woensdag 10 december 2008

Meer vragen over Marokkaanse spionage


De storm rond de spionage van de Rotterdamse politieagent Ré Lemhaouli die een Marokkaanse spion bleek is nog niet gaan liggen. Leefbaar Rotterdam wil voor het aantreden van de nieuwe Marokkaans-Nederlandse burgemeester Aboutaleb betere antwoorden van burgemeester Opstelten op de vragen die zijn gesteld door Marco Pastors. Ook omdat inmiddels duidelijk is geworden dat de man al eerder was afgewezen door de AIVD.

Opvallend in de nederlandse discussie is het weglaten van de West-Saharaanse zaak. In België wordt die wel genoemd. In België leven grote zorgen om spionerende diplomaten en in een vraaggesprek met Mondiaal Nieuws geeft de Belgische chef staatsveiligheid Alain Winants aan wat de spionnen hier komen doen: "Men ziet bijvoorbeeld in alle landen dat de interessepunten van de Marokkaanse diensten overal dezelfde zijn: de institutionele islam, de problematiek van de Westelijke Sahara én de evolutie van de Marokkaanse gemeenschap buiten Marokko." En hij voegt er verder op zijn Belgisch aan toe: "Zij hechten ook belang aan het vehiculeren van het Marokkaans standpunt over de Westelijke Sahara." Duidelijk is het wel.

Er wordt in België duidelijker en beter gesproken dan in Nederland. Tijdens het Kamerdebat over de activiteiten van Marokkaanse inlichtingendiensten in Nederland werd de Westelijke Sahara amper genoemd. Behalve even door Groenlinks kamerlid Dibi: "Sterker nog, ik wil mij heel graag bemoeien met de persvrijheid, de vrouwenrechten en het conflict over de Westelijke Sahara." Vervolgens hield hij zijn mond over de zaak. Totdat meneer Fritsma van de PVV erover begon: "Artikel 16 van de Marokkaanse grondwet bepaalt dat alle Marokkaanse staatsburgers zullen bijdragen aan de verdediging van dat land. Stel je voor dat Marokko in oorlog raakt, bijvoorbeeld omdat de situatie in de westelijke Sahara uit de hand loopt – de heer Dibi refereerde daar net al even aan – dan moet bijvoorbeeld de toekomstige burgemeester van Rotterdam onze havenstad verlaten, om voor Marokko te vechten in die oorlog. Dat is toch absurd?"
De heer Dibi (GroenLinks): De heer Fritsma eindigde eigenlijk beter dan ik had kunnen doen. Het is inderdaad absurd wat hij nu zegt.
De heer Fritsma (PVV): Dat is geen inhoudelijk argument, maar dat terzijde."
En dat was alles wat de Nederlandse vertegenwoordigers in het debat inbrachten over de Westelijke Sahara. De Marokkaanse ambassade kan tevreden zijn.

maandag 8 december 2008

immigranten en vluchtelingen

De positie van de Marokkaanse immigrant in Nederland is onlangs overzichtelijk beschreven door Thierry Baudet onder de kop "Handen af van onze Marokkanen".

Daarnaast is er het debat tussen Marokkaanse immigranten en Marokkaanse emigratieambtenaren.
Mevrouw Arib heeft het als immigrant gebracht tot kamerlid voor de PvdA maar zit ook in de CCDH oftewel de Koninklijke Marokkaanse Adviesraad voor de Marokkaanse Gemeenschap in het Buitenland. Zij verdedigd haar nevenfunctie als Marokkaans emigratieambtenaar in de Volkskrant. Net als haar collega in de CCDH Abdou Menebhi ontkent zij glashard dat er politieke gevangen zijn in Marokko. Zij schrijft letterlijk: "Alle politieke gevangenen werden eind jaren negentig vrijgelaten, ballingen konden eindelijk terug". De Saharaanse gevangenen tellen kennelijk niet mee en de vele tienduizenden vluchtelingen kennelijk ook niet. Hoe verachtelijk kan een politica zijn?
Ze heeft ook een verholen dreigement. Haar adviesraad is onder andere bedoeld om samen te werken op het gebied van de bestrijding van terrorisme. Als men geen last van Marokkaanse terroristen wil hebben kan men dus beter samenwerken. "Regelmatig worden cellen van moslimextremisten ontmanteld of nieuwe aanslagen verijdeld. Vaak blijkt dat hier jongeren uit Europa, met een Marokkaanse achtergrond, bij betrokken zijn. De angst voor import van extremisme en geweld in naam van de islam zit er bij Marokko goed in. Nederland en Marokko moeten samenwerken om gemeenschappelijke doelen te realiseren. Niet alleen ter bestrijding van islamextremisme, maar ook met uitwisselingsprogramma’s .."

Mohammed Benzakour is een schrijver, en immigrant, en hij dient haar van repliek in de NRC Handelsblad. "Marokko is zeker bang, maar niet voor terroristen. Democratie en internet; scheiding van machten, onkreukbare ambtenaren, transparant bestuur, onafhankelijke rechtspraak, de vrije toegang tot onderwijs en informatie – dát zijn de demonen die Marokko doen sidderen."
Benzakour laat een andere demon, de onafhankelijke Saharaanse republiek onbesproken. Want ook voor hem tellen de Saharaanse slachtoffers die zijn land maakt kennelijk niet mee. Wat kan het hem in dit emigratiedebat nou schelen dat zijn land tienduizenden heeft verjaagd. Meneer schrijft immigrantenliteratuur en geen vluchtelingenpamfletten.

Saharanen ontzet over dood van studenten


De dood van Houssein Abdessadik Alkteyif en Khaya Abdelaziz Baba, die tijdens een sit-in in de Marokkaanse stad Agadir zijn overreden door een bus, heeft veel beroering veroorzaakt. In de vluchtelingenkampen is met ontzetting gereageerd en de president van de Saharaanse republiek heeft Ban Ki Moon, de secretaris-generaal van de VN, om bescherming gevraagd voor de Saharaanse onderdanen. Hoe de VN dat zou moeten doen is wat onduidelijk, want VN waarnemers zijn wel aanwezig in de Westelijke Sahara, maar niet in Marokko, waar het incident plaats vond. De president heeft ook een dringende oproep gedaan aan Marokkaanse studenten om hun Saharaanse broeders te beschermen. Er is in de Saharaanse republiek een dag van nationale rouw afgekondigd. Er zijn steunbetuigen binnengekomen van onder andere de Algerijnse studentenvereniging en de Australische Western Sahara Association. Bij de ARSO staat een overzicht van berichten.
In Nederland is van het dramatische voorval alleen melding gemaakt door de Telegraaf en Amazigh TV, voor zover ik weet.
De Marokkaanse media gaan er uiteraard anders mee om. Volgens het staatspersburo MAP willen de families van de omgekomen studenten niet dat het tragische ongeval politiek wordt uitgebuit door de "Polisario seperatisten". De buschauffeur is volgens de MAP in hechtenis genomen in afwachting van de uitslag van het politie-onderzoek.

vrijdag 5 december 2008

Marokkaanse invloed in Mauretanië

Mauretanië had eindelijk een democratisch gekozen regering maar helaas is dit jaar weer een staatsgreep gepleegd door het leger. Maar het nieuwe regime wordt amper erkend, de Afrikaanse Unie wil dat de gekozen President Abdellahi terugkomt, de Europese Unie wil dat hij terugkeert, Rusland heeft de coup veroordeeld, Frankrijk eveneens. De Veiligheidsraad ook. President G. W. Bush heeft op 1 december ter gelegenheid van Mauretanië's onafhankelijkheidsdag de hartelijke felicitaties gestuurd aan de verdreven president. Hij voegde eraan toe dat de USA volledig achter de gekozen president blijven staan. Wie steunt deze coup dan wel?

Zo te zien hebben de putschisten wel steun van Marokko. Al eerder werd de chef van de marokkaanse veiligheidsdienst in het land gesignaleerd. En nu is er een alarmerende melding van Amnesty International. Zij rapporteren dat de nieuwe junta op grote schaal martelt en dat daarbij steun wordt verleend door Marokkanen. Hier een citaat uit het Amnesty rapport:

"Na de derde nacht, rond 10.00 in de avond, kwamen een paar Marokkanen om me ondervragen. Ze wilden me op laten biechten dat ik bij de Salafistische groep zou horen en dat ik voorstander was van Jihad ... Ze zeiden dat als ik niet zou toegeven, het me mijn leven zou kosten. Ze zeiden dat wat de Mauritaniërs tot dan toe hadden gedaan de hemel zou zijn vergeleken met wat zij me zouden aandoen .... Ze gebruikten dezelfde methoden, met inbegrip van de 'Jaguar'. Ze waren erger dan de Mauritaniërs, die van tijd tot tijd stopten, en soms zouden de Mauritaanse bewakers een beetje water naar je toe smokkelen. Bij de Marokkanen was er echter geen mededogen."

Ná de coup d'etat is er een even opzienbarende als onduidelijke aanslag geweest door Al Qaida in de Maghreb op een eenheid van het Mauretaanse leger. De soldaten werden gevangen genomen en zouden daarna onthoofd zijn. Die aanslag vond plaats in de rug van het Polisario, in het noorden van Mauretanië bij de plaats Zouerate. En nu assisteert Marokko bij de "bestrijding" van het terrorisme. Het ziet er naar uit dat zowel de coup als de Al Kaida aanslag in Mauretanië in het belang van de Marokkaanse veiligheidsdiensten is.

dinsdag 2 december 2008

Twee doden en vier gewonden bij studentenprotest

Twee Saharaanse studenten zijn vermoord, vier verwond en drie anderen gearresteerd door Marokkaanse autoriteiten die optraden tegen een vreedzame sit-in van Saharaanse studenten op een busstation in de Marokkaanse stad Agadir, zo wordt gemeld door UPES en SPS.
De Saharaanse studenten Baba Abdelaziz Khaya (22) en Lheussein Abdsadek Lakteif (20) kwamen om het leven doordat een Marokkaanse bus op een groep Saharaanse studenten inreed tijdens de politieactie tegen de sit-in. Vier anderen raakten gewond, namelijk Abouh Alkharachi die nu in coma ligt in een ziekenhuis, Ismaaili Bachri, El Qadi Mbarek en Abdslam Chtouki.
Verder werden drie Saharaanse studenten gearresteerd tijdens het Marokkaanse politie-optreden: Breiha El Hadef, El Asla Ahmed Salem en Mustapha Ben Taleb.

De Saharaanse studenten protesteerden tegen de busmaatschappij die zich niet aan haar afspraak hield om te zorgen voor voldoende zitplaatsen voor studenten die naar huis wilden ter gelegenheid van het Offerfeest.

Sinds 2005 zijn al minstens zeven Saharanen overleden ten gevolge van Marokkaans politieoptreden.
  • Drie Saharaanse grijsaards, namelijk Laamar Sidi Brahim, Taleb Oul en Mohamed Ali Menna Lehsen Sidi Brahim werden gedood toen een Marokkaanse militaire truck op hen inreed in de bezette stad Dakhla.
  • In 2005 werden Lembarki Hamdi en Likhlifi Abba Cheikh vermoord door de Marokkaanse politie in El Aaiun en Tan Tan.
  • In 2007 overleed Dada Ali Ould Hamma Ould Nafaa in een kliniek in Agadir nadat hem medische zorg werd onthouden.
  • In september 2007 stierf de jonge Saharaan Sidha Ould Abdelaziz Ould Lehbib in een auto op weg naar een psychiatrisch centrum in Agadir.

Update 3 december: Bij de ASVDH staat inmiddels een verslag met meer details.

Saharanen en Marokkanen in de USA

De JFK mensenrechtenprijs is uitgereikt aan de Saharaanse Aminatou Haidar. Zij leeft in het door Marokko bezette deel van de Westelijke Sahara en is een belangrijke leider in het verzet. Daardoor heeft zij veel leed ondervonden maar ook de bijnaam "Saharaanse Gandhi" gekregen. In Foreign Policy in Focus is een heel goed artikel over haar verschenen. Ook het tijdschrift Forbes heeft een uitstekend artikel over de zaak. Een Marokkaanse website in de USA spreekt over een public relations black eye. Uit de reacties bij het artikel wordt duidelijk hoe zeer de Marokkaanse gemeenschap in de maag zit met de kwestie West Sahara.

Maar de Marokkaanse propaganda heeft nu een opsteker want de fastfoodketen Mcdonalds heeft publiekelijk verontschuldigingen aangeboden. Wat was er aan de hand? Mcdonalds verspreidde in zijn "happy meal" voor kinderen een snuisterij waarop de kaart van Marokko correct stond afgebeeld dus zonder de Westelijke Sahara. Na een klacht daarover van een Marokkaans-Saharaanse Associatie heeft men excuses aangeboden.
Correctie: het gaat niet om Mcdonalds in de USA maar om vestigingen in Marokko zelf. Zie ook: SWS

maandag 1 december 2008

Studenten opgepakt in Casablanca

Het Algemeen Dagblad heeft nieuws over gevechten tegen Saharaanse studenten maar geeft geen bronvermelding. Focus beroept zich op het AFP voor de mededeling dat er knokpartijen zijn geweest tussen studenten uit Rabat, Marrakesh, Agadir en Settat en studenten van de Hassan II Universiteit van Casablanca. Beiden melden dat alle arrestanten van Saharaanse afkomst zijn. De bron van het bericht is de Marokkaanse veiligheidsdienst zoals ook blijkt uit een bericht op de franstalige Marokkaanse site Yawatani.
Van Saharaanse zijde is er nog slechts een bericht van UPES over de arrestatie van de Saharaanse student Hassan Maarass. Deze student is woensdag opgepakt in de rechtenfaculteit van Agadir door agenten in burger en naar een onbekende plaats afgevoerd waar hij is mishandeld om tenslotte te worden opgesloten in een politieburo van die stad. Zijn familie heeft bij het politieburo geen reden voor de arrestatie te horen gekregen.
Binnenkort zal er vast meer nieuws over de gebeurtenissen verschijnen.