De Amerikaanse senator McCain is in Bengazi op bezoek geweest bij de Libische rebellen en heeft hen een hart onder de riem gestoken. Hij roept de USA op de rebelse oppositie te erkennen als legitieme regering terwijl die maar niet kan winnen van Kadaffi ondanks de militaire steun van de USA, de Britten, Frankrijk, Italie en zelfs Nederland middels de helicopter van Hare Majesteits fregat Tromp. Het Europese oorlogstrio Cameron, Sarkozy en Berlusconi gaat inmiddels een stap verder in de escalatie met het sturen van zogenaamde militaire "adviseurs". Het doet denken aan de Nederlandse politietrainers in Afganistan. Die moeten daar orde en rust brengen. Ongeveer zoals Nederlandse militairen eerder orde en rust brachten tijdens de politionele acties in Nederlandsch-Indië.
De oorlog van Engeland, Frankrijk, Italië en suffig Nederland tegen Kadaffi is een feit en die wordt gevoerd met wapens en leugens. Zoals dat al een tijdje gaat. Met soldaten die geen soldaten mogen heten. Een oorlog die geen oorlog mag heten maar die humanitaire bijstand genoemd wordt aan mensenrechten-lievende betogers, eh.. rebellen en opstandelingen. Bombardementen op Libische steden door Europese gevechtsvliegtuigen worden aan het verbijsterde publiek verkocht als hulp aan bedreigde burgers.
Het publiek dat nog steeds niet heeft begrepen waarom en door wie zo werd gelogen over de Irak oorlog kan zich verbazen over de uitkomst van een nieuw onderzoekje : het waren grote oliebedrijven als BP, Exxon en Shell waarin Hare Majesteit een flink belang heeft, die de drijvende kracht bleken te zijn in de grootschalige mens en milieu verwoesting. Winst was het doel en die massavernietigingswapens en democratiseringsbehoefte zijn slechte dekmantels geweest. Een opvallend gelijkend scenario wordt nu in Libië afgewerkt. Zogenaamd om de democratie te bevorderen wordt een burgeroorlog in gang gezet en voortdurend gevoed en vredesinitiatieven worden genegeerd. De strijd zal worden gesteund tot het land en het centrale gezag in puin liggen waardoor de weg vrij wordt gemaakt voor Al Qaida in Libië en de Maghreb. Daarmee zal ook Algerije kunnen worden ontwricht waardoor uiteindelijk ook de oliereserves van dat land binnen bereik van de westerse olie-rovers kunnen komen. Al Qaida zal een goed excuus leveren voor grootschalig militair ingrijpen. Het is een scenario vol roofzucht en leugens waar men op de Europese terrassen niet graag van wil weten maar dat in en rond de grote Afrikaanse woestijn geen verbazing zal wekken.
Hoe zit het ondertussen met de mensenrechten en de humanitaire zorgen omtrent de Westelijke Sahara? Hetzelfde Frankrijk dat in Libië in naam van de humaniteit met geld, diplomatieke steun en wapens ingrijpt blokkeert in de Veiligheidsraad een initiatief om de VN vredesmissie in het gebied op de mensenrechten te laten letten. Het is Frankrijk dat niet alleen de Marokkaanse schendingen van de mensenrechten maar de ganse Marokkaanse bezetting van de Westelijke Sahara in stand houdt.
De Marokkaanse diaspora ziet tegenwoordig ook de Franse invloed als obstakel bij de ontwikkeling van het land. In Marokko zelf, dat nog steeds wordt afgeschilderd als een rustpunt in de Arabische wereld, kan men Fadoua Laroui niet vergeten. De beweging voor verandering gaat door. Het heeft al geleid tot toezeggingen voor hervormingen, koninklijke manoeuvres en de vrijlating van politieke gevangenen als de Riffijn Chakib El Khayari, en de Saharanen Tamek, Dahane en Naciri.
Het laatste nieuws is dat in Rabat een Saharaanse student is vermoord wat tot grote onlusten heeft geleid.
vrijdag 22 april 2011
dinsdag 12 april 2011
Oproep tot Solidariteit met de vrijheidsbeweging van Marokko
Overgenomen van Facebook
Toon jouw solidariteit tijdens de manifestatie van 24 april 2011
Vanaf 15.00 uur op het Beursplein te Amsterdam
Beweging van 20 februari Nederland
Het Marokkaanse volk maakt historische momenten spanningen mee die zowel politiek als sociaal economische van aard zijn. Hiervoor ligt een gevoel bij de bevolking van onderdrukking en onrecht ten grondslag. Het Marokkaanse politieke systeem draagt in deze de volledige verantwoordelijkheid voor het de afbraak en van de politieke, economische, sociale en culturele rechten.
Wat wij geconstateerd hebben sinds de ingang van de zogenaamde ‘nieuwe tijdperk’
- Verval van overheidsinstanties door uitzaaiing van corruptie in het systeem
- Een zorgwekkende beperking van de persvrijheid en aanhouding van verslaggevers om politieke redenen.
- Een ernstige daling van de koopkracht door prijsverhogingen van de basisbehoeften.
- Een volledige en ondemocratische overheersing van het Koninklijke apparaat op alle beleidsterreinen.
Gegrond op het bovenstaande eisen wij het volgende:
- Een hervormde grondwet die recht doet aan de parlementaire democratie en de wil van het volk.
- Ontbinding van regering en parlement en het installeren van een overgangsregering die de (hervormings)eisen van het volk ten uitvoer brengt.
- Onafhankelijke en eerlijke rechterlijke macht
- De berechting van zij die zich schuldig hebben gemaakt aan corruptie, machtsmisbruik en plundering van gemeengoed.
- Het officialiseren van het Tamazight naast het Arabisch en aandacht voor de specifieke kenmerken van de Marokkaanse identiteit, taal, cultuur en geschiedenis.
- De vrijlating van alle politieke gevangenen en openen van dossiers die zij aangekaart hebben.
- Een onmiddellijk integreren van werklozen in de beroepsbevolking.
- Zorgen voor een fatsoenlijk leven voor de kosten van levensonderhoud te verminderen en het minimumloon
- Streven naar een eervol bestaan voor alle burgers met verbetering van de koopkracht en hanteren van het minimumloon voor elk.
- Stoppen met de militaire controle van de Rif en de vijandelijke houding naar deze.
- De onmiddellijke vrijlating van alle gevangenen van de protesten van 20 februari en eisen een onpartijdig onderzoek naar de gebeurtenissen waaronder het ingrijpen van het politieapparaat landelijke en de eventuele (?) bemoeienis van partijen voor eigen politiek belang. De beweging betreurt tevens het niet ingaan van de Marokkaanse regering op de eisen van de beweging de eerdere demonstraties en het bagatelliseren van de protesten door deze af te doen als rellen.
------
woensdag 6 april 2011
Felipe!
Mariem Hassan zingt een antwoord op de redevoering die Felipe Gonzalez in 1976 gaf in de Saharaanse vluchtelingenkampen, een jaar na de Marokkaanse invasie.
Felipe Gonzalez was toen de leider van de Spaanse socialisten die nu werkt voor een EU missie in voormalig Yugoslavia en Kosovo; hij is in het nieuws vanwege de beschuldiging opdrachtgever te zijn geweest van het staats-terreurcommando GAL in Spanje.
woensdag 16 maart 2011
maandag 14 maart 2011
Domineesteen Rutte
De ontwikkelingen in Noord Afrika worden vergeleken met het omvallen van een rijtje dominostenen. Dat is een overdreven vergelijking want de rij omgevallen regimes is kort: Tunesië en Egypte. Deze twee op westerse belangen gerichte regimes bestonden al te lang en zijn bezweken onder de druk van strijdlustige maar ongewapende burgers die zich organiseren via moderne westerse zaken, zoals de mobiele telefoon en het internet. Nederland en Europa kijken belangstellend en afwachtend toe hoe de strijd tegen corruptie en voor openheid en transparantie zich ontwikkelen. De onthullingen van Wikileaks zijn in Nederland alweer bijna vergeten.
Tussen Tunesië en Egypte ligt Libië, een land met een leider die in Europa stevig wordt gehaat. De regeringen in Nederland en Europa, en vooral Frankrijk en Engeland, loeren op elke mogelijkheid om Kadaffi kapot te maken. Men is bereid om elke Libische oppositie voor hun karretje te spannen en te steunen met sancties, een wapenembargo, een aanklacht van het Internationaal Strafhof en alles in naam van de mensenrechten. President Obama dreigt met geweld als er geen eind komt aan het geweld. Maar gaat het de nobele bestuurders werkelijk om de mensenrechten en vreedzame verhoudingen? De Libische oppositie krijgt steun van regeringen uit het buitenland en is ook de gewelddadigste tot nu toe in de reeks dominostenen. Bestaat er een verband tussen de gouvernementele steun en de gewelddadigheid?
De Britse minister van Buitenlandse Zaken, William Hague, heeft zonder schaamte leugens verspreid om de positie van Kadaffi te ondermijnen en stuurt Britse militairen het land in die daarmee de Libische soevereiniteit schenden. Minister-president Rutte, ideologisch en persoonlijk bevriend met zijn Engelse collega Cameron, doet flink mee. De ontwikkelingen in Noord Afrika waren voor rechts Nederland om de vingers bij af te likken .. tot het een beetje mis ging en Nederlandse militairen werden opgepakt. Rutte verzweeg de zaak zo lang mogelijk en verklaarde toen dat er niets gezegd kan worden wegens veiligheidsredenen. Hare majesteit de Koningin gaat ondertussen op bezoek bij de sultans van Oman en Qatar waar het hoofdkwartier van Al Jazeera is gevestigd, het televisiestation die de revoluties in de Arabische wereld voortdurend aanwakkert. De opgepakte militairen zijn alweer terug maar een open en eerlijke verklaring van de gebeurtenissen is er nog niet.
In Marokko heerst Mohamed VI en dat is een dikke vriend van Europese regeringen. Er is in dat land veel gaande. Voor de zelfverbranding van een jonge Marokkaanse vrouw is in Nederlandse media net zo weinig belangstelling als voor de slachtoffers in de Westelijke Sahara, maar heeft in de Marokkaanse gemeenschap wel diepe indruk gemaakt. En Mohamed VI is wat bezorgd geworden over de demonstraties in zijn land die begonnen op 20 februari. De Koning heeft constitutionele hervormingen aangekondigd en zelfs een referendum. Ach ja, een referendum. Er is positief op gereageerd door volgelingen van Mohamed VI zoals het Congres-lid Buerke, senior senator John McCain, en onze eigen Gijsbert van Iterson-Scholten, leider van het Marokko project van IKV-Pax Christi, die niets van de Westelijke Sahara begrijpt.
Op 14 maart was er weer een demonstratie in Casablanca, die werd hardhandig uit elkaar gemept. Op 20 maart is er een demonstratie in Rotterdam voor een democratisch en vrij Marokko en Noord-Afrika. Ook in andere Europese landen en in Marokko zelf wordt er op die dag actie gevoerd. De organisatie is een Facebook-groep.
En ook de Saharaanse jeugd in de vluchtelingenkampen in het autonome gebied in het zuiden van Algerije, heeft gedemonstreerd voor verandering en tegen corruptie.
Ook in Spanje wordt er om meer democratie geschreeuwd.
Maar het Oranjehuis en het kabinet Rutte hoeven zich geen zorgen te maken. In Nederland bestaat geen grote beweging voor openheid en transparantie en tegen corruptie en schandaleuze zelfverrijking. De regering in Nederland kan het internationaal recht schofferen en er mee weg komen zoals dat is gebleken met de illegale inzet van militairen op Libisch grondgebied en het aanvaarden van het onwettige visserijverdrag met Marokko. Nee, hier praten sociaaldemocraten het liefst over die anderen, waarbij zoals gebruikelijk de misdaden van hun koninklijke bondgenoot in de Westelijke Sahara worden verzwegen.
Tussen Tunesië en Egypte ligt Libië, een land met een leider die in Europa stevig wordt gehaat. De regeringen in Nederland en Europa, en vooral Frankrijk en Engeland, loeren op elke mogelijkheid om Kadaffi kapot te maken. Men is bereid om elke Libische oppositie voor hun karretje te spannen en te steunen met sancties, een wapenembargo, een aanklacht van het Internationaal Strafhof en alles in naam van de mensenrechten. President Obama dreigt met geweld als er geen eind komt aan het geweld. Maar gaat het de nobele bestuurders werkelijk om de mensenrechten en vreedzame verhoudingen? De Libische oppositie krijgt steun van regeringen uit het buitenland en is ook de gewelddadigste tot nu toe in de reeks dominostenen. Bestaat er een verband tussen de gouvernementele steun en de gewelddadigheid?
De Britse minister van Buitenlandse Zaken, William Hague, heeft zonder schaamte leugens verspreid om de positie van Kadaffi te ondermijnen en stuurt Britse militairen het land in die daarmee de Libische soevereiniteit schenden. Minister-president Rutte, ideologisch en persoonlijk bevriend met zijn Engelse collega Cameron, doet flink mee. De ontwikkelingen in Noord Afrika waren voor rechts Nederland om de vingers bij af te likken .. tot het een beetje mis ging en Nederlandse militairen werden opgepakt. Rutte verzweeg de zaak zo lang mogelijk en verklaarde toen dat er niets gezegd kan worden wegens veiligheidsredenen. Hare majesteit de Koningin gaat ondertussen op bezoek bij de sultans van Oman en Qatar waar het hoofdkwartier van Al Jazeera is gevestigd, het televisiestation die de revoluties in de Arabische wereld voortdurend aanwakkert. De opgepakte militairen zijn alweer terug maar een open en eerlijke verklaring van de gebeurtenissen is er nog niet.
In Marokko heerst Mohamed VI en dat is een dikke vriend van Europese regeringen. Er is in dat land veel gaande. Voor de zelfverbranding van een jonge Marokkaanse vrouw is in Nederlandse media net zo weinig belangstelling als voor de slachtoffers in de Westelijke Sahara, maar heeft in de Marokkaanse gemeenschap wel diepe indruk gemaakt. En Mohamed VI is wat bezorgd geworden over de demonstraties in zijn land die begonnen op 20 februari. De Koning heeft constitutionele hervormingen aangekondigd en zelfs een referendum. Ach ja, een referendum. Er is positief op gereageerd door volgelingen van Mohamed VI zoals het Congres-lid Buerke, senior senator John McCain, en onze eigen Gijsbert van Iterson-Scholten, leider van het Marokko project van IKV-Pax Christi, die niets van de Westelijke Sahara begrijpt.
Op 14 maart was er weer een demonstratie in Casablanca, die werd hardhandig uit elkaar gemept. Op 20 maart is er een demonstratie in Rotterdam voor een democratisch en vrij Marokko en Noord-Afrika. Ook in andere Europese landen en in Marokko zelf wordt er op die dag actie gevoerd. De organisatie is een Facebook-groep.
En ook de Saharaanse jeugd in de vluchtelingenkampen in het autonome gebied in het zuiden van Algerije, heeft gedemonstreerd voor verandering en tegen corruptie.
Ook in Spanje wordt er om meer democratie geschreeuwd.
Maar het Oranjehuis en het kabinet Rutte hoeven zich geen zorgen te maken. In Nederland bestaat geen grote beweging voor openheid en transparantie en tegen corruptie en schandaleuze zelfverrijking. De regering in Nederland kan het internationaal recht schofferen en er mee weg komen zoals dat is gebleken met de illegale inzet van militairen op Libisch grondgebied en het aanvaarden van het onwettige visserijverdrag met Marokko. Nee, hier praten sociaaldemocraten het liefst over die anderen, waarbij zoals gebruikelijk de misdaden van hun koninklijke bondgenoot in de Westelijke Sahara worden verzwegen.
donderdag 10 maart 2011
RASD TV
Hare Majesteit de Koningin is op bezoek in Qatar waar Al Jazeera is gevestigd. De bezoekers van dit blog kunnen ondertussen kennismaken met de TV zender van de vrije Saharaanse republiek: RASDTV. Klik op het testbeeld voor stromende testbeelden.
donderdag 3 maart 2011
Hypocriete Uri
Opvallende afwezige bij de verkiezingscampagne was meneer Verhagen, de voormalige minister van Buitenlandse Zaken. Die moest op wintersportvakantie. Nu zijn de uitslagen binnen en nu mogen wij weten dat sinds zondag Nederlandse mariniers worden vastgehouden door de Libische leider waar Nederland geen vriend van is. De huidige minister van Buitenlandse Zaken, Uri Rosenthal, had al aangekondigd dat na de evacuatie van alle mensen die vastzitten door de onlusten in dat land, sancties door de EU tegen Libië zullen worden genomen. De mariniers wilden met hun helikoptertje een paar mensen evacueren. Nu is dat mislukt en heeft Khadaffi rechtmatig gijzelaars in handen gekregen. Nederland is ongerust.
En nu, Uri? Nu moet er worden onderhandeld met "the Libyan government, or whatever is left of it." De diplomatieke diensten van het land werken amper. Wat heeft Nederland te bieden? Khadaffi kan weten, als hij tenminste naar Rosenthal heeft geluisterd, dat als alle Nederlanders weg zijn, sancties tegen hem worden ingesteld. Dat helpt niet. Meneer Rosenthal komt bovendien uit Den Haag waar het Internationaal Strafhof is gehuisvest. Dat wordt nu ingezet tegen Kadaffi. Dat helpt ook niet. Wie of wat kan dan helpen? Heeft Nederland vrienden die vrienden kennen die een goed woordje kunnen doen bij Kadaffi? De Koning van Marokko soms? Not very likely. Misschien moet Uri eens gaan praten met Chavez ... als het mag van de gedoogpartner. Chavez heeft echter wel verstandige plannen en het is de vraag of Uri's partner dat wil gedogen.
Voordat de opstand uitbrak hoorden we de Nederlandse ministers niet over de mensenrechten in Libië, Na de opstand was al snel sprake van een wapenembargo, sancties en strafrechtelijke vervolging. Nu weet Uri even geen krachtige woorden te vinden en mogen wij stilletjes hopen dat de diplomatie van Uri de mariniers gaat helpen. Jammer dat dit stil is gehouden, "wegens veiligheidsredenen" want als dit bekend was geweest tijdens de verkiezingscampagne waren wellicht interessante discussies over het buitenlandbeleid ontstaan.
Overigens is men in België diplomatiek verstandiger bezig.
Ondertussen worden de mensenrechten in de door Marokko bezette Westelijke Sahara, ernstig geschonden. Tijdens het prestigieuze surffestival dat de bezetters elk jaar organiseren in Dahkla hebben Saharanen gedemonstreerd voor hun rechten. Marokkaanse kolonisten hebben daarna pogroms uitgevoerd in de stad tegen de Saharaanse minderheid. Ook in de hoofdstad van de Westelijke Sahara, El Ayun is het gisteren weer misgegaan. Er was een demonstratie voor de mensenrechten van Saharanen. Wat waren de eisen van de Saharanen?
Volgens een verklaring van de Saharaanse vakbondsunie komen zij op voor:
* Ontslagen werknemers van het mijnbouwbedrijf "PHOSBUCRAA"
* voor de families van de politieke gevangenen die zijn opgepakt na de ontruiming van het protestkamp Izik GDEIM
* voor de rechten van werknemers in de kustvisserij en van traditionele vissers.
* Werkloze afgestudeerden
* mensen met een handicap en speciale behoeften
* families van 16 vermisten
* een groep werknemers van de vennootschap SMESI, een dochteronderneming van OCP
* Werknemers die zijn ontslagen bij het bedrijf "Fleur de Mer"
De vreedzame demonstratie, waaraan werd deelgenomen door ongeveer 500 mensen uit verschillende organisaties, begon rond 9 uur op woensdag, 2 maart, maar werd om 13.30 uur aangevallen door een ruime politiemacht samen met een grote groep Marokkaanse kolonisten, op de Smara Avenue bij de voordeur van het ministerie van Mijnbouw, in de bezette stad Ayun. Betrouwbare bronnen bevestigden dat de aanval werd bevolen door de Wali (gouverneur) van de stad.
Voorzover bekend zijn er vele gewonden gevallen. Zeker is dat de heer Sidi Ahmed Eddia, secretaris-generaal van het Uitvoerend Comite van de Confederatie van de Saharaanse werknemers, CSTS, ernstig gewond is geraakt en is overgebracht naar het ziekenhuis. Andere gewonden die met name worden genoemd zijn: Mohamed Talp, El Hussein Saidi en Sidahmed Mohamed Rachid. Het ziekenhuis is omgeven door de politie, en er hangt ook een grote groep kolonisten rond en bovendien is er veel politie in burger die de in en uitgangen controleren.
Het mensenrechtenklimaat in de Westelijke Sahara is buitengewoon slecht. Toch zien we in Nederland niemand roepen om sancties tegen Marokko, of om strafrechtelijke vervolging van Mohamed VI.
En nu, Uri? Nu moet er worden onderhandeld met "the Libyan government, or whatever is left of it." De diplomatieke diensten van het land werken amper. Wat heeft Nederland te bieden? Khadaffi kan weten, als hij tenminste naar Rosenthal heeft geluisterd, dat als alle Nederlanders weg zijn, sancties tegen hem worden ingesteld. Dat helpt niet. Meneer Rosenthal komt bovendien uit Den Haag waar het Internationaal Strafhof is gehuisvest. Dat wordt nu ingezet tegen Kadaffi. Dat helpt ook niet. Wie of wat kan dan helpen? Heeft Nederland vrienden die vrienden kennen die een goed woordje kunnen doen bij Kadaffi? De Koning van Marokko soms? Not very likely. Misschien moet Uri eens gaan praten met Chavez ... als het mag van de gedoogpartner. Chavez heeft echter wel verstandige plannen en het is de vraag of Uri's partner dat wil gedogen.
Voordat de opstand uitbrak hoorden we de Nederlandse ministers niet over de mensenrechten in Libië, Na de opstand was al snel sprake van een wapenembargo, sancties en strafrechtelijke vervolging. Nu weet Uri even geen krachtige woorden te vinden en mogen wij stilletjes hopen dat de diplomatie van Uri de mariniers gaat helpen. Jammer dat dit stil is gehouden, "wegens veiligheidsredenen" want als dit bekend was geweest tijdens de verkiezingscampagne waren wellicht interessante discussies over het buitenlandbeleid ontstaan.
Overigens is men in België diplomatiek verstandiger bezig.
Ondertussen worden de mensenrechten in de door Marokko bezette Westelijke Sahara, ernstig geschonden. Tijdens het prestigieuze surffestival dat de bezetters elk jaar organiseren in Dahkla hebben Saharanen gedemonstreerd voor hun rechten. Marokkaanse kolonisten hebben daarna pogroms uitgevoerd in de stad tegen de Saharaanse minderheid. Ook in de hoofdstad van de Westelijke Sahara, El Ayun is het gisteren weer misgegaan. Er was een demonstratie voor de mensenrechten van Saharanen. Wat waren de eisen van de Saharanen?
Volgens een verklaring van de Saharaanse vakbondsunie komen zij op voor:
* Ontslagen werknemers van het mijnbouwbedrijf "PHOSBUCRAA"
* voor de families van de politieke gevangenen die zijn opgepakt na de ontruiming van het protestkamp Izik GDEIM
* voor de rechten van werknemers in de kustvisserij en van traditionele vissers.
* Werkloze afgestudeerden
* mensen met een handicap en speciale behoeften
* families van 16 vermisten
* een groep werknemers van de vennootschap SMESI, een dochteronderneming van OCP
* Werknemers die zijn ontslagen bij het bedrijf "Fleur de Mer"
De vreedzame demonstratie, waaraan werd deelgenomen door ongeveer 500 mensen uit verschillende organisaties, begon rond 9 uur op woensdag, 2 maart, maar werd om 13.30 uur aangevallen door een ruime politiemacht samen met een grote groep Marokkaanse kolonisten, op de Smara Avenue bij de voordeur van het ministerie van Mijnbouw, in de bezette stad Ayun. Betrouwbare bronnen bevestigden dat de aanval werd bevolen door de Wali (gouverneur) van de stad.
Voorzover bekend zijn er vele gewonden gevallen. Zeker is dat de heer Sidi Ahmed Eddia, secretaris-generaal van het Uitvoerend Comite van de Confederatie van de Saharaanse werknemers, CSTS, ernstig gewond is geraakt en is overgebracht naar het ziekenhuis. Andere gewonden die met name worden genoemd zijn: Mohamed Talp, El Hussein Saidi en Sidahmed Mohamed Rachid. Het ziekenhuis is omgeven door de politie, en er hangt ook een grote groep kolonisten rond en bovendien is er veel politie in burger die de in en uitgangen controleren.
Het mensenrechtenklimaat in de Westelijke Sahara is buitengewoon slecht. Toch zien we in Nederland niemand roepen om sancties tegen Marokko, of om strafrechtelijke vervolging van Mohamed VI.
Abonneren op:
Posts (Atom)