Aboutaleb's belang

Rotterdam heeft sinds gisteren Achmed Aboutaleb als burgemeester. Opnieuw is daarmee de kwestie van de Marokkaanse nationaliteit ter sprake gekomen hoewel velen deze discussie het liefst vermijden. Bij het schetsen van de problemen die kunnen voortvloeien uit de verplichtingen ten aanzien van de bijna onuitwisbare Marokkaanse nationaliteit wordt soms de kwestie West Sahara genoemd. Ronald Reuderink schrijft:

Stel de Verenigde Naties besluit dat het nu wel lang genoeg heeft geduurd met de Marokkaanse bezetting van de Westelijke Sahara en dat Marokko wordt veroordeeld en dat er harde sancties worden opgelegd. De Nederlandse regering besluit deze sancties volledig te ondersteunen. Dan is het mogelijk dat een minister of staatssecretaris die ook een Marokkaanse nationaliteit heeft in Marokko kan worden opgepakt wegens landsverraad. Mogelijk kan hij of zij zelfs veel andere landen niet bezoeken omdat mogelijk die landen vinden dat ze in moeten gaan op het verzoek van Marokko om deze staatsburger met de Marokkaanse nationaliteit uit te leveren omdat die landen landsverraad wel als een strafbaar feit erkennen. (..)
Gezien bovenstaande is het mogelijk dat de Nederlandse regering zich gedwongen voelt om de sancties van de V.N. niet over te nemen omdat het de belangen van één minister (of staatssecretaris) ernstig schaadt. Hij of zij zou niet eens meer op familiebezoek kunnen gaan en we moeten toch rekening met elkaar houden. Dan zou het belangenconflict van één minister of staatssecretaris de vrijheid van handelen van de regering kunnen beperken.

De vragen die worden opgeroepen zijn terecht. Maar het zijn ook vragen waarbij het belang van de Saharaanse vluchtelingen niet centraal staat.

Meer vragen over Marokkaanse spionage

De storm rond de spionage van de Rotterdamse politieagent Ré Lemhaouli die een Marokkaanse spion bleek is nog niet gaan liggen. Leefbaar Rotterdam wil voor het aantreden van de nieuwe Marokkaans-Nederlandse burgemeester Aboutaleb betere antwoorden van burgemeester Opstelten op de vragen die zijn gesteld door Marco Pastors. Ook omdat inmiddels duidelijk is geworden dat de man al eerder was afgewezen door de AIVD.

Opvallend in de nederlandse discussie is het weglaten van de West-Saharaanse zaak. In België wordt die wel genoemd. In België leven grote zorgen om spionerende diplomaten en in een vraaggesprek met Mondiaal Nieuws geeft de Belgische chef staatsveiligheid Alain Winants aan wat de spionnen hier komen doen: "Men ziet bijvoorbeeld in alle landen dat de interessepunten van de Marokkaanse diensten overal dezelfde zijn: de institutionele islam, de problematiek van de Westelijke Sahara én de evolutie van de Marokkaanse gemeenschap buiten Marokko." En hij voegt er verder op zijn Belgisch aan toe: "Zij hechten ook belang aan het vehiculeren van het Marokkaans standpunt over de Westelijke Sahara." Duidelijk is het wel.

Er wordt in België duidelijker en beter gesproken dan in Nederland. Tijdens het Kamerdebat over de activiteiten van Marokkaanse inlichtingendiensten in Nederland werd de Westelijke Sahara amper genoemd. Behalve even door Groenlinks kamerlid Dibi: "Sterker nog, ik wil mij heel graag bemoeien met de persvrijheid, de vrouwenrechten en het conflict over de Westelijke Sahara." Vervolgens hield hij zijn mond over de zaak. Totdat meneer Fritsma van de PVV erover begon: "Artikel 16 van de Marokkaanse grondwet bepaalt dat alle Marokkaanse staatsburgers zullen bijdragen aan de verdediging van dat land. Stel je voor dat Marokko in oorlog raakt, bijvoorbeeld omdat de situatie in de westelijke Sahara uit de hand loopt – de heer Dibi refereerde daar net al even aan – dan moet bijvoorbeeld de toekomstige burgemeester van Rotterdam onze havenstad verlaten, om voor Marokko te vechten in die oorlog. Dat is toch absurd?"
De heer Dibi (GroenLinks): De heer Fritsma eindigde eigenlijk beter dan ik had kunnen doen. Het is inderdaad absurd wat hij nu zegt.
De heer Fritsma (PVV): Dat is geen inhoudelijk argument, maar dat terzijde."
En dat was alles wat de Nederlandse vertegenwoordigers in het debat inbrachten over de Westelijke Sahara. De Marokkaanse ambassade kan tevreden zijn.