
,,Ja, ik ben bij hem langs geweest in Houston en heb uitvoerig met hem gepraat. Hij vond het een beetje ongelooflijk dat iemand die baan op zich nam, haha."
Daar heeft hij gelijk in gekregen.
,,Ja, maar ik heb het niet zeven jaar vol gehouden, ik heb na tweeënhalf jaar al gezien dat het niet gaat."
Ik zal een verwijzing van het geluidsfragment zoeken en hier plaatsen.
Hieronder staat het gesprek met NRC dat in twee delen verscheen, op de voorpagina en in de zaterdagbijlage &tcetera.
VN-gezant: overleg is schijn
Door onze correspondent
Steven Adolf
den haag, 24 MEI. De onderhandelingen tussen Marokko en de onafhankelijkheidsbeweging Polisario over de Westelijke Sahara, die plaatsvinden onder leiding van de Verenigde Naties, zijn ,,een schijnvertoning". Dat zegt Peter van Walsum, de persoonlijke afgezant van secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-moon en bemiddelaar in het conflict, in een vraaggesprek met deze krant.
Over de speculaties over zijn vertrek als VN-bemiddelaar zegt Van Walsum: ,,Ik heb altijd tegen Marokko en Polisario gezegd: Als jullie genoeg van me hebben, dan moet je een brief aan de secretaris-generaal schrijven. Dan is het zo geregeld", aldus de diplomaat.
Van Walsums reageert hiermee op de felle kritiek op zijn optreden van de zijde van Polisario en Algerije, dat de onafhankelijkheidsbeweging steunt. Van Walsum noemde vorige maand in de Veiligheidsraad een referendum over de onafhankelijkheid van het gebied ,,onrealistisch". Sindsdien is hij persona non grata bij Polisario en liggen de onderhandelingen stil.
Het grootste deel van de Westelijke Sahara, een voormalige Spaanse kolonie, werd 33 jaar geleden door Marokko bezet. Volgens Van Walsum heeft praten over onafhankelijkheid geen enkele zin, omdat de Veiligheidsraad nooit bereid is geweest om deze optie met geweld af te dwingen bij Marokko.
Door de onafhankelijkheid openlijk te verwerpen hoopte Van Walsum dat Polisario zou kiezen voor harde onderhandelingen over een vorm van zelfbestuur in het gebied. De VN-bemiddelaar heeft naar eigen zeggen geen idee hoe het overleg zal worden voortgezet en wat zijn positie daarin is.
Zaterdag &cetera: pagina 21
De Nederlandse diplomaat Peter van Walsum ligt onder vuur. Hij gaf zijn persoonlijke mening over de door Marokko bezette Westelijke Sahara. ,,Het overleg is een schijnvertoning."
Steven Adolf
Hij zou het imago van de Verenigde Naties geschonden hebben. Zichzelf onmogelijk gemaakt als onderhandelaar. Zijn neutraliteit ondermijnd. Een loopje genomen met het volkerenrecht. Zelden werd een persoonlijk afgezant van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties zo hard aangevallen als Peter van Walsum. De Nederlandse diplomaat moet bemiddelen in het conflict in de Westelijke Sahara dat door Marokko wordt bezet, maar sinds een paar weken is hij volgens onafhankelijkheidsbeweging Polisario en Algerije persona non grata.
Van Walsum ligt onder vuur omdat hij de Veiligheidsraad, los van de rapportage van secretaris-generaal Ban Ki-moon, onomwonden zijn mening heeft gegeven: onderhandelen over een onafhankelijke Westelijke Sahara is ,,onrealistisch".
Marokko en Polisario hebben vanaf 1991 vruchteloos gekibbeld over wie mocht stemmen in een referendum over de toekomst van het gebied. Vanaf 2004 wees Marokko een volksraadpleging over een mogelijke onafhankelijkheid van de hand en kwam met een voorstel voor autonomie onder Marokkaanse vlag. Polisario houdt vast aan een referendum over onafhankelijkheid. Maar volgens Van Walsum hebben besprekingen weinig zin, omdat Marokko de Veiligheidsraad nooit zal dwingen een referendum over een onafhankelijke Westelijke Sahara te accepteren.
Nu liggen de onderhandelingen stil. Secretaris-generaal Ban Ki-moon zwijgt in alle talen over het dossier. Het goede humeur van Van Walsum (73), een lange magere verschijning, lijkt er niet door bedorven. Naast een thermoskan met koffie doet hij in zijn Haagse woning uitgebreid verslag van bijna drie jaar onderhandelen in de Westelijke Sahara.
Heeft u de zaak geforceerd omdat u er zelf geen zin meer in had?
,,Ik kan niet zeggen dat ik de zaak heb opgeblazen om er zelf mee op te kunnen houden, maar ik dacht ook niet: o jee, zo maak ik mezelf onmogelijk. Ik kreeg het gevoel dat ik was neergezet om deze zaak gaande te houden tot in het oneindige. Van alle kanten kreeg ik te horen: `Hou vol, zet door! Het gaat de goede kant op.' Ik werd ontzettend geprezen, vooral door Algerije dat Polisario steunt. Geweldig zo goed het ging. Toen dacht ik: nee sorry, dat is geen zuivere koffie."
U voelde zich gebruikt?
,,Ik dacht: als ik nu niet mijn mening geef, dan zal ik mij over een jaar onvoorstelbaar misbruikt voelen. Niemand gelooft namelijk in een oplossing. Marokko overschat zijn eigen positie en Polisario en Algerije hebben geen ander doel dan het onderhandelingsproces net zo lang gaande te houden totdat de Veiligheidsraad zo wanhopig wordt dat hij instemt met een referendum onder de Saharawi over onafhankelijkheid.
Polisario wilde gebruik maken van de normale spelregels van dekolonisatie en zelfbeschikkingsrecht, omdat de Westelijke Sahara een voormalige Spaanse kolonie is. Marokko heeft op zijn beurt gezegd dat die spelregels niet van toepassing zijn omdat het gebied voor de kolonisatie al van hun was.
Toen Marokko op het punt stond het gebied binnen te trekken heeft Algerije heel nadrukkelijk aangedrongen op toepassing van Hoofdstuk Zeven van het Handvest van de Verenigde Naties dat militair optreden tegen agressie mogelijk maakt. Door deze oproep te negeren heeft de Veiligheidsraad voor het eerst duidelijk gemaakt dat ze geen geweld wil gebruiken. Dat is een duidelijke lijn geworden, elke keer heeft de Veiligheidsraad het afdwingen van een oplossing afgewezen. Dat is heilig in dit dossier."
Polisario en Algerije willen niet meer met u onderhandelen. Heeft u door zo duidelijk uw persoonlijke mening uit te spreken de onderhandelingen verstoord?
,,Vier maal zijn alle partijen bijeengekomen in Manhasset, een buitenwijk van New York. Dat overleg was een schijnvertoning, een wassen neus, doorgestoken kaart. Als ik hier braaf blijf zitten en doe wat van mij verwacht wordt dan ga ik niet vier rondes, maar acht rondes, of twaalf of zestien rondes doen. Een oplossing is er niet, want de twee uitgangspunten van de partijen zijn onverzoenbaar op het punt van het houden van een referendum over de onafhankelijkheid. Voor Polisario is dat essentieel en voor Marokko is dat ondenkbaar. Daar kom je nooit uit.
Ik kon natuurlijk ook gewoon ontslag nemen, maar ik dacht: laten we het eerst eens eventjes anders proberen. Als ik op mijn rondtocht langs regeringsleiders nu eens uitleg dat we er zo niet uitkomen. Als ik dat nu eens gewoon in mijn verslag zet. Een beetje va banque, een gok wagen. Als je zo zeker weet dat de onderhandelingen vast zitten, dan is het toch niet zo gek dat je probeert er een stoot aan te geven om het tenminste een bepaalde richting op te laten gaan.
Het vervelende is dat ik nu niet weet welke richting het op gaat. U zegt dat ze me niet meer willen hebben als bemiddelaar, nou dat is fijn, ik wil het ook niet zo graag meer. Maar ik heb altijd zowel tegen Marokko als tegen Polisario gezegd: als jullie genoeg van me hebben dan moet je een brief aan de secretaris-generaal schrijven. Dan is het zo geregeld. Maar ik heb geen bericht van de secretaris-generaal gekregen dat hij iets van dien aard heeft ontvangen. Dat betekent dat ik op dit moment echt niet weet wat de situatie is. Ik weet helemaal niks eerlijk gezegd."
U krijgt het verwijt dat u een loopje neemt met de rechten van gedekoloniseerde volkeren. Men noemt u immoreel.
,,Ik vind dat zo'n ontzettend oneerlijk argument. Het morele dilemma is dat Polisario meer gelijk heeft dan Marokko. Maar omdat de Veiligheidsraad Marokko nooit zal dwingen om een referendum over onafhankelijkheid te houden, kiest men in feite voor de status quo. Dat wil zeggen: uitzichtloze impasse. Polisario zit al 33 jaar in kampen. Is het moreel in orde om te accepteren dat nog een generatie Polisariokinderen in de kampen zal opgroeien? Ik stel iets anders voor: beweeg Polisario ertoe harde onderhandelingen aan te gaan over een serieuze en gegarandeerde vorm van zelfbestuur onder Marokkaanse vlag. Ik heb alle kampen van Polisario bezocht, maar ik heb nergens de gelegenheid gekregen om deze vraag aan de bewoners zelf voor te leggen.
Ik zeg: je moet met de realiteit rekening houden. Polisario heeft juridisch de beste papieren, maar door de opstelling van de Veiligheidsraad heeft het daar al die 33 jaar niets aan gehad.
Mijn suggestie, maar dat is ook helemaal voor mijn rekening en absoluut niet overgenomen door de Secretaris-Generaal, is dat de Veiligheidsraad beide partijen oproept om tijdelijk te experimenteren met zelfbestuur zonder onafhankelijkheid. Misschien ontdekken ze dat dit de enige uitweg uit de impasse vormt. Als het niet werkt ga je weer terug naar af zonder dat iemand er iets op verloren heeft. Ik vind dat zeker geen immoreel voorstel. Als Polisario wil praten over de autonomie dan hebben ze een geweldige positie. Marokko snakt naar legitimiteit."
U heeft uw mening los van het rapport van de secretaris-generaal naar de leden van de Veiligheidsraad gestuurd. Polisario en Algerije suggereren: Van Walsum wordt niet langer gesteund.
,,Ik heb geen insubordinatie gepleegd! De secretaris-generaal heeft in dit geval mijn mening niet in het officiële rapport gezet. Hij ging daar om wat voor gevoeligheid dan ook te ontzien niet mee akkoord. Nogal logisch vond ik dat jammer, maar dat is nog niet direct een meningsverschil. Het zou natuurlijk te gek zijn als je je bevindingen niet kan rapporteren aan de Veiligheidsraad. Ik had de vrijheid om het aan de raad te melden en dat heb ik gedaan."
Inhoudelijk bestaat er geen meningsverschil?
,,Ik moet bekennen dat ik dat niet weet. Ik weet de reden niet waarom de secretaris-generaal mijn mening er niet in wilde hebben.
Heeft u toen u begon contact gehad met uw voorganger, de Amerikaanse diplomaat James Baker?
,,Ja, ik ben bij hem langs geweest in Houston en heb uitvoerig met hem gepraat. Hij vond het een beetje ongelooflijk dat iemand die baan op zich nam, haha."
Daar heeft hij gelijk in gekregen.
,,Ja, maar ik heb het niet zeven jaar vol gehouden, ik heb na tweeënhalf jaar al gezien dat het niet gaat."
Abonneren op:
Posts (Atom)