dinsdag 22 februari 2011
zaterdag 19 februari 2011
De EU Vis-vergunning in Marokko + bezet gebied
De Europese Unie heeft in in 2006 een visverdrag, nee, een partnerschapsverdrag met het Koninkrijk Marokko inzake de visserij afgesloten. De vijf jaar looptijd van dat verdrag is zo ongeveer verstreken. Men wil het graag verlengen. Maar er is een probleem.
Het verdrag wordt ook beschouwd als geldig voor het viswater voor de kust van de Westelijke Sahara dat Marokko voor viervijfde deel met grof militair geweld bezet houdt. Het Nederlandse, en Finse, standpunt daarover is dat daar vissen mag volgens het internationale recht zolang het Saharaanse volk een deel krijgt van de opbrengst. Dat standpunt was niet meer dan een losse opmerking om juridisch gedekt te zijn en waar verder geen gevolgen aan werden verbonden, want elke controle ontbrak. Maar in 2009 kwam de Juridische Dienst van het Europees parlement tot dezelfde conclusie. En nu wordt Marokko gevraagd om de bonnetjes... hoeveel hebben de Saharanen gekregen van de vele EU-miljoenen? Het antwoord uit Marokko wordt voorlopig GEHEIM gehouden. Dat zaakje stinkt dus. Ondertussen worden Spaanse en Portugese vissers zenuwachtig. Zij zijn het die vooral profiteren. Hoewel ook Nederlandse schepen op grootse, industriële wijze het rijke viswater leegscheppen. En toen er werd gestemd of kon worden begonnen met de procedure om het verdrag te verlengen stemde Nederland VOOR. VVD-PVV-CDA steun voor Mohammed VI .. wie had dat kunnen bedenken? De Duitsers zagen wel problemen. Zweden stemde tegen, Denemarken stemde tegen, Finland onthield zich van stemming.
Deze zaak gaat nog een staart krijgen want het is niet waarschijnlijk dat de noordelijke landen de corrumperende invloed van de Spaans/Marokkaanse axis of evil zullen blijven tolereren.
Ondertussen zoekt de Verenigde Naties een oplossing door middel van onderhandelingen. De Veiligheidsraad wordt door de Sahraanse onderhandelaar gewaarschuwd dat het Europese visverdrag het vredesproces ondermijnt en Ban-Ki Moon heeft een brief gekregen van de Sahraanse president. En in Duitsland is er ook geprotesteerd tegen het besluit van de Europese Commissie.
donderdag 17 februari 2011
JFK Center over Gdaim Izik
Het JFK Center (Robert F. Kennedy Center for Justice & Human Rights) heeft een rapport opgesteld over de gebeurtenissen rond het protestkamp Gdaim Izik. Hieronder een vertaling van een klein fragment.
-------------------------
De zaak van Said Damber
Said Damber zou zijn doodgeschoten door een politieagent op 22 december 2010. Hoewel hij en leden van zijn familie verbleven op het Gdaim Izik kamp, en zijn broer op de ochtend van zijn dood een verhitte discussie met de politie heeft gevoerd over zijn auto die er is vernietigd, schijnt deze confrontatie niet direct verbonden te zijn met de incidenten op het kamp.
Het RFK Center heeft leden van de familie Damber ontmoet die meldden dat ze niets is verteld over zijn dood of verblijfplaats op het moment van het incident. Op 3:00 op 22 december heeft de politie bij huis van de familie Damber gevraagd naar de indentiteitspapieren van Said, waarbij werd gezegd dat Said een politieagent had geslagen.
Op dat moment heeft de politie de Damber familie niet op de hoogte gebracht van het feit dat hij dood was, noch dat zijn lichaam in verzekerde bewaring werd gehouden. In plaats daarvan werd hen verteld dat Said een kleine blessure had en in het ziekenhuis was voor behandeling. De familie wachtte enkele uren bij het ziekenhuis zonder verdere informatie van de politie te krijgen, en zonder te weten of hij nog leefde of niet. Op 23 december werd Said Damber officieel dood verklaard, en de familie kon slechts zijn hoofd zien, die een kogelwond had in het midden van zijn voorhoofd. De familie kreeg tegenstrijdige berichten over wat zich heeft voorgedaan op 22 december en had op 15 januari 2011 nog geen toegang gekregen tot zijn medische dossiers of het autopsierapport, dat meer duidelijkheid zou kunnen verschaffen over de oorzaak van zijn dood. Noorse, Spaanse, en Argentijnse burgers bezochten de Damber familie. Na deze bijeenkomsten hebben de Marokkaanse autoriteiten hen met geweld het land uitgezet. Op het moment van schrijven weigert de familie Damber om Said's lichaam te begraven totdat ze toegang hebben tot de informatie rond de gebeurtenissen die hebben geleid tot zijn dood.
-------------------------
De zaak van Said Damber
Said Damber zou zijn doodgeschoten door een politieagent op 22 december 2010. Hoewel hij en leden van zijn familie verbleven op het Gdaim Izik kamp, en zijn broer op de ochtend van zijn dood een verhitte discussie met de politie heeft gevoerd over zijn auto die er is vernietigd, schijnt deze confrontatie niet direct verbonden te zijn met de incidenten op het kamp.
Het RFK Center heeft leden van de familie Damber ontmoet die meldden dat ze niets is verteld over zijn dood of verblijfplaats op het moment van het incident. Op 3:00 op 22 december heeft de politie bij huis van de familie Damber gevraagd naar de indentiteitspapieren van Said, waarbij werd gezegd dat Said een politieagent had geslagen.
Op dat moment heeft de politie de Damber familie niet op de hoogte gebracht van het feit dat hij dood was, noch dat zijn lichaam in verzekerde bewaring werd gehouden. In plaats daarvan werd hen verteld dat Said een kleine blessure had en in het ziekenhuis was voor behandeling. De familie wachtte enkele uren bij het ziekenhuis zonder verdere informatie van de politie te krijgen, en zonder te weten of hij nog leefde of niet. Op 23 december werd Said Damber officieel dood verklaard, en de familie kon slechts zijn hoofd zien, die een kogelwond had in het midden van zijn voorhoofd. De familie kreeg tegenstrijdige berichten over wat zich heeft voorgedaan op 22 december en had op 15 januari 2011 nog geen toegang gekregen tot zijn medische dossiers of het autopsierapport, dat meer duidelijkheid zou kunnen verschaffen over de oorzaak van zijn dood. Noorse, Spaanse, en Argentijnse burgers bezochten de Damber familie. Na deze bijeenkomsten hebben de Marokkaanse autoriteiten hen met geweld het land uitgezet. Op het moment van schrijven weigert de familie Damber om Said's lichaam te begraven totdat ze toegang hebben tot de informatie rond de gebeurtenissen die hebben geleid tot zijn dood.
vrijdag 11 februari 2011
Opstanden rond de grote woestijn
Na het opvallende succes van de demonstraties in Tunesië tegen het bewind van de president is er een indrukwekkende serie van demonstraties ontstaan in Egypte. Ook in Jordanië, Syrië, Libië en Algerije bespeurt men onrust. De deskundigen vertellen dat er een democratiseringsgolf door de Arabische wereld spoelt die wordt aangejaagd door internetmedia waarbij uitsluitend de namen Facebook en Twitter worden genoemd. De alternatieven, en concurrenten van deze bedrijven, zoals Friendster of Indenti.ca worden overigens nooit genoemd.
Volgens de deskundigen, waaronder Hassnae Bouazza, is bij alle onrust niet veel te melden over de toestand in Marokko. Het verhaal van het Marokkaanse optreden tegen het enorme protestkamp Gdaim Izik in de Westelijke Sahara is alweer vergeten. Maar goed, dat is dan ook niet Marokko maar in de Westelijke Sahara...
Is er werkelijk niet veel te melden over Marokko? Natuurlijk wel, zoals is te zien op dit filmpje.
Er is ook nieuws over Marokko in Europa. Een Marokkaan die voor zijn regering Europeanen bespioneerde wordt aangeklaagd in Duitsland. Het visserijverdrag tussen de EU en Marokko dat deze maand verlengd zou moeten worden, ligt onder vuur.
Vandaag vraagt de Europese Commissie om een verlenging van het visserijverdrag en ook vandaag vraagt Nederland aan Marokko om illegalen terug te nemen. Is dat toeval of timing? Saharaanse vis ruilen voor illegalen? Een combinatie die heel slecht geurt...
Marokkaanse stank ook in Dakar, de hoofdstad van Senegal. Daar is het World Social Forum gehouden en daar waren ook Saharanen bij. Het is het bekende verhaal. Zij, en hun sympatisanten kregen te maken met een groep agressieve Marokkanen.
Het is kennelijk geen nieuws dat men in het kader van de opstanden in de Arabische wereld kan plaatsen. Wat er ook niet in past is het nieuws dat het onderzoek naar een Marokkaanse poging tot genocide tegen het Saharaanse volk is hervat in Madrid.
Volgens de deskundigen, waaronder Hassnae Bouazza, is bij alle onrust niet veel te melden over de toestand in Marokko. Het verhaal van het Marokkaanse optreden tegen het enorme protestkamp Gdaim Izik in de Westelijke Sahara is alweer vergeten. Maar goed, dat is dan ook niet Marokko maar in de Westelijke Sahara...
Is er werkelijk niet veel te melden over Marokko? Natuurlijk wel, zoals is te zien op dit filmpje.
Er is ook nieuws over Marokko in Europa. Een Marokkaan die voor zijn regering Europeanen bespioneerde wordt aangeklaagd in Duitsland. Het visserijverdrag tussen de EU en Marokko dat deze maand verlengd zou moeten worden, ligt onder vuur.
Vandaag vraagt de Europese Commissie om een verlenging van het visserijverdrag en ook vandaag vraagt Nederland aan Marokko om illegalen terug te nemen. Is dat toeval of timing? Saharaanse vis ruilen voor illegalen? Een combinatie die heel slecht geurt...
Marokkaanse stank ook in Dakar, de hoofdstad van Senegal. Daar is het World Social Forum gehouden en daar waren ook Saharanen bij. Het is het bekende verhaal. Zij, en hun sympatisanten kregen te maken met een groep agressieve Marokkanen.
Het is kennelijk geen nieuws dat men in het kader van de opstanden in de Arabische wereld kan plaatsen. Wat er ook niet in past is het nieuws dat het onderzoek naar een Marokkaanse poging tot genocide tegen het Saharaanse volk is hervat in Madrid.
dinsdag 18 januari 2011
Oorlogsmassage
De media zijn een middel waarmee de geesten rijp worden gemaakt voor oorlog en andere grootschalige misdaad. In Nederland is men van oudsher bedreven in de duivelse kunst van het opwekken van geestdrift voor militaire machinerieën. Treurig voorbeeld is de strijdcultuur waarmee Atjeh te lijf is gegaan. Bali. De leugenachtigheid van de Politionele Acties. En het verraad rond het goud van de Papoea's. Nu zit Nederland nog in Afghanistan, maar men wil naar Noord-Afrika.
Maxime Verhagen heeft als minister van Buitenlandse Zaken een Actieprogramma Nederland Marokko getekend waarin o.a. het volgende staat:
Maxime Verhagen heeft dus een plannetje met Marokko en het Nederlandse leger.
Wat zien we nu verschijnen op een blog van De Ondernemer? Een gedachtespinseltje dat Maxime kan helpen zich uit het Afghaanse wespennest te redden, rechtstreeks verbonden met het nieuwe Noord-Afrika-plan:
Leuk plan toch van die Peter Breuning?
Maxime Verhagen heeft als minister van Buitenlandse Zaken een Actieprogramma Nederland Marokko getekend waarin o.a. het volgende staat:
Bij het intensiveren van militaire samenwerking kan gedacht worden aan terrorismebestrijding, alsmede opleiding en training. In het kader van opleiding en training bestaat aan NL zijde behoefte aan oefenterreinen in Marokko, met name voor helikopters, mede in het kader van de voorbereiding van Nederlandse troepen op de inzet bij vredesoperaties.
Maxime Verhagen heeft dus een plannetje met Marokko en het Nederlandse leger.
Wat zien we nu verschijnen op een blog van De Ondernemer? Een gedachtespinseltje dat Maxime kan helpen zich uit het Afghaanse wespennest te redden, rechtstreeks verbonden met het nieuwe Noord-Afrika-plan:
Richt een kamp in in de woestijn van Marokko en haal de rekruten daar naar toe. Creëer dan een veilige setting a la de politieschool in Lochem. Huur de plaatselijke bevolking in voor de catering en om voor Afghaan te spelen en dergelijke. De voordelen zijn evident, beveiliging is niet of nauwelijks nodig, als je perse wilt dat de rekruten wennen aan laag overvliegende straaljagers dan kun je de Marokkaanse luchtmacht inhuren. De kosten zijn een fractie van wat de beoogde missie zou kosten en het geld dat je investeert komt ten goede aan een land en een regio waar wij via eigen inwoners mee verbonden zijn.
Vakantiebestemming
Kort gezegd met een opleidingsmissie in Marokko voldoen we aan alle, al of niet uitgesproken of afgedwongen internationale verplichtingen. En als het allemaal achter de rug is dan hebben we er een avontuurlijke vakantiebestemming bij; luxe kamperen in een Taliban opleidingskamp.
Leuk plan toch van die Peter Breuning?
vrijdag 10 december 2010
Amerikaanse openheid
Het voorlopige lijstje met Engels leesvoer voor de winter heb ik maar weggehaald. Het was veels te voorlopig. Een meer permanente lijst is te vinden bij Cablesearch.org of kabelsearch.org. Bij deze website kan je de tekst van de telegrammen doorzoeken op termen zoals "Morocco". Je komt bijvoorbeeld het telegram tegen dat is geschreven naar aanleiding van het JUNE 8-11 VISIT TO SPAIN OF COMMANDER, U.S. AFRICA COMMAND waarin de Spaanse Secretary General of the Presidency Bernardino Leon tegen de Amerikaanse General Ward over de kwestie van de Westelijke Sahara zegt: ""Algeria was aware Morocco would never leave Western Sahara. Algeria was simply trying to make things more complicated for Morocco and use the issue as leverage on other matters". Het is net of je een Marokkaanse minister hoort praten over Algerije! Of de Amerikaan de flauwekul gelooft staat er niet bij.
Zoeken kan natuurlijk ook op Wikileaks zelf. Daar kan je bijvoorbeeld in het vakje "browse by origin" klikken op R, en dan op Rabat, de hoofdstad, voor een lijst met telegrammen die daar vandaan komen. En zo kan je ook lijstjes maken van rapporten van USA -diplomaten bij de ambassades van Algiers of het consulaat in Casablanca.
Bij El Akhbar stond een lijst met documenten die elders nog niet zijn te vinden maar die staan inmiddels niet meer op de website van El Akhbar. Maar met gebruik van de "in cache" functie bij Google zijn de files nog steeds op te halen.
Op Twitter is een WikileaksMOR account actief dat met de Marokkaanse telegrammen bezig is.
Global Voices online besteed aandacht aan de reacties in de Marokkaanse blogosfeer op de lekken.
Alles bij elkaar is er een fors netwerk bezig met het openbaren van de Amerikaanse kijk op de wereld in het pre-Obama tijdperk. Wat betreft de Westelijke Sahara blijkt die kijk voor verbetering vatbaar volgens Stephen Zunes.
De Wikileaks onthullingen worden in het Frans begeleid door Le Monde. In de U.K. is The Guardian medeplichtig. En in Spanje werkt El País mee, in Duitsland zit Der Spiegel in het complot en in de States weet de New York Times winst uit de onthullingen te behalen.
Aanvulling: Op Indymedia wordt gewezen op het bewerken van telegrammen uit Marokko. Er is ook een link te vinden naar de Russische Pravda die heeft bijgehouden hoe verward Wikileaks met de bestanden omgaat: publiceren, weghalen, redigeren, publiceren.. en niet altijd in die volgorde. En op de site Algerie360.com staat een verhaal over de relatie tussen Julian Assange en Israël en het opvallende gemis aan telegrammen die tijdens de Israëlische oorlogen zijn verstuurd.
Zoeken kan natuurlijk ook op Wikileaks zelf. Daar kan je bijvoorbeeld in het vakje "browse by origin" klikken op R, en dan op Rabat, de hoofdstad, voor een lijst met telegrammen die daar vandaan komen. En zo kan je ook lijstjes maken van rapporten van USA -diplomaten bij de ambassades van Algiers of het consulaat in Casablanca.
Bij El Akhbar stond een lijst met documenten die elders nog niet zijn te vinden maar die staan inmiddels niet meer op de website van El Akhbar. Maar met gebruik van de "in cache" functie bij Google zijn de files nog steeds op te halen.
Op Twitter is een WikileaksMOR account actief dat met de Marokkaanse telegrammen bezig is.
Global Voices online besteed aandacht aan de reacties in de Marokkaanse blogosfeer op de lekken.
Alles bij elkaar is er een fors netwerk bezig met het openbaren van de Amerikaanse kijk op de wereld in het pre-Obama tijdperk. Wat betreft de Westelijke Sahara blijkt die kijk voor verbetering vatbaar volgens Stephen Zunes.
De Wikileaks onthullingen worden in het Frans begeleid door Le Monde. In de U.K. is The Guardian medeplichtig. En in Spanje werkt El País mee, in Duitsland zit Der Spiegel in het complot en in de States weet de New York Times winst uit de onthullingen te behalen.
Aanvulling: Op Indymedia wordt gewezen op het bewerken van telegrammen uit Marokko. Er is ook een link te vinden naar de Russische Pravda die heeft bijgehouden hoe verward Wikileaks met de bestanden omgaat: publiceren, weghalen, redigeren, publiceren.. en niet altijd in die volgorde. En op de site Algerie360.com staat een verhaal over de relatie tussen Julian Assange en Israël en het opvallende gemis aan telegrammen die tijdens de Israëlische oorlogen zijn verstuurd.
donderdag 2 december 2010
Foute tomaten!
In Marokko worden veel tomaten geteeld door Franse bedrijven in de buurt van Agadir. Azura en Idyl zijn de bekendste bedrijven die zich ermee bezig houden. Deze bedrijven hebben helaas ook vestigingen in Dakhla, in de Westelijke Sahara. Ze verschaffen daar werk aan Marokkaanse kolonisten en ze gebruiken veel grondwater, dat in een tomatenschilletje verpakt, wordt verhandeld in Europa. Mag dat? Nee, natuurlijk niet. Dit soort economische activiteiten houden de Marokkaanse bezetting in stand en dragen niet bij aan de stabiliteit in de regio. In Noorwegen werden de tomaten verkocht als "Marokkaanse tomaten" die uit Agadir komen. Toen dat werd ontdekt heeft men die handel stopgezet. En zo hoort het ook.
Azura tomaten worden ook verkocht in Nederland door Aartsenfruit. Als je in de supermarkt bent: wees op je hoede voor de Azura tomaat! En ook voor de Azura courgette! Komkommer ook! En de Azura meloen!
Die groente en dat fruit kan afkomstig zijn uit door het door Marokko bezette gebied. Koop het niet!
Abonneren op:
Posts (Atom)