Een nieuw jaar met de Marokkaanse bezetting

De Saharaanse bevrijdingsstrijd wordt gevoerd in het zand van de woestijn en in de dorre rechtszalen van Europa. 

In het West-Saharaanse zand woedt een oorlog waarbij Marokkaanse drones worden ingezet die ook onschuldige reizigers treffen. Daartegenover staan de kleine eenheden van het Saharaanse leger die zijn bewapend met lichte artillerie. Met regelmaat worden aan Saharaanse zijde successen gemeld, zoals de vernietiging van een Marokkaans steunpunt op de verdedigingslinie, en er worden ook verliezen gemeld.  Marokko zwijgt over zijn militaire inzet en de slachtoffer aantallen. De VN missie in het gebied, die moet toezien op een bestand en het referendum moet organiseren, is nog wel aanwezig maar niet actief.  

In de Europese rechtszalen woedt de lawfare van beide zijden. Die barstte los in 2015 toen de Spaanse onderzoeksrechter Baltasar Garzón voorstelde om 11 Marokkaanse politie- en militaire functionarissen aan te klagen wegens genocide en moord gepleegd tussen 1975 en 1991 in West-Sahara. Garzón werd op een zijspoor gerangeerd en de Marokkanen bleven vrij rond lopen.

Marokko voert op dit moment in Spanje een rechtszaak  tegen journalist Ignacio Cembrero, die schrijft over Marokkaans misbruik van Pegasus afluistersoftware; en in Frankrijk tegen José Bové, een voormalig EU parlementslid die de huidige Marokkaanse premier Akhannouch beschuldigd van een poging tot omkoping. Daarnaast worden twee journalisten beschuldigd van chantage van "koning roofdier" Mohamed VI.  In Belgie is een aanklacht wegens laster ingediend tegen een Israelische vrouw die zegt een dochter te zijn van Hassan II en dus een zus van de huidige koning.  

De rechtszaak in Spanje tegen de Saharaanse president Ghali (die zelfs Nederlandse kranten heeft gehaald) is definitief afgedaan door de Spaanse rechterlijke macht waarna een nieuwe frivole zaak is aangespannen, nu tegen de zoon van Ghali, Luali Brahim.  

Inhoudelijker zijn de zaken van het Polisario tegen de Europese Raad en de Europese Commissie.  De Saharanen beroepen zich voor hun vrijheidsstrijd op het internationaal en Europees recht en met succes. Het succes is zo groot dat Marokko gedwongen is zich te bedienen van corrumperende methoden. 

Dat bleek in de affaire van Patricia Lalonde ruim vier jaar geleden.  De lobbyiste voor Marokko had een juridische kunstgreep mogelijk gemaakt waarmee het verbod op de plundering van West-Sahara kon worden ontdoken. Het was een schandaal maar Marokko heeft wel zijn zin gekregen, met steun van Rutte en Kaag. Vorige maand is echter bekend geworden dat de Belgische justitie onderzoek doet naar omkoping door Marokko van Europese parlementariers. Het begon als Qatargate maar het is nu Marokkogate. 

En in Nederland schijnt er een comeback te zijn van Soumaya Sahla, een neder-Marokkaanse die is veroordeeld wegens deelname aan de Hofstad terreurgroep. Zij is liefdevol opgenomen door de VVD, JOVD, de Leidsche Universiteit en anderen en omgevormd tot verbindingsvrouw tussen de Marokkaanse en Nederlandse veiligheidsdiensten. Na enig rumoer is ze vorig jaar in de luwte verdwenen maaar nu is kennelijk de tijd rijp om met haar verschijning Geert Wilders de boom in te jagen. (Er komen verkiezingen aan.) 

Deze week zal het Europees Parlement zich beraden op de zaak van de gevangen journalist Omar Radi die is veroordeeld voor o.a. spionage voor Nederland. 

In de vluchtelingenkampen is het 16e Congres van het Polisario gaande. 

De Marokkanisering van het liberalisme, deel II

Het rare woord "Marokkanisering" is een vertaling van het Marokkaans-Franse woord "marocanisation" dat vooral wordt gebruikt bij de beschrijving van de kolonisatie van West-Sahara. Maar niet alleen in dat gebied is er een politiek van "Marokkanisatie". Overal waar koning Mohamed zijn vlaggen wil planten wordt er "geMarokkaniseerd." Het is een raar woord maar Mohamed VI is nu eenmaal een rare man.  

Het Nederlandse liberalisme is "gemarokkaniseerd" door de activiteiten van Hans van Baalen en door de voortdurende dominante aanwezigheid van zijn geestverwant Rutte in de Nederlandse regering is ook de Nederlandse buitenlandse politiek "gemarokkaniseerd".  

De liberale VVD en D66 zijn de stilzwijgende partners van Marokko bij de bezetting van West-Sahara. Nederlandse bedrijven doen er goede zaken, vooral in de visserij. 

Onder Mohamed VI is het een voorwaarde, een condicio sine qua non, om geen knallende ruzie te krijgen dat men de bezetting van West-Sahara geen bezetting noemt. Verder wordt het zeer op prijs gesteld als men het Marokkaanse "autonomievoorstel" een serieus en aanvaardbaar voorstel noemt. Dat heeft minister van Buitenlandse Zaken, Wopke Hoekstra, dus gedaan. Het Marokkaanse autonomievoorstel is niet veel meer dan een poging om onder het referendum in West-Sahara uit te komen. Marokko had zich daartoe in onderhandelingen bij de VN verplicht maar heeft er geen zin meer in omdat het bang is te verliezen. Het voorstel is in directe tegenspraak met de verplichting om de wens van het West-Saharaanse volk te respecteren, en is dus niet serieus te nemen. Raar? Ja, maar Mohamed VI is nu eenmaal een rare man.  

De vrijheid van meningsuiting & vorming en de bescherming van de journalistiek zijn echte liberale waarden. Hoe houden liberale partijen zich bezig met de vrijheid van journalisten in Marokko?  Op zaterdag 14 december 2021 kwam de Volkskrant met een groot artikel over de gevangengenomen Marokkaanse journalist Omar Radi. De journalist zit sinds juli 2020 vast op beschuldiging van onder andere spionage voor Nederland.  Hij is tot zes jaar cel veroordeeld. Dat Volkskrant artikel had reden moeten zijn voor grote liberale verontwaardiging en stevige vragen in de Tweede Kamer. 

Maar toen was er weer een grote Geert Wilders-show waarmee de aandacht werd afgeleid. Wilders wist met een rel de zaak Radi helemaal naar de achtergrond te drukken. Mohamed VI en Rutte moeten hem dankbaar zijn geweest.  

De PVV leider had een pesterige opmerking gemaakt over D66 kamerlid Fonda Sahla die van Marokkaanse afkomst is en zich niet vertoond zonder strak omgebonden hoofddoek. De D66 leiders Jetten en Kaag reageerden meteen en hoogst verontwaardigd met de gebruikelijke verwijten van discriminatie. Wilders sloeg terug met onthullende verwijten aan het adres van de VVD over de zus van Fonda Sahla, Soumaya Sahla. Die is veroordeeld wegens deelname aan de terroristische Hofstad-groep... en is daarna als terreurdeskundige ingehuurd door de VVD. U leest het goed. Het is een rare zaak. 

Het was een onthulling van Jan Dijkhof, een blogger van Backme.org, dat Soumaya Sahla bij de VVD optreedt als ''Tafelvoorzitter terrorisme en radicalisering" als ervaringsdeskundige na twee veroordelingen wegens lidmaatschap van de Hofstadgroep. Zij was betrokken bij plannen om ongelovigen zoals Wilders te vermoorden. Na haar veroordeling maakte Soumaya Sahla achter de tralies kennis met de gevangenisrabbi Aryeh L. Heintz. Door zijn toedoen geneest zij als het ware van haar radicale denkbeelden, zegt hij. Volgens Rabbi Aryeh L Heintz heeft Soumaya na haar vrijlating met een El Al vlucht een reisje gemaakt naar Israël en is daar door de veiligheidsdiensten volledig doorgelicht en kosher ende halal bevonden. Bovendien krijgt zij VVD-leider Frits Bolkestein als mentor en gaat zij  studeren aan de Universiteit Leiden bij prof.dr. A.A.M. Kinneging. Voor de Militaire Spectator mag Souamaya Sahla  een achtergrondartikel schrijven over de toestand in Mali als daar een Nederlandse militaire missie naar toe gaat. Zij beschrijft de terreurdreiging voor de Nederlandse militairen in Mali. Hoe komt Haagse Soumaya aan die kennis? Waarschijnlijk van de Marokkaanse Mali-deskundige Rida Lyammouri, een Mohamed VI loyalist die zowel verbonden is aan het Haagse instituut Clingendael als aan het Marokkaanse instituut "Policy Center for the New South" en het "International Centre for Counter-Terrorism (ICCT)". Professor politieke antropologie Mayke Kaag, de zus van Sigrid Kaag, heeft samen met Sahla een hoofdstuk geschreven voor het boek Muslim Faith-Based Organizations and Social Welfare in Africa en dat zal ook hebben bijgedragen. 

Soumaya, als verbindingsvrouw tussen de Nederlandse en Marokkaanse terreurdeskundigen, is kennelijk niet alleen volstrekt gerehabiliteerd maar heeft meer invloed op, en toegang tot veiligheidszaken dan een gewone burger. Zij speelt een rol in de "Marokkanisering" van het veiligheidsbeleid en de terreur-bestrijding.  

Kamerlid Wilders beweerde dat hij gewoon bang was dat zij met een VVD-pasje toegang heeft tot het Kamergebouw en dat hij haar tegen het lijf kan lopen.Hij stelde de regering op hoge toon vragen. En Wilders vraagt ook een Kamerdebat aan. Dat debat kreeg hij niet. Hij krijgt ook geen media-rel want er heerst een discreet zwijgen over het Soumaya Sahla schandaal. 

Het is natuurlijk een opmerkelijke rehabilitatie. De drijvende kracht is waarschijnlijk Frits Bolkestein: een VVD-liberaal die een dominante rol heeft opgeëist in het debat over de islam in Nederland. Op het  congres van de Liberale Internationale van 8 september 1991 in Luzern had hij al een voordracht over de integratie van minderheden en islam en ook bij debatten over islam en het liberalisme, bv. met Tariq Ramadan, voerde deze Amsterdammer met zijn bekakte stem het hoogste woord. Bolkestein hielp VVD-Kamerlid Oussama (Sam) Cherribi promoveren op de rol van de Marokkaanse imam in Amsterdam. Zijn proefschrift werd in de Groene afgebrand. Cherribi was het eerste Kamerlid van Marokkaanse afkomst, samen met Mohamed Rabbae. Bolkestein is de man die na de moord op Theo van Gogh een oproep deed aan premier Balkenende om alles te doen om de Marokkaanse koning zijn afkeer over terreur van zijn (ex)landgenoten uit te laten spreken. Het gebeurde niet. Hij schreef ook een open brief aan de koning, en het was allemaal slechts voor de bühne. De VVD van Bolkestein steunt het bewind van de absolute islamitische vorst economisch en politiek en gebruikt een verdeel en heers politiek waarbij mensen tegen elkaar worden uitgespeeld.   

Dat Bolkestein een grote bijdrage heeft geleverd aan extreem-rechts in Nederland is dus niet opmerkelijk. Wilders is zijn leerling, zoals Rutte dat ook was. 

Het thema "Marokko" in de meest bekrompen zin is in de Nederlandse politiek het breekijzer waarmee Wilders zijn zetels binnen heeft gehaald. De zondebok die hij gebruikt zijn de Marokkaanse immigranten, terwijl zijn tegenpool Rutte samenwerkt met de Marokkaanse elite die het land onleefbaar maken. De gevangen journalist Omar Radi, en alle andere politieke gevangenen zijn voor de neo-liberalen van geen belang. 

West-Sahara is ondertussen door gasleverancier Algerije wel onder de aandacht gebracht. De Franse president heeft zijn aandacht er zeker bij. Macron heeft een intensief bezoek gebracht aan Algiers en in Marokko is men nu ongerust over een mogelijke "Macronisation" van de kwestie Sahara. :-)  

Ergens eind oktober staat de kwestie weer op de agenda van de Veiligheidsraad.    

De Marokkanisering van het liberalisme

Er zijn verkiezingen gehouden in Marokko en de uitslag  is bekend: de koning heeft gewonnen. De islamitische partijen zijn uit de mode en de figuranten van de RNI en PAM zijn naar voren geschoven. Dat zijn partijen die "liberale" genoemd worden. Liberaal dan zoals Rutte liberaal is:  pro-monarchie, winstbelust, geen respect voor internationaal recht. Het liberalisme in Marokko heeft niet zo'n lange geschiedenis. Een overzichtje. 

Hassan II had liberale partijen nodig om te infiltreren bij de Liberale Internationale. Die groep had namelijk het standpunt dat het internationaal recht bepalend moest zijn in de kwestie van West-Sahara en dat was ongunstig voor Hassan de wrede. De Mouvement Populaire (MP) en de Union Constitutionelle (UC) gingen zich liberaal noemen. Dat waren uiterst conservatieve en nationalistische en vooral loyale monarchisten, net als RNI en PAM, maar de ballotage van de Liberale Internationale is niet streng en in 2003, tijdens het Liberale congres dat in Senegal wordt gehouden, treden de twee Marokkaanse "liberale" partijen toe tot de organisatie.  Op dat congres wordt nog een resolutie over Afrika aangenomen waarin de wenselijkheid van een referendum in West-Sahara wordt uitgesproken:  

"Liberal International wants the conflict on Western Sahara to be solved in accordance with the UN Security Council plan on a referendum among the Western Saharan People, and strongly urges the parties involved to make a referendum possible." 

Maar dat zal gaan veranderen door toedoen van de twee Marokkaanse partijen en de onlangs overleden Hans van Baalen.   

Rond dezelfde tijd dat  de Nederlandse diplomaat van Walsum wordt benoemd tot speciaal gezant voor de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties voor West-Sahara, in 2006, wordt Hans van Baalen de leiding toevertrouwd van een "fact finding mission", als internationaal secretaris van de Liberale Internationale, om een rapport op te stellen over het conflict in West-Sahara. De liberale missie bezoekt Marokko, het bezette gebied en is te gast bij het (socialistische) Front Polisario in de vluchtelingenkampen. 

 Het rapport van de missie wordt aangeboden op het jaarlijkse congres van de Liberale Internationale die dat jaar zijn congres houdt in  Marrakesh, in Marokko, met de Union Constitutionnelle als gastheer. In het verslag van de missie is het Marokkaanse standpunt, dat West-Sahara autonomie moet krijgen onder Marokkaanse soevereiniteit, als aanbeveling overgenomen.  Van Baalen: "We must concentrate on the initiatives for regional autonomy, as promoted by King Mohamed VI."  Het congres in Marokko, waar ook meneer Dittrich namens D66 aanwezig is, neemt er de volgende resolutie aan: "Liberal International welcomed the initiatives on regional autonomy taken by Morocco, and called for a long term final settlement, based on a reconciliation of the principles international legality and a political reality." 

De positie van de LI ten aanzien van West-Sahara is daarmee zeer ten gunste van Marokko gedraaid. De Zweedse deelnemer aan de missie, Gunnar Nordmark van de Folkspartiet Liberalerna, tekent nog per brief protest aan tegen de eenzijdige conclusie maar dat heeft geen enkele invloed. 

Twee jaar later, in 2008, ontvangt van Baalen een hoge Marokkaanse onderscheiding. Hetzelfde jaar krijgt de Nederlandse wapenindustrie een order voor Sigma fregatten ter waarde van ruim 800 miljoen uit Marokko en hoewel voor een land dat betrokken is bij een gewapend conflict geen wapenexport vergunning mag worden afgegeven, gebeurt dat wel. Er is kennelijk koninklijke invloed. 

Op 20 april 2009 wordt Hans van Baalen benoemd tot voorzitter van de LI. In 2015 wordt Van Baalen de partijvoorzitter van de ALDE (Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa) in het Europees parlement. Hij geeft daarmee ook leiding aan de D66 parlementariërs in het EP.  

In december 2016 komt het Hof van Justitie van de Europese Unie met een uitspraak dat geen handels- of associatieovereenkomst tussen de EU en Marokko kan worden toegepast op West-Sahara, omdat Marokko geen soevereiniteit heeft over dat grondgebied. De enige wettige manier om een overeenkomst te sluiten met West-Sahara, zo oordeelt het Hof, is met toestemming van de bevolking van het grondgebied. 

In reactie op deze heldere uitspraak kiest men er niet voor om eenvoudigweg West-Sahara uit de overeenkomst met Marokko te schrappen, zoals eerder de (sociaal-democratische) Nederlandse minister Asscher deed met het sociale zekerheidsverdrag. Integendeel. 

Onder leiding van de Nederlandse ambtenaar Vincent Piket, en met steun van de regering Rutte, wordt een frauduleuze constructie uitgewerkt waarbij zogenaamde Sahrawi's toestemming geven voor de uitbreiding van het verdrag met West-Sahara. 

Om die schijn van toestemming te krijgen wordt nog weer eens een missie naar Marokko gestuurd, nu onder leiding van de Franse liberale mevrouw Lalonde, die lid is van ALDE onder van Baalen. De missie is formeel van het Internationale Handelscomité van het EU Parlement (INTA) en wordt gedomineerd door liberalen.  Zij bezoeken slechts Marokko en het bezette gebied. Het bevrijde gebied wordt gemeden. In het rapport komt te staan dat "Alle redelijke en haalbare maatregelen zijn genomen om te informeren naar de instemming van de betrokken bevolking."  Het is een flagrante leugen want de betrokken bevolking is voor een groot deel gevlucht naar Algerije en is buiten beschouwing gelaten.  Het Polisario protesteert tegen de gang van zaken en met hen vele solidariteitsorganisaties. Het Finse EU parlementslid Hautala die deelnam aan de missie distantieert zich van het rapport. De ALDE-groep weet met steun van de centrumrechtse EVP, de conservatieve ECR en enkele extreemrechtse fracties een debat over het schandaal en het gecorrumpeerde rapport te voorkomen. 

Dan wordt het speciale protocol aan het associatieverdrag toegevoegd en de zaak komt in stemming bij het EU parlement. Maar ondertussen is er een probleem ontstaan: de liberale mevrouw Lalonde moet haar functie neerleggen  nadat bekend is geworden dat zij een bijbaan heeft op een Marokkaans lobby-kantoor in Brussel.  Lalonde wordt als voorzitter van de INTA handelscommissie opgevolgd door onze D66 liberaal Marietje Schaake. Mevrouw Schaake weet het corrupte rapport door het parlement te loodsen met een rechtse meerderheid. En zo wordt de Europees - Marokkaanse plundering op papier dan  "legaal".  Het Front Polisario moet weer een nieuwe procedure beginnen en tot die tijd kunnen de Nederlandse reders hun monster-trawlers laten vissen. Tijdrekken is het favoriete Marokkaanse spel. 

D66 liberaal Sigrid Kaag verklaard als minister van Buitenlandse handel in 2018 "Het kabinet is van mening dat de Commissie en Europese Dienst voor Extern Optreden (EDEO) alle redelijke en haalbare stappen hebben ondernomen om de bevolking van de Westelijke Sahara adequaat te betrekken." Het is letterlijk de tekst van het corrupte Lalonde rapport. 

Na het aftreden van Hans van Baalen als voorzitter van de Liberale Internationale is de Marokkaanse Dr. Hakima el Haité gekozen tot voorzitter van de LI.  In 2019 vertrok Van Baalen uit het Europese Parlement en is daar opgevolgd door Malik Azmani. Met de enorme verkiezingsoverwinning van de liberale partijen in Marokko zien we dus een enorme opkomst van het Marokkaanse liberalisme. 

Het Front Polisario is overigens meteen een bezwaarprocedure bij het Europese Hof van Justitie begonnen tegen de corrupte gang van zaken. De uitspraak is op 29 september aanstaande om 11 uur.  Het is nog even afwachten hoe liberalen als Rutte, Kaag, Hakima el Haité en Akhannouch zich daartegen zullen opstellen.  

Toevoeging. Akhannouch is inmiddels benoemd tot premier. Veel Engelstalige Marokkanen zijn verontwaardigd dat deze biljonairpatser liberaal wordt genoemd. Zijn partij is in ieder geval geen lid van de LI. 

netwerkjournalist Peter R. de Vries neergeschoten

Nederland is zeer geschokt: netwerkjournalist Peter R. de Vries is neergeschoten. De Vries is zwaar gewond opgenomen in het ziekenhuis, twee verdachten zijn opgepakt. Het nieuws haalt alle media en tot in Spanje wordt het gemeld. Er wordt gesteld dat het een aanslag is op de journalistiek en zelfs op de rechtstaat. Dat is overdreven. Peter R. de Vries is bekend geworden als uitmuntende misdaadjournalist. Hij heeft goede connecties en zelfs vrienden binnen misdaadnetwerken. De Vries kan met die inside information goede verhalen maken over de misdaad. Omdat hij wordt vertrouwd binnen de netwerken kan de conclusie worden getrokken dat de Vries ook weet te zwijgen. 

Peter R. de Vries is een handelsmerk geworden voor mediaverslaggeving over misdaad. Hij is neergeschoten toen hij uit een televisie studio kwam. De televisie programmering werd voor het nieuws onderbroken. Het gaat om een vooraanstaande en invloedrijke figuur in de Nederlandse medianetwerken. 

 De gebeurtenis is hier van belang omdat de Vries betrokken is als juridisch adviseur in het proces tegen de Nederlands-Marokkaanse Taghi. Peter R. de Vries is compagnon van advocaat Kasem, die bekendheid kreeg door de beschuldiging dat hij informatie uit de Taghi zaak gelekt zou hebben. De Vries is woordvoerder van Nabil B., de Nederlands-Marokkaanse kroongetuige in de Marengo-zaak. De Vries verkeert aldus in Marokkaanse kringen. Dat is opmerkelijk en reden om bij stil te staan. 

 Nederland en Marokko hebben een hele intense verhouding. Gisteren, op de dag van de aanslag op de Vries, werd bekend gemaakt dat de Hoge Raad de veroordeling van de anti-Marokkaanse politicus Wilders in stand houdt. Wilders had zijn publiek gevraagd of zij "meer of minder Marokkanen" willen, en werd daarom wegens groeps-belediging veroordeeld. De Marokkaanse kwestie houdt de Nederlandse politiek in een houdgreep. De anti-Marokkanen partij van Wilders is een groot struikelblok bij een rappe kabinetsformatie. Tegenover Wilders staan pro-Marokko netwerken. Peter R. de Vries weet daar goed de weg in. 

Marokko zelf is echter bijna een onbespreekbaar onderwerp in de media-netwerken. Er is af en toe een plichtmatig verslagje van een correspondent als de boel daar uit de hand loopt. Dat Marokko het bestand in West-Sahara heeft verbroken werd plichtmatig en summier vermeld. Er is geen ruimte in de medianetwerken voor de stroom van informatie over de zware repressie tegen de Marokkaanse journalistiek, zelfs in het geval van journalist Omar Radi die wordt beschuldigd van spionage voor Nederland! Gisteren, op de dag van de aanslag op de Vries, werd het proces tegen Omar Radi voortgezet, vandaag is er uiteindelijk belangstelling bij de VPRO. 

 De aanslag op de Vries wordt voorgesteld als voortzetting van een golf van geweld vanuit de onderwereld, als een a-politiek crimineel gegeven gericht tegen "de journalistiek" en zelfs "de rechtstaat". Het woord "Marokko" wordt niet genoemd. Ook de Vries zelf, als een spin in het media-web genesteld, heeft nooit het verband duidelijk gemaakt tussen Marokkaanse en Nederlandse netwerken, en ook al de andere Nederlandse misdaadverslaggevers leggen dat verband niet. 

Het was Mohamed Rabbae die bij de commissie van Traa tijdens de IRT affaire verklaarde over de betrokkenheid van de Marokkaanse koning bij de hasj-handel. Van Traa kwam om bij een auto-ongeluk. 

Sindsdien is de band tussen Marokko en Nederland intenser geworden. Peter R. de Vries heeft sinds die tijd heel veel te maken gehad met drugs-netwerken en er veel over geschreven. Maar het verband met de Marokkaanse politiek, met de maffiastaat Marokko, heeft hij nooit gelegd. Dat is opmerkelijk. 

De band tussen het Nederlandse en Marokkaanse koningshuis is overigens stevig. Prins Jaime de Bourbon de Parme heeft juni 2014 een vruchtbaar bezoek gebracht aan het Marokkaans fosfaatbedrijf, dat fosfaat rooft uit West-Sahara, waarna er grof geld naar de Amsterdamse zuid-as stroomde. 

De koning van Nederland laat het volk weten dat de aanslag op de Vries een aanslag is op de journalistiek en dat hij geschokt is. Maar geen woord over de journalisten die in Marokko worden verkracht door zijn collega, of over diens invloed hier in Nederland. En zelfs Wilders is daarover stil. 

Briefje aan Geenstijl

De Telegraaf heeft enkele dagen geleden een nieuwe aanval ingezet op Sigrid Kaag, de leidsvrouwe van D66 en tegenwoordig naast minister van buitenlandse handel ook minister van buitenlandse zaken omdat Stef Blok iets anders is gaan doen. De aanval wordt gevoed door nieuwtjes die bekend zijn geworden na een beroep op de wet openbaarheid van bestuur. Een VPRO documentaire over Kaag is intensief begeleid door het ministerie van buitenlandse zaken. Kaag wordt zoals de Telegraaf gewoon is afgeschilderd als een onaangenaam mens en daar valt eigelijk wel iets voor te zeggen. Als minister van buitenlandse handel heeft Kaag in de Tweede Kamer verklaard geen enkele moeite te hebben met de aankoop door Rijkswaterstaat van strooizout uit West-Sahara. Dat is een bezet gebied waardoor die handel gelijkstaat aan plundering. Zij maakt daar Nederland medeplichtig aan. Hoogst onaangenaam! 

De leider van de anti-Marokkaanse partij, de geachte afgevaardigde Wilders, noemde Kaag een heks maar niet daarom. Vervolgens mocht Hassnae Bouzza, een vooraanstaand lid van de Marokkaanse lobby, in de NRC minister Kaag in bescherming nemen tegen de afschuwelijke heksenjacht waar zij slachtoffer van is geworden. De steun van de Marokkaanse lobby voor Kaag is opmerkelijk maar niet verrassend.  

D66 en de VVD hebben actief meegewerkt aan de aanpassing van het Europees handelsakkoord met Marokko zodat het kan worden toegepast op het bezette gebied in West-Sahara. Maar handel in producten uit bezet gebied waar geen toestemming voor is gegeven door de oorspronkelijke bevolking  is.. plundering. De enige vertegenwoordiging van die bevolking is het Polisario en die is niks gevraagd. Maar wat zegt de arrogante en inhalige heks ? 

 Het kabinet is echter van mening dat de instemming van Polisario niet doorslaggevend is.

Het bestand tussen Polisario en Marokko is mede hierdoor ten einde is gekomen. Er is weer oorlog in West-Sahara. Zien we dat terug in de reisadviezen van de heks van buitenlandse zaken? Nee. 

Het was kortom tijd om de redactie van Geenstijl een berichtje te sturen. 

Beste redactie,

Een paar tips voor het Kaag debat. 

Hassnae Bouazza die Kaag in de NRC mag steunen (heksenjacht) heeft meegewerkt aan de vijfdelige VPRO-serie 'Sahara' met Bram Vermeulen die GEEN aandacht heeft gegeven aan het conflict in West-Sahara. Een serie documentaires over de Sahara die de kwestie West-Sahara onbenoemd laat is een heel vreemd fenomeen. Alsof je een documentaire maakt over Europa in de 20e eeuw zonder de Berlijnse Muur te noemen.  Niger wordt wel genoemd, uiteraard. De VPRO heeft daarmee een politiek taboe bevestigd dat door Marokko is opgelegd.  

Kaag heeft geen probleem met de invoer van grondstoffen uit West-Sahara, zoals strooizout dat wordt aangekocht door Rijkswaterstaat. Toch is de invoer van grondstoffen uit conflictgebieden zonder toestemming van de oorspronkelijke bewoners volgens het internationaal recht niet juist en het woord ervoor is PLUNDER. Marokko hoort dat niet graag. Toch komt er in september een uitspraak van het Europees Hof van Justitie waarin de onrechtmatigheid waarschijnlijk weer zal worden bevestigd. 

https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?oqp=&for=&mat=or&jge=&td=%3BALL&jur=C%2CT%2CF&page=1&dates=&pcs=Oor&lg=&parties=polisario&pro=&nat=or&cit=none%252CC%252CCJ%252CR%252C2008E%252C%252C%252C%252C%252C%252C%252C%252C%252C%252Ctrue%252Cfalse%252Cfalse&language=en&avg=&cid=409603   

VANDAAG komt er schip in Rotterdam aan uit West-Sahara maar Kaag laat de lading niet controleren op herkomst. Op de ladingpapieren staat dat het afkomstig is uit "Marokko".  Dat is belastingfraude, en belazert de consument. 

Maar van Geenstijl is geen reactie ontvangen. 

Europese corrumpering

 

Op 5 juli 2019 hebben Tom Moerenhout en zes andere burgers een burgerinitiatief ingediend bij de Europese Commissie waarin wordt gevraagd om de regels van het internationaal recht na te leven bij de Europese handel met name in militair bezet gebied. 

Tom Moerenhout heeft expertise op het gebied van internationaal economisch recht. 

De groep Moerenhout gebruikt een nieuw speeltje van de Europese Commissie: het Europees Burger Initiatief. Europese burgers mogen een verzoek indienen om een handtekeningenactie te organiseren via de Europese Commissie.  De Commissie heeft daarvoor een centraal systeem om online steunbetuigingen te verzamelen, compleet met e-herkenning. 

 De Commissie is niet verplicht elk initiatief te registreren. Ze registreert alleen initiatieven die voldoen aan de criteria. Als het verzoek wordt toegelaten moeten een miljoen handtekeningen worden verzameld via de EC website. Als het zover is dan zal de EC het verzoek beoordelen. 

Het verzoek van de groep Moerenhout is door de EC afgewezen. De Commissie weigerde het voorstel voor een burgerinitiatief te registeren. Was getekend: Frans Timmermans, 4 september 2019. Daartegen is beroep ingesteld bij het Europees Hof. Het Hof heeft de klagers op 12 mei dit jaar gelijk gegeven. (Persbericht. Uitspraak. ) Al Jazeera bericht erover. En Courthousenews. 

De EC kan daartegen in beroep. Dat duurt dan weer een jaartje. Als de groep Moerenhout dat dan wint, dan kan men beginnen met de handtekeningen actie om naleving van het internationaal recht door de EU te verzoeken.  En tot die tijd... is de vraag of internationaal recht door de EU moet worden nageleefd bij handel in militair bezet gebied .. onder de rechter.  

Het dealtje van Trump en een lezing op 4 mei

Vertrekkend president van de USA, de heer D. Trump heeft per proclamatie de Marokkaanse claim op West-Sahara erkend. In ruil daarvoor heeft Marokko de relatie met Israël genormaliseerd. In deze deal zijn nog een aantal zaken betrokken, zoals de levering van drones en toezeggingen van grote investeringen in het bezette gebied. Wat voor Marokko wellicht ook heeft meegespeelt is de junk status rating van Marokko door Fitch en de invoering van een Amerikaanse straf invoerheffing van 23.46% op de Marokkaanse fosfaat. 

 En uiteraard zoekt Marokko extra steun nadat het door Frankrijk was opgestookt om de wapenstilstand te verbreken in de verwachting dat straffeloos te kunnen doen, maar dat zich nu ziet geconfronteerd met dagelijkse bombardementen op zijn stellingen door het Polisario. 

Om de zaak tastbaar te maken heeft de VS een virtueel consulaat in Dahkla geopend. Dat is een stad in West-Sahara. Marokko is verrukt, en de Geestelijk Leider heeft aan Trump zijn hoogste onderscheiding doen toekomen uit handen van zijne majesteitelijke zuster prinses-ambassadeur Lalla Joumala. De Amerikaanse Leider heeft daarop zijne majesteit behaagt met het allerhoogst, the greatest, presidentieël priklintje. 

 Het is verwarrend allemaal en niet in de laatste plaats voor die Marokkanen die dachten dat zij, met hun regering, onvoorwaardelijk solidair waren met de Palestijnen. Maar het zogenaamde vredesverdrag dat Trump's schoonschoon Kushner heeft gesloten tussen Marokko en Israel verkwanseld de Palestijnse belangen. De bijgeleverde wapens, en het goedkeuren van de bezetting van West-Sahara maakt dat niet helemaal goed. 

Absoluut niet solidair is Marokko ondertussen met Charlie Hebdo, zo werd nog eens onderstreept door de minister van Buitenlandse Zaken Otmani op Twitter eind oktober vorig jaar. 

1/3 Le #Maroc condamne vigoureusement la poursuite de la publication des caricatures outrageuses à l’Islam et au Prophète Sidna Mohammed, PSL.
Un communiqué du ministère des Affaires étrangères indique que le Maroc dénonce ces actes qui reflètent l’immaturité de leurs auteurs =

— سعد الدين العثماني EL OTMANI Saad dine (@Elotmanisaad) October 25, 2020

Een dergelijke veroordeling, vigoureusement, van de moordenaars van cartoonisten of geschiedenisleraren heeft de ministère des Affaires étrangères nog niet uit zijn smoel gekregen. 

Opmerkelijk is de waarschuwing aan de Marokkaanse diaspora  door de Marokkaanse veiligheidsdiensten dat beledigingen van ambtenaren in functie zullen worden vervolgd. El País bericht:  "De regering van Marokko zal Marokkaanse burgers die in het buitenland wonen vervolgen voor "het belasteren" van Marokkaanse overheidsfunctionarissen. De aanklacht tegen deze mensen - van wie de identiteit niet is onthuld - is opgesteld door drie veiligheids- en spionage-instellingen: de Algemene Directie Nationale Veiligheid (DGSN, politie), de Algemene Directie Territoriale Surveillance (DGST, spionage) en de Directie Algemene studies en documentatie (DGED, contraspionage)." 

Het is een duidelijke waarschuwing dat iedere Marokkaan in het buitenland op zijn woorden moet passen. 

Dat zou een probleem kunnen worden als er iemand van Marokkaanse afkomst een lezing gaat houden op 4 mei, de dag dat de slachtoffers van het fascisme worden herdacht. Een spreker die moeite heeft met het fascistische bewind in Marokko zou van de gelegenheid gebruik kunnen maken om melding te maken van de vele opgepakte journalisten en schrijvers in Marokko. Hij zou de illegale bezetting van West-Sahara onder de aandacht kunnen brengen, en de grove mishandeling van de Sahrawi bevolking in het bezette gebied. Hij zou de zaak van Monjib kunnen bespreken die wegens steun van Free Press Unlimited gevangen zit.  Hij zou daarmee licht ambtenaren van het Marokkaans regime kunnen beledigen en vervolging over zich kunnen afroepen. 

Maar de lezing op 4 mei wordt dit jaar gehouden door ene Abdelkader Benali, de schrijver die een anti-Polisario propaganda film heeft vertoond in de Amsterdamse bibliotheek; die reclamefilms maakt voor het toerisme in Marokko en een huis heeft in Tanger. Bij Joods.nl zijn bezwaren tegen Benali opgesomt wegens onprettige uitspraken over Joden. Het gevaar dat Benali kritiek levert op Marokko is klein en zijn 4 mei lezing zal waarschijnlijk een oefening worden in licht verteerbare algemeenheden in perfect Nederlandse volzinnen, een gouden ganzenveer waardig.  

 

 

Het is oorlog maar we doen net alsof we van niks weten

Na het jarenlang waarschuwen van Sahrawi's dat de toestand niet zo kan voortduren, en de uitdrukkelijke waarschuwingen om uit de buurt van de wegblokkade door Sahrawi demonstranten bij Gargarat te blijven, is het staakt-het-vuren op vrijdag 13 november door Marokko verbroken. De FAR, het Marokkaanse leger heeft de wegblokkade verwijderd en het gebied onder controle genomen.
Het Front Polisario heeft vervolgens, zoals aangekondigd, de wapenstilstand-overeenkomst tot voltooid verleden tijd verklaard.
In de overeenkomst was afgesproken om een referendum te organiseren, maar Marokko had die voorwaarde al lang geleden verworpen. Het bestand was al een illusie en het toegeven aan de werkelijkheid is op zichzelf een goede stap. Het Front Polisario heeft voor de duidelijkheid een groot aantal bommen en granaten afgevuurd op de Marokkaanse schuilplaatsen in hun verdedigingslinie. En herhaalt dat elke dag.

In de Saharaanse republiek is de algehele noodtoestand afgekondigd en uiteraard de algehele mobilisatie. In Marokko doet men alsof er niet veel aan de hand is.
De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties maakt nog steeds geen haast om belangstelling te tonen. De VN missie MINURSO voor de organisatie van het referendum die ook moet toezien op het staakt-het-vuren heeft zich aan de Polisario zijde teruggetrokken in de barakken; achter de Marokkaanse Muur trekt men op met de Marokkanen aan de dinertafels in de hotels van El Ayun, of men gaat op stap met het Marokkaanse leger, zoals bij Guerguerate.
VN-chef Guterres en de Franse minister van Buitenlandse Zaken Drian, of de net zo Franse Onder-secretaris-generaal voor VN vredesoperaties Jean-Pierre François Renaud Lacroix: allemaal steunen ze Marokko. Er is dertig jaar lang de leugen volgehouden dat Verenigde Naties de Sahrawi zullen helpen met een referendum terwijl Frankrijk alle steun voor de Sahrawi blokkeerde en kritiek op het corrupte Marokkaanse regime smoorde. Dat de Marokkaanse regering zijn afkeuring uitsprak over Franse cartoons en daarbij de islamitische haatcampagne in Frankrijk onderschreef maakte geen verschil voor Drian.
Marokko mag alles van het Macronistische Frankrijk, of het nu gaat om grootschalige export van hasj, of het goedpraten van cartoon-terreur, het schenden van mensenrechten en de vrijheid van meningsuiting, of het bedreigen van de grenzen van zijn buurlanden. Alles wordt door Frankrijk toegedekt en aangemoedigd. Daarbij weten de Fransen ook nog de Verenigde Naties op een schandalige manier te misbruiken voor hun belangen in Marokko. En dat belang schrijft nu voor dat men blijft doen alsof er nog steeds een wapenstilstand is en dat Marokko dat helemaal niet heeft gebroken. Het is afwachten hoe lang men dat volhoudt.

Koning van Marokko blijft vrije doorgang eisen over Polisario-gebied, hoopt op steun van VN missie voor het referendum, dat hij verwerpt.

Zijne Highness Mohamed VI, koning van de grootste kif producerende natie ter wereld, en Leider der Gelovigen, heeft ter gelegenheid van de herdenking van de "Groene Mars" weer de jaarlijkse redevoering gehouden die traditiegetrouw een provocatie van de internationale rechtsorde is geworden. De "Groene Mars" was een schijnvertoning waarbij Marokkaanse burgers in naam van de Islam West-Sahara introkken om "vreedzaam" de Spanjaarden te verjagen en het gebied te "bevrijden" van de kolonisator. In werkelijkheid was achter de schermen in nauw overleg met Spanje, samen met Mauritanië het gebied onderling verdeeld. De honderdduizenden "vrijwillige" Marokkaanse demonstranten waren de afleidingsmanoeuvre voor het internationale publiek. Buiten de schijnwerpers trok het Marokkaanse leger West-Sahara binnen waar het een genocidale terreurcampagne tegen de oorspronkelijke bewoners begon. De bevolking die de woestijn in vluchtte werd met napalm gebombardeerd. De Groene Mars was een misdaad tegen de menselijkheid en de triomfantelijke viering elk jaar is een uiting van grote minachting voor mensenrechten. 

Koning Mohamed zei in zijn redevoering "alle vertrouwen te hebben dat de Verenigde Naties en MINURSO hun plichten zullen blijven vervullen in termen van handhaving van het staakt-het-vuren in de regio". Die MINURSO is de VN missie om het referendum te organiseren. Het is hetzelfde referendum dat Zijne Highness overbodig acht maar het Polisario in 1991 als voornaamste reden zag om tot een staakt-het-vuren te komen. De Sahrawi's klagen de laatste jaren steeds harder dat de bescherming van de VN Marokko de kans geeft hun land leeg te plunderen. Dat zij daarin gelijk hebben wordt bewezen door de WSRW. Europese en zeker ook Nederlandse bedrijven zijn daarbij drijvende krachten.

De vluchtelingen zijn het zat en eisen actie van het Polisario. Die is er gekomen in Gargarat, of Guerguerat of Karkarat, الكركرات. Het is de plaats waar de weg vanuit Marokko naar Mauretanië en de rest van Afrika over Polisario-gebied loopt. Een stukje van een paar honderd meter. Maar er staan nu Sahrawi demonstranten en die blokkeren de weg. Ze eisen een referendum. Dat is heel vervelend voor koning Mohamed VI aangezien zijn buurland Algerije de grens voor hem dichthoudt. Het verkeer vanuit Marokko naar Afrika kan dus niet via Algerije. Het ligt voor de hand dat de Marokkaanse dictator niet met zich wil laten sollen en hard militair ingrijpen als de oplossing ziet. Maar dat moet dan wel gebeuren op Polisario-gebied, waar Gargarat nu eenmaal ligt volgens de bestandslijnen van 1991 en dat zal dus een schending van het bestand betekenen. Het Front Polisario heeft de noodtoestand afgekondigd en is aan het mobiliseren. Mauritanië stuurt ook troepen naar de grens. De president van de Saharaanse republiek heeft verklaard dat, zodra Marokkanen ook maar een haar krenken van de protesterende burgers bij Gargarat, de totale oorlog wordt afgekondigd. Het is namelijk ook nog eens tien jaar na de bloedige ontruiming door Marokko van het ontzagwekkende protestkamp Gdeim Izik dat een vers diep trauma heeft veroorzaakt bij vele Saharawi's, en waarbij het Polisario toen knarsentandend heeft toegezien zonder direct in te grijpen.

Wat gaat Europa doen? De Franse minister Drian is op bezoek geweest bij zijn ambtsgenoot in Marokko. Daar is gesproken over de moord op de Franse leraar, en de aanval op de kerk in Nice door cartoonfobische moslims en steun van Marokkanen in de strijd tegen de beledigde moordmoslims. Die steun is er zeker van de onverschrokken Zineb El Rhazoui maar zij woont niet voor niets in Frankrijk.. Het cynische bewind van Mohamed VI gebruikt de suggestie van steun in de strijd tegen de terreur in Europa als ruilmiddel om de bange Europeanen te chanteren, net zoals men altijd steun beloofd tegen de drugssmokkel maar ondertussen de productie van hasj blijft opvoeren. Het is de vraag hoe ver Drian, en Europa, deze keer meegaat met de Marokkaanse wens om de betoging bij Gargarat kapot te maken.

De wereldhandel in Marokkaanse drugs

Marokko is de grootste producent van hasj ter wereld. De grootste word je niet zomaar. Voor die prestatie is goede samenwerking nodig tussen overheid en bedrijfsleven. De productie is voornamelijk geconcentreerd in het noorden van het land waar ook veel Marokkanen in Nederland vandaan komen. Het gebied is, nog sterker dan de andere delen van Marokko, zwaar gemilitariseerd. Het gebied is, volgens Riffijnen, in feite bezet gebied sinds de nederlaag van de Riffijnse republiek tegen de Spaans-Franse koloniale legers. De bezetting werd nog erger na de Hirak protestbeweging die het Marokkaanse regime grote schrik heeft aangejaagd. De overheid is nu zeer uitdrukkelijk aanwezig in het productiegebied.  

De handel in Marokkaanse hasj is vrijwel overal illegaal, ook in Marokko zelf. De handel heeft daarom een zeer discreet, een geheim karakter. Het is een zaak voor ingewijden, voor familie. De handel in Marokkaanse hasj gaat vooral via internationale Marokkaanse netwerken in de diaspora. Daarbij is het handig om de moskee te gebruiken en het seculiere buitenlandse netwerk van de overheid. Marokko heeft zowel een ministerie voor Marokkanen in het buitenland als een ministerie van buitenlandse zaken. En het heeft een inlichtingendienst voor discrete, geheime zaken in het buitenland. 

In het door oorlog en geweld geteisterde Mali wordt ook handel gedreven in Marokkaanse hasj en dat werkt de oorlog en het geweld in de hand. Bij een onderzoek door een Panel van experts voor de Veiligheidsraad van de V.N. wordt geconstateerd: De meest regelmatige en stabiele stroom van verdovende middelen door Mali, blijft cannabishars, of hasj, uit Marokko, via Mauritanië en Mali door de Niger naar Libië. Er wordt ook melding gemaakt van hasjkonvooien die cocaïne meenemen waarbij de aanvoerroutes van beide verdovende middelen samenkomen in Mali en in dezelfde richting verder gaan. 

Het deskundigenpanel van de Veiligheidsraad vat samen: 

"De betrokkenheid van gewapende groepen bij de georganiseerde misdaad blijft voornamelijk evolueren rond het vervoeren van hasj, wat leidt tot dodelijke botsingen die mogelijk neerkomen op schendingen van het staakt-het-vuren en een bedreiging vormen voor de uitvoering van de overeenkomst, waarbij partijen zich ertoe verbinden gezamenlijk de georganiseerde misdaad te bestrijden. Om de destabiliserende drugsstromen een halt toe te roepen, moet de sanctielijst ook gericht zijn op leveranciers. Marokko reageert zeer goed op het panel in het algemeen, maar heeft noch het panel, noch de autoriteiten van Niger de beschikbare identificerende informatie verstrekt over personen en entiteiten die hasj leveren aan het criminele netwerk van Mohamed Ben Ahmed Mahri (MLi.007), ook bekend als Rouggy." 

Marokko praat dus wel heel beleefd en welwillend met de deskundigen van de V.N. maar verstrekt geen informatie. 

In Nederland gaat de handel in het belangrijke Marokkaanse exportproduct ook samen met geweld. Er speelt nu de rechtszaak tegen de organisatie van drugshandelaar Ridouan Taghi die lange tijd zat ondergedoken in de Golfstaat Dubai. In het onderzoek met codenaam 26marengo naar een heel grote wapenvoorraad en een lange reeks moorden waarbij getuigen, en een advocaat de dood vonden is het opvallend dat advocaten van Marokkaanse afkomst verdacht worden van het informeren van de criminele organisatie. Het gaat om Yassine Bouchikhi in Utrecht die in een persbericht de beschuldiging ontkent, en om Khalid Kasem. Volgens het Parool is Khalid Kasem advocaat geworden en op het rechte pad gebleven door zijn broer Ila ‘Mijn broer Ila was er altijd voor mij.’  De familie is belangrijk. Ila Kasem is eerder op dit blog genoemd.  Het is een invloedrijke heer met uitstekende contacten binnen de Marokkaanse overheid. 

Arnon Grunberg kut-Marokkaan

Arnon Grunberg heeft in een 4 mei lezing een opmerking gemaakt over Marokko. Hij schreef: "Voor mij was het van begin af aan duidelijk: als ze het over Marokkanen hebben, dan hebben ze het over mij", en dat werd door de krant Trouw uitgelicht en boven het stuk gezet. Grunberg doelde op de haatcampagne die wordt gevoerd tegen de islam en Marokko. De Joodse Grunberg is daar bang voor. "En het is ook logisch dat als er gesproken wordt over bepaalde bevolkingsgroepen op een manier die doet denken aan de meest duistere tijd uit de twintigste eeuw, als dat gewoon is geworden, er vroeg of laat op die manier ook weer over Joden gesproken kan worden."

In dezelfde krant heeft Sylvain Ephimenco een kolom. Ephimenco noemde de opmerking van Grunberg daarin  "een gevoelloze provocatie". Ephimenco heeft een Algerijnse achtergrond waardoor hij zich niet direct bedreigd zal voelen door anti-Marokkaans sentiment. Integendeel, want Algerijnen zijn zich in het algemeen goed bewust van de extreemrechtse sentimenten ten aanzien van immigranten maar ook van de Marokkaanse anti-Algerijnse sentimenten, en van de dreiging van het Islam fanatisme. Dat maakt zijn reactie belangrijk.

Grunberg schreef eerder in de Groene in een boekbespreking : "De vergelijkingen die wel eens zijn getrokken met betrekkelijk populaire hedendaagse theorieën over terrorisme, de islam en ‘de moslims’, die Europa zouden willen overnemen, zijn juist. De angst voor het jodendom en de jood uit de jaren twintig is ongeveer net zo rationeel als de angst voor de moslim en de islam van heden."

Grunberg heeft daarin ongelijk. De vergelijking is schadelijk. De angst voor moslim fanatici die met vrachtwagens inrijden op mensenmassa's of aanslagen plegen op synagoges is zeer rationeel. Die angst leeft bij moslims, christenen en Joden en bij de meeste overheden in Europa die extra kosten maken voor beveiliging. De angst is er zeker bij Algerijnen die een lange wrede oorlog tegen het islamterrorisme nog niet zo lang achter de rug hebben.
In het zuiden van Algerije wonen vluchtelingen uit West-Sahara en daar is men diep overtuigd van de Marokkaanse betrokkenheid bij de terreur in Algerije en Europa. Sahrawi wijzen er keer op keer op dat bij de meeste terreuraanslagen Marokkanen betrokken zijn. Voorts op het feit dat de organisatie van de terreur is verweven met de organisatie van de drugshandel waarin Marokko bepalend is als grootste hasj exporteur ter wereld. Zij wijzen op de territoriale uitbreidingsdrift binnen de Marokkaanse politiek en het ontbreken van respect voor mensenrechten van de maffiose dictatuur. Voor een kritische bespreking van Marokko en Marokkanen kan je bij Sahrawi terecht. Zijn deze Sahrawi  daarom extreemrechtse trollen? Nee, de Sahrawi richten zich niet op het Marokkaanse volk maar op de Marokkaanse machthebbers. Zij leggen verband tussen doel en middelen, machtsuitbreiding en terreur, en zij spreken uit eigen bittere ervaring. Zij zijn uit hun land verjaagd door Marokko. De Marokkaanse luchtmacht bestookte de karavanen van vluchtelingen met napalm en fosforbommen. Genocide was het doel van Hassan II, de "koning" van Marokko.  Hun land is bezet en gekoloniseerd door Marokkanen.   Het is een feit dat Wilders dezelfde woorden gebruikt om de angst voor Marokkanen hier aan te wakkeren. En "Minder Marokkanen" is een hartenkreet die de onderdrukte Sahrawi ondersteunen.

Volgens Wilders en andere extreemrechtsen zouden moslims, Marokkanen, Nederland willen bezetten en koloniseren. Het goedkope plagiaat van Wilders en co van de Sahrawi agitatie tegen de Marokkaanse dictatuur heeft succes. Waarschuwingen zoals die van Grunberg, zijn herkauwen van waarschuwingen uit de vorige eeuw, helpen daar niet tegen.  Grunberg helpt de Algerijnen niet tegen de Marokkaanse laster, hij helpt de Sahrawi niet en ook de Riffijnen niet, en bovenal de gevangengenomen en verbannen Marokkaanse journalisten en schrijvers niet.
Als Grunberg zich een Marokkaan noemt waarom dan niet meteen een kut-Marokkaan.

Corona Crisis

Illustratie: https://twitter.com/zedd68   Caricatures du Maroc blog

De wereld is in crisis door het Covid - 19 of Corona virus. Het virus verspreid zich in alle kringen. In Nederland en in Marokko. Er zijn berichten dat koning Mohamed VI is besmet. Als dat zo is zal de man de allerbeste verzorging ontvangen. Overigens is lalla Salma, zijn vrouw, nog steeds zoek.

De epidemie grijpt in politiestaat Marokko ondanks rigide maatregelen om zich heen en zal naar verwachting door de slechte gezondheidsvoorziening nogal wat slachtoffers eisen.
In West-Sahara zijn op moment van schrijven nog geen besmettingen ontdekt en ook in de vluchtelingenkampen is het virus nog niet opgedoken. De regering daar heeft in- en uitreizen geblokkeerd en is een bewustwordingscampagne gestart om de hygiëne aan te scherpen. De president van de Sahraanse republiek heeft laten weten zich grote zorgen te maken over het lot van de Sahranen die in Marokkaanse gevangenissen vastzitten. Ook Marokkanen en Riffijnen zijn erg bezorgd over de vele gevangenen in het land.
Ondertussen heeft de EU 450 miljoen euro aan Marokko beloofd vanwege de Corona crisis. De USA heeft het land 6.6 miljoen mad toegezegd voor de bestrijding van de ziekte. De koning heeft een fonds opgericht waaruit de kosten van de corona crisis moeten worden bestreden. Hopelijk worden de gelden goed besteed.  De gezondheidssector in Marokko kan wel een investering gebruiken, er zijn veel klachten.
Het geld dat de EU eerder aan Marokko heeft besteed had beter besteed kunnen worden, aldus de Europese Rekenkamer.

Ondertussen heeft de EU een besluit genomen over de manier waarop de Marokkaanse wetgeving en de Europese zich tot elkaar moeten gaan verhouden wat betreft de handel in grondstoffen uit West-Sahara. De handelsovereenkomst was in de soep gelopen door een uitspraak van het Europees Hof die bepaalde dat West-Sahara geen deel is van het Marokkaans rijk.  Men heeft besloten dat overeenkomstig artikel 81 van de Associatieovereenkomst een Associatiecomité zal worden opgericht dat verantwoordelijk wordt voor het beheer van de overeenkomst. Het Associatiecomité moet met name besluiten over de voordelen voor de betrokken bevolking en de exploitatie van natuurlijke rijkdommen in West-Sahara. QUE?

Het probleem is dat het Europees Hof heeft bevestigd dat de grondstoffen het eigendom zijn van de oorspronkelijke bevolking en dus niet zomaar door binnenvallende rovers kunne worden verpatst aan de meestbiedende, zonder toestemming van en winstdeling met de oorspronkelijke bevolking. Die wordt vertegenwoordigd door het Front Polisario aka de Sahraanse republiek. Het is kennelijk de bedoeling dat het Associatiecomité, dat zal bestaan uit Europeanen en Marokkanen, moet gaan bevestigen dat "de betrokken bevolking" tevreden is met de Europees-Marokkaanse handel in de  grondstoffen van West-Sahara. Dat het Polisario hiermee akkoord gaat is uitgesloten. Dat het EU hof van Justitie deze constructie goedkeurt is onwaarschijnlijk omdat .. de vertegenwoordiging van de 'betrokken bevolking" aka het Polisario wordt buitengesloten.

Een ander probleem is de Marokkaanse uitbreiding van zijn zeegrenzen. Die grenzen gaan nog voorbij de kusten van West-Sahara en maken inbreuk op de Spaanse zeegrenzen. Het is de Marokkaanse bedoeling kennelijk om het met Spanje op een akkoordje te gooien en zo het West-Saharaans zeegebied onderling te verdelen.

MINURSO mandaat verlengd

Het mandaat van de MINURSO is verlengd met een jaar. Dat wil zeggen dat er weer een jaar lang uitstel komt van het referendum over de toekomst van West-Sahara. De MINURSO is alleen in naam een VN-missie voor het organiseren van een referendum. In werkelijkheid is het alleen een missie om het staakt-het-vuren in stand te houden. Het Front Polisario is zeer ontevreden over de verlenging en heeft een verklaring uitgebracht waarin wordt aangekondigd dat zij geen andere mogelijkheid zien dan het heroverwegen van de betrokkenheid bij het proces. Dat klinkt diplomatiek en voorzichtig maar er wordt bij gezegd dat het staakt-het-vuren in gevaar komt.

Marokko voelt zich sterk en gesterkt door de steun van Frankrijk en van de kabinetten Rutte. De Nederlandse steun aan de Marokkaanse bezetting is onmiskenbaar en stelselmatig. De cijfers over de invoer van geplunderde grondstoffen, in de vorm van vis, groente of strooizout, worden verdoezeld. Door Nederland worden wapens geleverd en militaire trainingen verzorgd. Nederland en Marokko waren samen voorzitter van het Global Counterterrorism Forum (GCTF). De Marokkaanse terreur in West-Sahara was daarin uiteraard onbespreekbaar. Aan de andere kant doet Nederland niets voor de Sahrawi vluchtelingen. Er is zelfs geen schijn van stille diplomatie in die richting.

In Nederland komt West-Sahara ook zelden ter sprake. Als de Douane een lading visolie of tomaten uit het bezette gebied tegenkomt wordt de oorsprong "Marokko" als vanzelf aangenomen. Als er wat van wordt gezegd klinkt meteen het versleten excuus "opdracht van de EU". Kritische journalistiek is er niet wat West-Sahara betreft. Er is wel een krachtige Marokkaanse propaganda machine die figuren als Najib Amhali, Ali B. en David Beckham voor zijn karretje kan spannen... ( UPDATE David Beckham blijkt niet naar de Groene mars viering te gaan. Het is een mislukt Marokkaans propaganda-trucje. Zie ook Afrika Contact. )

Ondertussen komt de oorlog dichterbij. Als het zover komt zal Nederland daarin onder leiding van Rutte ongetwijfeld de kant van de Marokkaanse dictatuur kiezen. In navolging van Frankrijk en de wapenindustrie. Het Nederlandse publiek zal zonder kritische journalistiek meesukkelen. Men kan ook niet anders, - al was het maar bij gebrek aan voorstellingsvermogen.

De oorlog komt dichterbij omdat de koning niet eeuwig de bevrijde gebieden zal willen tolereren. Marokko is een kapot land waarin de machthebbers graag afleiding zoeken met een externe vijand. Bovendien wordt de Marokkaanse, op Afrika gerichte, economische politiek getart door de steeds lastiger blokkades van de enige doorgang naar Afrika, die bij Guergarat of Karkarat. 

 Foto: ECsaharaui

Er is een advocaat vermoord.

Op woensdag na Prinsjesdag is een advocaat vermoord in Buitenveldert. Het slachtoffer is Derk Wiersum die de kroongetuige Nabil B. verdedigde. Deze Nabil is van Marokkaanse afkomst en was samen met de eveneens van Marokkaanse afkomst zijnde Ridouan Taghi en Saïd Razzouki betrokken bij een onderneming voor de illegale handel in drugs. Hij is de kroongetuige in het zogenoemde Marengo-proces dat het Openbaar Ministerie voert tegen de organisatie. Nabil had zijn medewerking aan het kroongetuigeprogramma op 11 september opgezegd.

De moord heeft grote invloed op de politiek en de rechtspraak en de media staan er vol mee. Dat kan een onbedoeld effect zijn geweest maar het kan ook het motief zijn geweest van de moord en het moment waarop die is gepleegd: politieke ophef, publieke angst en justitiële ontwrichting.
De dader is nog voortvluchtig. Er wordt gezocht naar een jongeman.


De moord waarbij een hoofd werd neergelegd voor een shishalounge in Amsterdam en die is gepleegd begin maart 2016, kort voor het onverwachte bezoek van koning Mohamed VI, is nog niet opgelost.

Geachte mevrouw Schaake,

Geachte mevrouw Schaake,

Volgens de gewoonlijk uitstekend geïnformeerde website van de Western Sahara Resource Watch is er sprake van grove misleiding en leugenachtigheid rond het associatieverdrag van de EU met Marokko. Het doel van de leugens is om een schijn van wettige correctheid in een  handelsverdrag met Marokko te bouwen waarmee tijd wordt gerekt waardoor de natuurlijke rijkdommen van West-Sahara nog wat langer kunnen worden geroofd. U heeft de verantwoordelijkheid gekregen voor een rapport van uw voorganger mevrouw Lalonde dat daartoe is opgesteld. Mevrouw Lalonde is afgetreden nadat zij daardoor ernstig gecompromitteerd is geraakt.

Mag ik u vragen wat u met dat rapport gaat doen?

Voor de duidelijkheid. Het gaat in dit geval om de natuurlijke rijkdommen van  West-Sahara, (o.a. vis fosfaat, zand, zout) die worden geëxploiteerd zonder toestemming van de oorspronkelijke bevolking, waarvan een groot deel is verjaagd door het Marokkaanse leger en sindsdien in vluchtelingenkampen woont.

Het bestelen van vluchtelingen vind ik een buitengewoon laffe daad.

Ik wacht op uw antwoord.

Hoogachtend,

 van Kaas

Update 16 januari 2016 10.15: Marietje geeft antwoord  op de vele vragen die ze heeft gekregen op haar blog

Zware verliezen

In de vluchtelingenkampen van de Saharawi's in het zuiden van Algerije wordt getreurd. De staatsbegrafenis van Achmed Boukhari, de gerespecteerde onderhandelaar bij de Verenigde Naties, bracht duizenden op de been.
 Enkele dagen later kwam het vreselijke bericht dat een vliegtuig met honderden inzittenden op weg naar Tindouf is neergestort bij Algiers. Onder de 257 slachtoffers bevonden zich 30 Saharawi's die voor medische verzorging op reis waren. Ook twee medewerkers van het RASD ministerie van Buitenlandse zaken zouden bij de slachtoffers zijn.

In de Marokkaanse pers wordt er ook over bericht maar zonder het maken van onderscheid tussen leden van de politieke-militaire organisatie Polisario en leden van het Saharawi volk. Marokko heeft onlangs het Polisario bedreigd met oorlog. Deze ernstige dreigementen vanuit de Marokkaanse politiek kunnen moeilijk worden gecombineerd met medeleven met de slachtoffers, waaronder Saharawi kinderen, en de berichtgeving is daarom wat minder tactvol, wat dan weer wrevel opwekt in Algerije.

In Spanje verschijnen de onvermijdelijke verdenkingen van opzet die door de Marokkaanse oorlogstaal voor de hand liggen.   Het is dus in een zenuwachtige atmosfeer dat de regio moet afwachten tot het onderzoek naar de oorzaak van de ramp wordt afgerond en de conclusies worden vrijgegeven.

Uitspraak Europees Hof en ... Louise Fresco blijkt een rovend kroonlid

Vandaag, op de 42e verjaardag van de Saharaanse republiek, is een uitspraak gedaan door het Europees Hof van Justitie over de toepassing van Europees recht op West-Sahara. De visserijovereenkomst die door de EU is gesloten met Marokko is geldig verklaard maar alleen voor Marokko. En niet voor West-Sahara. Duh. Er is lange tijd gedaan alsof West-Sahara bij Marokko hoort maar dat was onterecht. Dat kan niet langer. De hele Europese verhouding met Marokko moet op de schop. 

De Marokkanen, althans de regering van het dictatoriale koninkrijk, zal zich met alle macht verzetten tegen andere verhoudingen en zij spelen daarbij zeer vals. Immigratie, drugshandel en terreur zijn de terreinen waarop Europa vraagt om Marokkaanse expertise en de samenwerking op die gebieden zal moeilijker worden. Maar er zijn natuurlijk ook Europeanen die verantwoordelijk zijn voor het toegeven aan de Marokkaanse brutaliteit.  Nederlandse medeplichtigen aan grondstoffenroof uit West-Sahara zijn te vinden in de visserij en in de fosfaat business, en de zand- en zouthandel.  

Die medeplichtigheid aan de Marokkaanse grondstoffenroof gaat heel geraffineerd. Een voorbeeld. 

Op 12 mei 2009 publiceerde NRC een lovend stuk van mevrouw Louise Fresco onder de titel "De stille kracht van Marokko". Het is een lofzang op de Marokkaanse fosfaat waarin West-Sahara helemaal niet wordt genoemd.  Dat valt op want Louise Fresco is hoogleraar, SER kroonlid en nog veel meer, dus dommigheid kan het niet zijn. Het weglaten van West-Sahara in een lovend verhaal over Marokkaans fosfaat duidt vrijwel altijd op corruptie. 

Bovendien heeft zij nogal cynisch reclame gemaakt voor de beruchte Albert Heijn tomaten uit Marokko "tomaten die we uit Marokko halen hebben als voordeel dat ze daar werkgelegenheid, en dus inkomen bieden, waardoor boeren ook weer kunnen investeren in hun land en geen roofbouw plegen."  Het gaat om de handel in tomaten waarvan inmiddels bekend is dat die vaak in werkelijkheid uit West-Sahara afkomstig zijn. 

Prof. Fresco is ook lid van het World Policy Center en daar is de informatie te vinden dat mevrouw sinds 2010 lid is van het wetenschappelijk advies comité van de OCP Group. OCP staat voor Office Chérifien des Phosphates en dat is het koninklijk Marokkaans fosfaatbedrijf. Dat is een boevenclub. OCP rooft stelselmatig de fosfaat uit West-Sahara. Vorige week is in Zuid-Afrika door het Gerechtshof een definitieve uitspraak gedaan over de lading van een roofschip dat vanuit Al Ajoen op weg was naar Nieuw-Zeeland met 55.000 ton hoogwaardig Saharaans fosfaat. Op de lading is  vorig jaar beslag gelegd door de Saharaanse republiek en dat beslag is natuurlijk toegewezen.
Het "koninklijke" OCP is dus in werkelijkheid een schurkachtig bedrijf dat handelt in van vluchtelingen gestolen waar, maar waar het om gaat is dat het daarbij steun krijgt van een Nederlands kroonlid van de SER.. 

It is the monarchy, you fool.

Arthur van Amerongen is een broodschrijver. Zijn verdienmodel bestaat uit stukjes vol opwindende humor die de rechts-conservatieve gristelijke mens een hart onder de riem moet steken in deze tijden vol gevaar. Zijn columns verschijnen in de Haagse Post en tegenwoordig in Opiniez en de Volkskrant. Hij maakt reclame via Twitter en daar heeft hij zo'n rechtse tot uiterst-rechtse groep volgers en rietwieters dat @donarturito doet denken aan de rattevanger van Hamelen.
Drs. A. van Amerongen heeft samen met een vooraanstaand Telegraaf-figuur het boek "Foute Jongens" gepubliceerd. Maar zijn hoofdwerk is een boek over Molenbeek waarin hij waarschuwt tegen het islamitische gevaar. Dat is zijn belangrijkste thema waarmee hij het zionistisch-christelijk publikum bedient. Hij doet dat in samenwerking met entertainers als Sylvane Simons die als tegenspeler fungeren.

Zijn laatste stukje voor Opiniez heeft de titel: "It's the islam, stupid". Het is een wat slordig betoog over de slechtheid van de islamitische godsdienst die de bron is van het huidige kwaad. Het is een afgezaagd refrein dat we na Pim Fortuijn al heel vaak hebben gehoord. De islam is het grote gevaar en van links mogen we dat niet zeggen. Van Amerongen laat de Belg van Rooij uitgebreid aan het woord en uit zijn bewondering voor Manuel Valls, een voormalig premier van Frankrijk, omdat die na de aanslag op Charlie Hebdo heeft gezegd dat Frankrijk in oorlog is met de islam.
Was dat een buitengewoon slimme opmerking van Valls?
Nee, helemaal niet. Het was een paniekerende kreet. Valls was te bang om zich politieker en meer precies uit te drukken.

Wat was het geval?
Marokko werd door Frankrijk gezien als een belangrijke bondgenoot op het gebied van terreurbestrijding en veiligheid. Maar Marokko had zich beledigd gevoeld door de aanklacht wegens marteling die was ingediend door een Saharaanse gevangene die is getrouwd met een Française. Bij een bezoek aan Frankrijk door veiligheidschef Hammouchi kreeg de Marokkaanse potentaat opeens bezoek van de politie. Of hij even wilde komen praten op het bureau. Halsoverkop verdween Hammouchi terug naar Marokko. Hoogst verontwaardigd werd het bondgenootschap tegen terreur opgezegd. De justitiële samenwerkingsovereenkomst inzake terreurbestrijding tussen Frankrijk en Marokko was niks meer waard.

En toen volgde de aanslag op Charlie Hebdo. In Marokko zei men toen uitdrukkelijk niet "je suis Charlie".  De boodschap was duidelijk. De Fransen lieten de aanklacht tegen de veiligheidschef vallen. Bovendien werd Hammouchi een Legion d’Or opgespeld door een nederige premier Valls. Daarna werd de justitiële samenwerking aangepast op Marokkaanse voorwaarden en weer opgestart. Of het hielp? Nee. In december besliste het Europees Hof dat de handelsovereenkomst tussen Marokko en de EU niet geldig was voor West-Sahara. De kwestie West-Sahara is onbespreekbaar in de Nederlandse pers dus geen mens weet dat. Maar in Marokko sloeg dat in als een zware bom. Daarna volgde nog eens het terreurjaar 2016 wat vooral een slecht jaar was voor Frankrijk en EU-hoofdstad Brussel met veel zware aanslagen. Het was een goed jaar voor Hammouchi die is gekozen tot man van het jaar 2016. Hij is door koning Mohamed VI nog eens bevorderd.

Behalve al die aanslagen gebeurden in 2016 nog meer vreemde zaken. In maart werd in Amsterdam een hoofd voor een Marokkaanse shisha-lounge neergelegd. Het was kennelijk een ouderwetse waarschuwing zoals heel vroeger ook wel eens hoofden op staken werden gespietst ter afschrikking van vijanden. Twee weken later komt koning Mohamed VI op bezoek in de stad. De daders van de moord zijn nog steeds niet gevonden.

De aandacht wordt ondertussen afgeleid door hysterie over de "oprukkende islam" waarbij geen onderscheid wordt gemaakt tussen de politieke islam van Mohamed VI en zijn kolonisatiepolitiek richting West-Sahara en Europa en de islam van zijn slachtoffers. Arthur van Amerongen is de bliksemafleider voor het Marokkaans koninghuis. En dat is duidelijk te zien op de foto die bij het stuk van Opiniez staat: van Amerongen schrijvend onder het wakend oog van Hassan II.
(Inmiddels is de foto bijgeknipt zodat van Hassan's staatsieportret alleen nog de rand is te zien; hier staat de foto op Twitter.)

hallo sufferdjes : VUURWERK !

Het Front Polisario heeft militaire manoeuvres gehouden in het bevrijde gebied omdat men op alles voorbereid wil zijn. Het Marokkaanse leger maakt immers steeds weer aanstalten om het bezette gebied uit te breiden. De extremistische dictator Mohamed VI heeft van de ontwikkeling van het bezette gebied, de Marokkaanse Sahara, het speerpunt van zijn programma gemaakt. Het moet  de economische hub, of draaischijf, voor de handel tussen Marokko en Afrika worden. Daarvoor is het nodig dat er een directe grenspost met Mauritanië moet worden geopend. Door de grensblokkade met Algerije en de eigen militaire muur door West-Sahara is er maar één nauwe doorgang van Marokko naar het grote  continent. En bij die smalle doorgang bij Gargarat lopen vervelende Polisario mannetjes voortdurend in de weg... 
Vorig jaar heeft het Polisario al moeten ingrijpen om te voorkomen dat asfalterende Marokkanen de Trans-Sahara snelweg door hun land konden verlengen tot de Mauritaanse grens want de VN missie die toeziet op het bestand was afwezig. Vorige maand begon het Polisario maar eens militaire oefeningen, deze keer met veel scherpe munitie, artillerie en raketten, en die gaven wel de indruk dat het menens is. Toen vervolgens Marokko de "Africa Eco Race" door West-Sahara dirigeerde schrok zelfs de VN.  In de MINURSO krantenknipsels overzichten is er veel over te lezen, zie het overzichtje van 6 januari en van 7 januari.

In Nederland weet men van niets. In onze mistige polders heerst het taboe op nieuws over West-Sahara nog krachtiger dan in Marokko zelf.
De belangen zijn kennelijk groot. De Nederlandse belangen in West-Sahara zitten vooral in de vis en ook in de fosfaat, zand en zout-transport, agrarische zaken en ook steeds meer in "groene" energie en toerisme. En ook in de sport want de Nederlandse deelname aan de "Afrika Eco Race" was significant.
De race is verder zonder ongelukken afgelopen. Geen media aandacht dus.


Op 10 januari publiceerde het Europees Hof een persbericht over het advies van raadsman Melchior Wathelet aan het Hof over de rechtszaak die al in 2016 door de Britse rechter was doorverwezen naar de EU over de illegale invoer van fout gelabelde producten uit West-Sahara naar Engeland. Het advies is om de visserijovereenkomst tussen de EU en Marokko over de rijke viswateren van West-Sahara ongeldig te verklaren. Over een paar maanden komt de uitspraak.

In het advies wordt verder gesteld dat het onomstotelijk vast staat dat West-Sahara wordt bezet door Marokko. De extremistische Mohamed VI wil dat niet horen. Toen secretaris-generaal Ban Ki-moon het woord bezetting in de mond nam volgde een hysterische reeks van incidenten tussen de VN en Marokko.
Die Marokkaanse hysterie is terecht. Het woord bezetting slaat namelijk de spijker op de domme kop.
Een ieder die wil beweren dat West-Sahara traditioneel altijd een Marokkaans gebied is geweest en nog is, staat nu nog duidelijker voor  lelijke aap. Erger nog : een profijtelijk business-model zinkt weg. Als legaal vast staat dat er sprake is van een bezetting, volgen daar verplichtingen uit voort.  Volgens Wathelet ontstaat hierdoor de verplichting van de Unie om de onwettige situatie, die is ontstaan door de schending van het recht op zelfbeschikking van het volk van West-Sahara, niet te ondersteunen, op welke wijze dan ook. Dus het faciliteren van handel tussen de EU en bezet West-Sahara is niet legaal.

De Nederlandse douane faciliteert de handel in geplunderde grondstoffen uit West-Sahara door bij de invoer van zaken uit West-Sahara genoegen te nemen met de herkomstvermelding "Marokko". Een duidelijk voorbeeld zagen we vorig jaar bij de invoer van strooizout. De Nederlandse douane is medeplichtig aan de bezetting. dat moet anders. Een Utrechts bedrijf als Green Giraffe is medeplichtig aan de bezetting. Dat kan zo niet. En al die Groningse scharrelaars met hun transportschepen die medeplichtig zijn aan de bezetting en de wreedheden die daar mee gepaard gaan: Hou er mee op!

In Marokko is men verbijsterd over het juridisch advies dat weer insloeg als een bom. De MINURSO kranteknipsels staan er vol mee, op 10 januari, 11 januari en 12 januari.

Het nieuws is groot en heeft de grote internationale media wel gehaald en de gespecialiseerde media zoals EJIL en de Belgische. Maar in Den Haag is het stil. Het nieuws daar is slechts dat het Vredespaleis waarschijnlijk moet worden gesloten. En dat het koud is in de Sahara.
Toegegeven: Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft wel een belangrijke update  uitgebracht met als kop:

Advies AG: ‘Visserijovereenkomst EU- Marokko in strijd met de verplichting om de mensenrechten en internationaal recht in extern optreden Unie te respecteren’. 

Maar de media hebben het te druk met andere zaken. Er is wel aandacht voor de Rif en de Hirak beweging. Daar zijn de belangen misschien minder groot.