Afgelopen woensdag 31 maart 2010 is het tot een harde confrontatie gekomen in Nador tussen de lokale autoriteiten en deelnemers van een protestactie georganiseerd door de vereniging van werkeloze afgestudeerden in Marokko (Association Nationale des Diplômées Chômeurs au Maroc). De protestanten wilden in navolging van eerdere protestacties door de afdeling uit el Hoceima vorige week, met hun actie aandacht vragen voor de discriminatie van de Riffijnse Imazighen op de Marokkaanse arbeidsmarkt en met name voor de functies in de overheidsector.De autoriteiten waren het daar blijkbaar niet mee eens en gaven opdracht aan de politie om hard op te treden tegen deze protestanten. Hierdoor zijn er veel mensen die lichamelijke verwondingen hebben opgelopen, zowel onder de demonstranten als toevallige omstanders. De vereniging van werkeloze afgestudeerden heeft via de lokale pers laten weten, dat het zich niet uit het veld laat slaan, kondigde zelfs aan om verdere acties voor te bereiden en verder verklaarde het ook te zullen blijven actie voeren, totdat de Marokkaanse overheid tegemoetkomt aan hun rechtmatige eis op integratie van de Amazigh beroepsbevolking in het Marokkaanse ambtenarenapparaat.
En dat de roep ter verbetering van de positie van de Amazigh ambtenaar van de vereniging van werkeloze afgestudeerden een gevoelige snaar raakt bij de lokale autoriteiten in Nador, laat weer goed zien dat de sociale ongelijkheid en in de Marokkaanse Rif anno 2010 nog steeds een diepgewortelde (politieke) realiteit is, die historische gezien te herleiden is naar de rumoerige beginjaren van de Marokkaanse onafhankelijkheid en de politieke spanningen tussen Istiqlal partij en het Noordelijke Bevrijdingsleger (Armeé Liberation Nationale) in de periode 1957-1960. Daarnaast is de brute onderdrukking door de politie van afgelopen woensdag in Nador ook weer het zoveelste voorbeeld dat de Marokkaanse autoriteiten ondanks de mooie praatjes wat betreft de verbetering van de positie van (Amazigh) minderheidsgroepen in Marokko, er absoluut niet voor terugdeinzen om ook diezelfde sociale ongelijkheid met harde hand te handhaven. En dat is niet alleen het geval bij de Riffijnse Imazighen in het noorden, maar des te meer voor de Isahraouien in het zuiden, bij wie de stelselmatige discriminatie op de arbeidsmarkt (en daarbuiten!) zelfs nog een graadje erger is dan in de Rif.
Hoedanook de werkeloze afgestudeerden uit het noorden van Marokko laten zich niet de mond snoeren en zij voeren nu al bijna 2 jaar lang onafgebroken actie om hun stem te laten horen. En dat is niet makkelijk in een land als Marokko waar de centrale overheid haar greep op de samenleving steeds verder uitbouwt en verstevigt. En de werkeloze afgestudeerden van de Association Nationale des Diplômées Chômeurs au Maroc roeien ondertussen onvermoeid verder met de riemen de ze nog hebben… sit-ins, vreedzame marsen, petities en veel schriftelijke brieven.
