Meneer de Groot en de Makhzen

Het briefje van Meneer de Groot, klik er op voor vergroting.

Het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken is een ingewikkelde organisatie. Het heeft directoraten voor onder andere ontwikkelingshulp, Europese zaken en er is een directie Noord-Afrika en Midden-Oosten (DAM) en die heeft weer een afdeling als "Maghreb en Golfstaten" voor een hele hoop landen waaronder "Algerije, Libië, Marokko, Mauritanië, Tunesië en de kwestie van de Westelijke Sahara." Ja echt, voor Buitenlandse Zaken is de Westelijke Sahara geen land waar mensen wonen, maar een "kwestie". Het is dan ook inderdaad een ingewikkelde juridische zaak waarover deskundigen van het internationaal recht zich al jaren mee bezig houden. Bij veiligheidsbeleid, armoedebestrijding, Ontwikkelingshulp, HIV bestrijding, mensenrechten, of het visserijbeleid, op al die beleidsterreinen van BZ gaat het niet om de mensen in de Westelijke Sahara, integendeel, op alle terreinen gaat men de "kwestie van de Westelijke Sahara" zoveel mogelijk uit de weg. Dat is voor de afdeling internationaal recht. Ergens anders in Den Haag...

Steun bij het verzwijgen van de "kwestie" krijgt men van de Adviesraad Internationale Vraagstukken, een obscuur maar duur betaald gezelschap, dat de minister dekt met adviezen zoals deze over de Arabische Lente. In dat advies wordt Marokko positief afgeschilderd en de bezetting en de bijbehorende terreur wordt dus niet genoemd.

Maar soms wordt men met de neus op de feiten gedrukt. Dan krijgt de minister van buitenlandse zaken een brief van de Saharaanse minister voor Europese zaken Mohamed Sidati, tevens vertegenwoordiger van het Polisario, over het visserijverdrag van de EU met Marokko. Dat verdrag of officieel gezegd de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij wil men toepassen in het visgebied bij de Westelijke Sahara en daarom zijn er grote juridische bezwaren tegen. De Marokkaanse bezetting is immers illegaal. Mohamed Sidati schrijft in zijn brief:

"The Frente POLISARIO, on behalf of the Saharawi people, wishes to reiterate its previous communications to all EU Member States (Diplomatic Notes of 23 January 2009 and 31 January 2011) to the effect that fishing by European vessels in Western Sahara’s waters pursuant to an arrangement with the Kingdom of Morocco is contrary to the interests and wishes of the people of Western Sahara. The people of Western Sahara and their political representatives have never been consulted in relation to the activities of EU-flagged fishing vessels in the waters adjacent to Western Sahara. Nor have the Saharawi people or their representatives received any direct benefits flowing from EU fishing activities licensed under the FPA. "

En dan moet er een antwoord worden geschreven, maar welke afdeling van het Ministerie van Buitenlandse Zaken moet zich met de kwestie bemoeien? DAM/MG, of ontwikkelingshulp, of toch de juridische afdeling? Nee, niet de juridisch afdeling, moet men hebben gedacht, want stel je voor dat ze het Polisario gelijk geven! het Europese pro-Koning van Marokko beleid zal in duigen vallen! Het antwoord werd geformuleerd door de afdeling die zich met Europa bezighoudt. De nieuwe baas is daar meneer Robert de Groot die door Uri Rosenthal is benoemd. Meneer de Groot antwoordt de vertegenwoordiger van het Polisario (zie hierboven) in een kattebelletje:

It has always been the Dutch government's position that the revenues from fishery agreements between the EU and third countries should benefit the socioeconomic development of local communities as much as possible.
The information provided by the Moroccan authorities to the European Commission on how the revenues from fishing activities benefit the native population of the non-self-governing territory will therefore play an important role in determining the position of the EU and of the Netherlands. We will continue to press for appropriate arrangements between the parties concerned so that local communities can reap the benefits of the fisheries agreement.

De argeloze lezer zal zich afvragen wat dit voor onzin mag wezen. Hoezo heeft Nederland altijd al gevonden dat lokale gemeenschappen moeten profiteren van visserij-overeenkomsten die de EU sluit?
Het is onzin. Wat meneer de Groot moet maar niet wil zeggen is dat Nederland zich jaren geleden van stemming heeft onthouden over het visserij-verdrag omdat er toen al bedenkingen waren bij de rechtmatigheid van een verdrag. Het gaat immers over vissen in een bezet gebied. Dat mag volgens het internationaal recht alleen als de lokale bevolking er mee instemt en er baat bij heeft. En uit de brief van de Saharaanse vertegenwoordiger blijkt duidelijk dat die instemming er niet is. Het Nederlandse standpunt, ingenomen op advies van de juristen, om niet klakkeloos vóór te stemmen toen over het visserij-verdrag werd besloten is juist gebleken. Maar meneer de Groot krabbelt terug en verschuilt zich achter vage kletskoek.

Vervolgens schrijft meneer de Groot dat de informatie die Marokko aan de Europese Commissie geeft een belangrijke rol zal spelen bij het beoordelen van de vraag of de oorspronkelijke bevolking instemt met de Europese visserij en er baat bij heeft. En dat is heel vreemd. Marokko is de bezettende macht en kan daarom niet spreken namens de bevolking die het onderdrukt. Waarom wil meneer de Groot de Marokkaanse bezetter wel een stem geven en de onderdrukte bevolking niet? De vertegenwoordiger van het Saharaanse eenheidsfront Polisario kan in ieder geval spreken voor het deel van de Saharaanse bevolking die al tientallen jaren in vluchtelingenkampen in Algerije moet wonen. En van die vertegenwoordiger heeft meneer de Groot net een brief ontvangen...

Meneer de Groot wil dus het Polisario niet serieus nemen en zijn Franse Spaanse en Makhzen-vrienden niet in de steek laten. Hij is een BZ-ambtenaar van afdeling Europa, niet van visserij, vluchtelingen of DAM/MG, en zeker ook niet van het internationaal recht. De laatste afdeling heeft meegewerkt aan een congres over Corperate pillage in het Haagse Vredespaleis zoals is te lezen in de "pillage manual" die men als .pdf kan downloaden bij het Vredesmuseum.

Meneer de Groot geeft in zijn korte slordige briefje een duidelijk voorbeeld van de manier waarop Europa tegenwoordig wordt misbruikt door mensen die lak hebben aan het internationaal recht. Het zijn de mensen die ons medeplichtig maken aan plundering, en nu ook aan de onrechtmatige oorlogsvoering tegen Libië. Dit is het Europa met buitenland-bazin Ashton, het Europa van het bedrog en het verraad van humanitaire waarden. Dat bombardeert voor de democratie en haastig een rebellen-coalitie erkend als de democratische regering van Libie, maar de legitieme en door tientallen landen erkende Saharaanse regering al sinds 1976 niet ziet staan.

De PvdA moet naar de Westelijke Sahara

In de gemeente Weert is een relletje ontstaan toen een plan van het PvdA-raadslid Malika Zaâboul voor een studiereis naar Marokko ter ore kwam van andere partijen, zoals de SP.
De reis zou worden gemaakt op uitnodiging, en op kosten van de Marokkaanse overheid. Er zou een bezoek worden gebracht aan de Westelijke Sahara dat door Marokko wordt bezet.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft "zeer verbaasd" gereageerd op het nieuws. Buitenlandse Zaken wist van niks terwijl er afspraken waren gemaakt met de Marokkaanse regering dat alle activiteiten die Marokko ontplooit richting Nederlanders van Marokkaanse afkomst transparant moeten zijn.

„Omdat het in deze kwestie gaat om een programma in de zuidelijke provincies, de Westelijke Sahara, lijkt het er op dat de Marokkaanse overheid haar standpunt over dit gebied wil uitdragen en haar gasten daarmee beïnvloeden.”

Het gaat volgens Buitenlandse Zaken niet om een onschuldig studiereisje maar om lobbywerk, een propagandastunt van de militaire bezetters van de Westelijke Sahara, waarvoor het in Marokko geboren PvdA-raadslid werd ingeschakeld. Het is heimelijke inmenging van een buitenlandse mogendheid in gemeentelijke zaken. Dat is wat waar de AIVD tegen waarschuwt. Is Malika Zaâboul onschuldig, een beetje dom, en niet goed begeleid door de PvdA? Was zij welbewust actief voor de Marokkaanse regering met instemming van de PvdA? Het zijn te scherpe vragen die men liever laat liggen.

Een studiereis die op smoezelige wijze is geregeld maakt een onprettige indruk maar het had ook anders gekund : open en transparant waarbij rekening is gehouden met het Nederlandse standpunt over de kwestie van de Westelijke Sahara.
Nederlandse ambtenaren moeten respect uitdragen voor het internationaal recht en daarom zou men moeten kunnen uitleggen waarom Nederland de souvereiniteit van Marokko over de Westelijke Sahara niet erkend. Ook mevrouw Zaâboul moet dat kunnen uitleggen, zeker tijdens een studiereis in de Westelijke Sahara! Van alle Nederlandse officials kan worden verwacht dat zij de Nederlandse normen en waarden uitdragen met betrekking tot de mensenrechten. In dat kader past een bezoek aan een Saharaanse mensenrechtenorganisatie. En tijdens een echte studiereis zouden Nederlandse gezagdragers een bezoek moeten brengen aan de VN-missie die toezicht houdt op het bestand in het gebied. Waarom organiseert de PvdA niet zo een reis voor ALLE PvdA bestuurders van Marokkaanse afkomst? De Saharanen zouden er vast en zeker geen bezwaar tegen hebben.

Ondertussen wordt op de website van de PvdA niet gesproken over de Westelijke Sahara maar over de "Zuidelijke streek" en dat is hetzelfde maar dan in het jargon van de Marokkaanse bezetter. De PvdA durft dus niet eens het beestje bij de naam te noemen.
Een studiereis zal voor de PvdA dus echt heel nuttig zijn. En het zal ook het begrip voor de Marokkaanse gemeenschap in Nederland vergroten die immers te lijden heeft van een verkrampt en opgefokt nationalisme waarmee de bezetting mentaal wordt ondersteund.

Mensenrechten volgens de Sultan

De Dag van de Mensenrechten is weer gehouden op 10 december. Amnesty International heeft stevige klachten over Marokko. Ondanks de Adviesraad voor de mensenrechten (Le Conseil consultatif des droits de l’Homme, CCDH) om Zijne Majesteit de Sultan van Marokko te helpen bij de hervormingen die men nodig vind. In deze raad zit onder andere de minister van buitenlandse zaken Mr. Taieb Fassi Fihri want het is dus ook een zaak vanwege het buitenland. (Er zijn de laatste tijd klachten over corruptie bij het Marokkaanse ministerie van buitenlandse zaken, maar dit terzijde.)

Sultan Mohammed VI heeft ter gelegenheid van mensenrechtendag een toespraak gehouden. Het staatshoofd heeft wel wat uit te leggen over de mensenrechten in Marokko en vooral in het illegaal geannexeerde West Sahara. Hij had er dit over te zeggen:

As we celebrate this historic event, which stands for justice, freedom and human dignity, we cannot but condemn the humiliation and suffering inflicted upon Moroccan citizens who are detained in the Tindouf camps, in gross violation of the basic principles of international humanitarian law. Morocco condemns the despicable, ludicrous exploitation of the lofty cause of human rights by the enemies of our territorial integrity, who are dodging responsibility by failing to respond to the unstinting efforts of the international community to reach a final political solution to the regional dispute over the Moroccan Sahara, through substantive negotiations based on realism and compromise.

Je zou je kunnen afvragen of hij gek is geworden, maar dat doet weinig terzake. De conclusie is wel dat de Sultan dus niet kiest voor de weg van redelijkheid maar voor een zeer agressieve tegenaanval. Hij wil niet aanvaarden dat de Saharanen zijn gevlucht voor de terreur van het Marokkaanse leger, nee het zijn geen Saharanen maar Marokkanen die gevangen worden gehouden door de vijanden van Marokko...

Hij vervolgde:

The enemies of our territorial integrity are formidable abusers of human rights, as evidenced by their heinous practices in camps where people are detained against their will. Whatever unspeakable violations they perpetrate, their desperate manoeuvres will not dent our firm determination to preserve individual and collective freedoms across the country, and to remain committed to open, constructive dialogue.

Dit klinkt wellicht tegenstrijdig en warrig maar de Sultan is een spiritueel leider en mag daarom best wel eens in tongen spreken. Vervolgens stelde hij :

We reiterate our solidarity with the expatriate sons and daughters of our southern provinces, wherever they may be. We shall spare no effort to enable them to exercise their legitimate right to return freely, and to lead a life of dignity alongside the overwhelming majority of their parents and relatives who are already settled in their homeland.

De Sultan is duidelijk: de Saharanen die zijn gevlucht, ongeacht waarheen, hebben geen eigen Saharaanse identiteit en zijn Marokkanen. Dit is niet alleen de illegale annexatie van een land maar zelfs van een volk! En dit ter gelegenheid van de dag van de mensenrechten! Wat zou mevrouw Arib hier van vinden? De Sultan gaf tot slot zijn oplossing:

In order to put an end to this artificial dispute which impedes the right of Maghreb peoples to integrated development, Morocco submitted a daring autonomy proposal based on respect for human rights and the release of creative energies; a proposal the international community and the United Nations system described as serious and credible because of its compatibility with international standards.

Dat de Sultan losstaat van de werkelijkheid blijkt hieruit. De internationale gemeenschap noch het "United Nations system" heeft duidelijk gemaakt dat het Marokkaans autonomievoorstel serieus is, want de hele wereld blijft aandringen op onderhandelingen. Juist vanwege de " internationale standaarden".

De Premier van Marokko heeft ook nog zijn steentje bijgedragen aan de dag van de mensenrechten volgens het MAP :

Speaking Thursday in Rabat at a meeting of the Advisory council of Human Rights (CCDH) on the occasion of the 60th anniversary of the Universal Declaration of Human Rights, El Fassi recalled that men, women and children are sequestered, being tortured and live in inhumane conditions in the hands of the Algerian Military in flagrant violation of the International Humanitarian Law.
"By confiscating the freedom of our fellow citizens, not only do the Algerian authorities severely undermine the religious, historical and good neighborhood links, they also hinder the building of the Maghreb" the Prime minister said.

De beschuldigingen aan buurland Algerije zijn zwaar. De Algerijnse reactie moeten we afwachten. Dat binnenkort de grenzen tussen de twee landen gastvrij opengaan, zoals de Sultan kortgeleden nog vroeg, is nu onwaarschijnlijk geworden.

Nederland heeft overigens een mensenrechtenambassadeur die misverstanden zou kunnen helpen oplossen maar deze ambtenaar die is voornamelijk bezig met andere landen zoals Iran en China. Toch heeft het nederlands ministerie van Buitenlandse zaken zelfs een hele directie die met mensenrechten en vredesopbouw bezig is. Hoewel... ook zij hebben meneer van Walsum niet kunnen helpen.

Minister Verhagen in Marokko

Minister Verhagen brengt een bezoek in Marokko en er is veel aandacht voor. De NOS meldt dat Marokko de "integratie niet wil belemmeren". Echt niet. De NRC brengt het nieuws dat Nederlanders van Marokkaanse afkomst hun kinderen geen naam van de Marokkaanse namenlijst meer hoeven te geven en dat het systeem van geldverkeer voor migranten volledig wordt geliberaliseerd. Verder is er erkenning voor het feit dat Nederland en Marokko het oneens zijn over de kwestie van het dubbele paspoort. Volgens Telegraaf wil men samenwerken op vele terreinen, zoals economie, handel, sociale zaken, defensie en onderwijs. De Telegraaf schrijft ook dat is afgesproken dat Marokko illegalen zonder papieren zal terugnemen.
Grote successen dus voor de Nederlandse diplomatie. Maar toch vooral voor de Marokkaanse die de inhoud heeft weten te bepalen en wederom succesvol de illegale annexatie van de Westelijke Sahara van de agenda heeft gehouden. Of zou daar achter de schermen nog wel iets aan gebeuren? Misschien. De minister heeft in zijn gevolg zogenaamde young professionals. De Telegraaf citeert één van de jongeren : "Het credo van Brussel is dat samenwerking alleen kan door soevereiniteit af te staan”, zegt Baudet, die een proefschrift schrijft over nationale soevereiniteit." En dat raakt de kwestie in de roos. Thierry Baudet heeft een reisverslagje gemaakt.

(Dit is overigens niet de groep jonge professionals van Marokkaanse afkomst die een toekomstvisie voor Nederland willen ontwikkelen waarover de Volkskrant in maart schreef.)
De minister heeft een twitternieuws pagina waarmee hij zelf reisnieuws kan verspreiden.

Nieuwe ambassadeur in Rabat

Onze nieuwe ambassadeur in Rabat is meneer Adrianus Henricus Franciscus Van Aggelen. Hij is kortgeleden ontvangen en goedbevonden door Sultan Mohamed VI, zo meldt Le Matin. De ambassadeur is ook al gesignaleerd in Oujda.
Minister Verhagen van Buitenlandse Zaken heeft alvast van regeringswege het Gemeenschappelijk Actie Programma Nederland-Marokko aangekondigd.

Saharaans bezoek aan Nederland

De Saharaanse mensenrechten activist en ex-gevangene, mevrouw Elghalia Jimi, heeft een bezoek gebracht aan Nederland waar zij leden van de Nederlandse afdeling van Amnesty International en de Nederlandse overheid heeft ontmoet, volgens een bekendmaking van de Saharaanse Vereniging van de slachtoffers van flagrante schendingen van de mensenrechten door de Marokkaanse staat (ASVDH).

Ms Djimi, die Vice President van de ASVDH is, heeft volgens dezelfde bron eerder in Amsterdam gesproken met de Nederlandse jurist Wout Albers, lid van de afdeling van Amnesty International belast met Noord-Afrika en gespecialiseerd in de internationale betrekkingen.

De situatie van de mensenrechten in de Westelijke Sahara is doorgesproken en in het bijzonder de geschiedenis van deze schendingen, de toestand waarin de gevangenen verkeren, en de druk waaronder de Saharaanse activisten voor de mensenrechten moeten werken. Zij betreurde het feit dat de Marokkaanse staat de Sahrawi mensenrechten commissies en verenigingen niet erkend.

Verder heeft de Saharaanse activiste op het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken een ontmoeting gehad met de heer Francois Naeff en mevrouw Marjolijn Luchtmeijer, de verantwoordelijken op de afdeling Noord-Afrika en Midden Oosten.

Deze vergadering was toegespitst op de situatie van de mensenrechten en de sociaal-economische en politieke omstandigheden in de laatste kolonie in Afrika.

(Dit is een vertaalde bewerking van het Engels origineel bij UPES.)