VN: nog een jaar mensenrechtenschendingen toestaan

De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties heeft na lang soebatten besloten het mandaat voor de MINURSO met weer een jaar te verlengen. De MINURSO is de VN missie die het referendum over de toekomst van de Westelijke Sahara moet organiseren en moet toezien op het staakt-het-vuren. Het referendum wordt steeds maar niet georganiseerd. Marokko werkt niet mee en heeft ook verklaard het referendum niet nodig te vinden. Desondanks worden er vele miljoenen besteed om de VN missie voor het organiseren van het referendum in stand te houden.
Het Polisario ondertussen wil dat de VN vredesmissie ook een mensenrechten component krijgt. Alle andere VN vredesmissies letten op schendingen van de mensenrechten, maar alleen de MINURSO niet. Op Koninginnedag moest de Veiligheidsraad beslissen over het verlengen van de MINURSO missie met deze aanvullende opdracht. Marokko bleek zich fanatiek te verzetten tegen het idee dat de vredesmissie ook op de mensenrechten moet gaan letten en kreeg daarin steun van Frankrijk dat nog steeds een veto-recht bezit.
Minister Verhagen van Buitenlandse Zaken is overigens in de buurt maar die heeft kennelijk hele andere zaken aan zijn hoofd dan de oproep om te pleiten voor de mensenrechten van Saharanen.

Ondertussen is er in Nederland wel iets vreemds gebeurd: op het Allochtonenweblog is een artikel over de Westelijke Sahara geplaatst! Dat is opmerkelijk omdat in het Nederlandse allochtonistendebat, dat met ferme hand wordt gestuurd door de overheid, deze kwestie altijd zorgvuldig wordt vermeden. Hoe minder er over de Westelijke Sahara wordt gemeld hoe comfortabeler men zich voelt. Zo is de hele kwestie rond mevrouw Haidar in serene stilte aan de allochtonen voorbijgegaan. Waarom in hemelsnaam dan nu een stuk plaatsen onder de kop "VN is bezorgd over mensenrechtenschendingen in Westelijke Sahara"? Zou dat te maken hebben met de laatste hongerstaking of met de oproep van de Stichting Zelfbeschikking West-Sahara? Maar die worden allebei niet genoemd op het weblog van allochtonenwelzijnswerker Ewoud Butter. In het artikel valt meteen op dat de allochtonen spreken over vermeende mensenrechtenschendingen, alsof het allemaal nog maar bewezen moet worden. En dat is typisch Marokkaans. Marokko ontkent zijn misdaden en zet er routineus en brutaal zijn eigen beschuldigingen tegenover. Als je onderaan het artikel even oplet zie je meteen uit welke hoek de wind waait: de bron is Maroc.nl, ook een weblog dat is opgezet met subsidie van de regering, ja de Nederlandse maar wellicht ook de Marokkaanse want het is een vehikel voor Marokkaans nationalisme.
Op het Nederlandse Allochtonenweblog is dus plaats voor de lange arm van de Marokkaanse inlichtingendienst die in het buitenland de integriteit van het territorium moet bewaken, zoals men dat noemt. Je moet wat overhebben voor de samenwerking, nietwaar?

De Marokkaanse propaganda-machine mengt zich ook flink in de politiek van de USA. Marokko houdt zich nu op koninklijk niveau daar bezig met het milieu in het kader van Earth Day. Dat is een Amerikaanse milieuclub die steeds zakelijker wordt. Helaas wordt de Marokkaanse liefde voor de Aarde niet vertaald in een handtekening onder het verdrag om landmijnen uit te bannen zoals het Polisario wel heeft gedaan.

De Marokkaanse lobby in de USA wordt onder andere verzorgd door de Beckerman public relations firma, zoals te lezen valt onderaan een artikel over een overloper. De grootste Marokko-propagandist in de USA is wellicht meneer J. Peter Pham. Er zijn natuurlijk ook blogs zoals de Moroccan American center for Policy en de MoroccoBoard. Voormalige Amerikaanse ambassadeurs in Marokko laten zich schaamteloos voor het karretje van Mohammed VI spannen,.. of andersom.
Na het succes in de Veiligheidsraad, waardoor de Saharaanse mensenrechten niet meetellen wordt nu zelfs om Amerikaanse actie geroepen in de Westelijke Sahara.

In Europa heeft Desertec, een bedrijf dat duurzame energie uit de Sahara wil halen, ondertussen toch besloten om dat niet te proberen in de Westelijke Sahara.
In Noorwegen is een bedrijf in grote moeilijkheden gekomen omdat het handelde in visolie die werd gewonnen uit vis die voor de kust van de Westelijke Sahara werd gevangen. In Nederland heeft de Dierenpartij vragen gesteld over die visserijpraktijk, van onder andere PFA, die illegaal blijkt te zijn.

In België tot slot, heeft de lange arm van Marokko wel heel succesvol ingegrepen. Op de verjaardag van de Saharaanse republiek op 27 februari, werd de vlag uitgestoken op het stadhuis van Borgerhout. Dat is een deelgemeente van Antwerpen waar veel Marokkanen wonen. Het voorstel van een Vlaams- nationalistische groep om die vlag uit te hangen werd in 2008 vrijwel unaniem aangenomen door de gemeenteraad. Dit jaar echter werd de vlag op het stadhuis door de brandweer weggehaald en in beslag genomen op verzoek van de Marokkaanse ambassadeur. Het Marokkaanse blad Hesspress schreef er een juichend stuk over compleet met foto's. De Belgen mogen concluderen dat de Marokkaanse ambassadeur meer te zeggen heeft in hun land dan de democratisch gekozen districtsraad. Maar in het grote geheel is dit slechts een weliswaar veelzeggend maar klein incident. Een veel grotere zaak blijft die van Abdelkader Belliraj, de Marokkaanse Belg die in Marokko is veroordeeld voor zes in België onopgeloste moordzaken en voor bizarre terreurbeschuldigingen in Marokko. Die zaak is ondertussen hervat.

Marokkaanse verdwijningen

De nieuwe bemiddelaar van de Verenigde Naties, Christopher Ross, is aan zijn werk begonnen. Ross heeft een bezoek gebracht aan Marokko en wordt morgen, zaterdag 21 februari 2009, in de opvangkampen voor gevluchtte Saharanen verwacht. De Saharanen zullen hem ondermeer vertellen dat zij opheldering wensen over het lot van meer dan 500 vermiste burgers en 151 krijgsgevangenen. De voorganger van Ross, de nederlander van Walsum heeft dat in zijn vier termijnen niet voor elkaar gekregen en het is de vraag of het Ross gaat lukken.

Want ondertussen is er een nieuwe verdwijning zo melden Jannie Schipper, en Amazigh.nl. Het gaat deze keer niet om een Saharaan maar om Chakib Khayari, de voorzitter van de organisatie voor de mensenrechten in de Rif. Beelden van Chakib zijn te zien op dit video interview. De Rif is een gebied waar veel hasj wordt geteeld. Chakib gaat het debat over het legalizeren van de hasjteelt niet uit de weg. Eind vorig jaar is Chakib nog in Nederland geweest.
Zijn naam wordt ook geschreven als Chekib el-Khiari.
De Amerikaanse Human Rights Watch eist opheldering. En zo ook IFEX en Amnesty International.

De nieuwe bemiddelaar heet Ross

Christopher Ross is de naam van de Amerikaanse opvolger van Peter van Walsum als speciale gezant van de secretaris-generaal van de VN die als taak heeft de vredesonderhandelingen tussen Marokko en de R.A.S.D. te leiden.
Die naam was al maanden bekend maar de officiële aankondiging heeft wat op zich laten wachten, waarschijnlijk vanwege Marokkaans verzet. De Saharanen zijn er intussen blij mee. De Marokkaanse reactie is wat lauw.

Human Rights Watch rapport

Human Rights Watch heeft een rapport gepubliceerd over de toestand van de mensenrechten in het door Marokko bezette deel van de Westelijke Sahara en in de Saharaanse vluchtelingenkampen in buurland Algerije.

De Amerikaanse club (waar meneer Dittrich van D'66 tegenwoordig werkt) heeft een rapport uitgebracht met een blinde vlek: het bevrijde gebied van de Westelijke Sahara. Men vond dat gebied de moeite niet waard omdat het zo dun is bevolkt.
Het rapport gaat dus over de mensenrechten in het door Marokko veroverde gebied en over de mensenrechten in de vluchtelingenkampen in Algerije. Die liggen in een gebied waarover Algerije aan het Polisario volkomen autonomie heeft verleend. HRW kritiseert Algerije omdat het zijn verantwoordelijkheid over het gebied heeft afgestaan aan het Polisario. Het rapport richt zich voornamelijk op het Marokkaans en het Saharaans bestuur.

Eén van de aanbevelingen aan de regering van Marokko is dat er onderzoek nodig is naar de heren Ichi abou el-Hassan, Moustapha Kamouri en Aziz Annouche vanwege verdenkingen inzake marteling.

Het Polisario wordt onder andere een aantal aanpassingen aan de strafwet aanbevolen. Er wordt ook veel werk gemaakt van de slavernij-kwestie.

Verder staan in het rapport aanbevelingen voor de meeste betrokken partijen.
De VN-Veiligheidsraad krijgt van HRW te horen dat het mandaat van MINURSO (VN-missie voor het referendum in de Westelijke Sahara) moet worden uitgebreid zodat ook de mensenrechten situatie kan worden bewaakt zowel in het door Marokko bezette deel van de Westelijke Sahara als in de door het Polisario beheerde vluchtelingenkampen in Algerije.

Het is een degelijk engelstalig rapport van rond de 150 pagina's met een flinke stapel bijlagen waarvan er veel in het frans zijn.
Western Sahara Info heeft zoals zo vaak weer een uitgebreid overzicht van de reacties.

Verhagen spreekt duidelijke taal

Volgens het Saharaans Persburo SPS heeft onze minister van Buitenlandse Zaken zijn steun uitgesproken voor de pogingen van de UN om het recht op zelfbeschikking van de Saharanen uit te voeren.


"Nederland steunt de secretaris generaal van de UN in zijn streven om een politieke oplossing te bereiken die voorziet in zelfbeschikking voor de Westelijke Sahara" verklaarde Verhagen tijdens een gezamelijke persconferentie in Algiers met de Algerijnse minister van buitenlandse zaken Mr. Mourad Medelci.

Hij voegde eraan toe dat "een duurzame oplossing van het conflict niet alleen goed is voor de Westelijke Sahara en Marokko maar ook de deuren zal openen voor samenwerking in de Maghreb regio".

Volgens minister Verhagen heeft hij in Rabat hetzelfde gezegd. Volgens het Marokkaans persburo MAP echter niet.