woensdag 14 april 2010

De Grote Reis 2010


Het vakantieseizoen staat weer voor de deur en de grote trek van de S7ab el Ghariezj (= Marokkaanse gemeenschap in diaspora) naar het Zuiden kan weer gaan beginnen. En hoewel de voorbereiding van de Grote Reis altijd voor de nodige stress garant staat, is het eenmaal aangekomen in de Rif een periode van ontspanning aan het strand, de traditionele manier van leven herontdekken, meer familiale betrekkingen ontdekken dan je lief is en natuurlijk ook een stukje Afrikaanse absurditeit. Toch zal de Grote Reis 2010 voor vele S7ab el Ghariezj anders zijn dan anders.

Zo heeft de wereldwijde economische crisis de S7ab el Ghariezj - die naar Marokkaanse maatstaven gerekend worden tot de meest koopkrachtige onderdanen van het land - ook niet onaangeroerd gelaten. De financiële nood zal zich hoogstwaarschijnlijk vertalen in een kortere vakantieduur dan de gebruikelijke 5 á 6 weken, want op vakantie gaan ze sowieso. Verder zullen ook de vitale kapitaalstromen van de Marokkaanse gastarbeiders richting het moederland afnemen. Dit zal ongetwijfeld zijn uitwerking hebben op de lokale economie van het Noorden van Marokko en met name de bouwsector, aangezien de Riffijnse Imazighen er graag op los bouwen. Dat zijn dus diezelfde Riffijnen die in Nederland genoegen nemen met een gehuurde naoorlogse rijtjeshuiswoning of een flatje van de woningstichting, maar die in Marokko zich trotse eigenaren mogen noemen van kastelen van minstens 3 verdiepingen hoog (exclusief tazeqa = dakterras).


De overheid daarentegen - al dan niet in samenwerking met buitenlandse investeerders - heeft ook niet stil gezeten en is de laatste jaren druk bezig geweest om onder meer aan de infrastructuur in de Rif te bouwen. En met een
hagelnieuwe snelweg en spoorweg heeft het de mobiliteit van de Riffijnen in Marokko aanzienlijk vergroot. Helaas gaat deze verbetering van de infrastructuur hand in hand met een explosieve groei van het destructieve massatoerisme, waar Moedertje natuur niet tegen opgewassen is. Want tja, de Marokkaanse overheid - al dan niet samen met buitenlandse investeerders - heeft ook maar bepaalde winstdoelstellingen te halen. En daar is een allereerste Mcdonalds in de Rif wel erg handig bij.


Wat de S7ab el Ghariezj deze vakantieperiode waarschijnlijk ook niet zullen ontgaan is de meer dan gebruikelijke politieke rumoer en onvrede in Marokko. En waar de meeste hardwerkende gastarbeiders jarenlang een struisvogelpolitiek hebben gehanteerd tav. het falend Marokkaanse overheidsbeleid, zullen deze apolitieke en
Ongelovige Thomassen komende zomerperiode met de neus op de feiten worden gedrukt. En gezien de meest recente botsingen tussen de Riffijnse werkloze intellectuelen en de gummiknuppels van de gendarmie van Nador, kan dat de vakantierust komende zomer voor vele S7ab el Ghariezj flink verstoren. Gelukkig dat sommige politiek bewuste Riffijnen al vooruitlopend op de zaken afgelopen weekend de rust bij de Marokkaanse ambassade in Brussel ook ff flink hebben verstoord. En dat hebben ze gedaan niet alleen om zo openlijk hun steun uit te spreken voor de 15 mensen, die in het ziekenhuis zijn beland door het geweldadig optreden van de Nadoriaanse gendarmie, maar ook om tevens een politieke boodschap te sturen naar de Marokkaanse ambassade en in het specifiek naar de Commission Consultative de Regionalisation (CCR) die olv. Omar Azziman eind juni verslag dient uit te brengen aan de koning. Dit verslag zal betrekking hebben op de belofte van koning M6 voor verdere decentralisatie van de centrale macht en de daaruit voortvloeiende minderhedenpolitiek in Marokko. Het meerendeel van de S7ab el Ghariezj behoort tot een van de Amazigh minderheidsgroepen van Marokko.


Wat ten slotte ook nog ruw verstoord zal worden is het islamitisch ideaalbeeld, wat met name de oudere generatie S7ab el Ghariezj graag voor ogen hebben als ze de ferryboot uitrijden op Marokkaans grondgebied. En hoewel deze Marokkanen met lede ogen hebben moeten toezien hoe hun kinderen en kleinkinderen in het Vrije Westen sterk zijn geseculariseerd en geheel gevormd naar Westers model, zullen ook (of juist) deze lui met vaak nog sterke traditionele normen en waarden, eraan moeten gaan geloven dat niet alleen hun (klein-)kinderen, maar zelfs ook de koning M6 himself zijn religieuze plicht ernstig heeft verzaakt. Want terwijl de Marokkaanse overheid onder zijn koninklijke leiding als Amir el Moeminin het land heeft behoedt voor een
zogenaamde afschuwelijke dreiging, die uitging van enkele tientallen vreedzame en rechtgeaarde christelijke Westerlingen, die niets anders deden dan weeskinderen in Marokko een liefdevolle thuis aanbieden, brokkelden islamitische gebedshuizen her en der in het land af en verdwenen vele moslims, moslima’s en zelfs moslimkinderen (11 jaar oud!) zonder pardon achter slot en grendel simpelweg vanwege hun islamitische geloofsovertuiging. Dit alles wordt natuurlijk mede mogelijk gemaakt dankzij het door Amerika gesponsorde War on Terror Islam.


Gelukkig kunnen de wat oudere en religieuzere S7ab el Ghariezj aan het einde van de vakantieperiode hun islamitische harten ophalen. Ramadan zal dit jaar halverwege de maand augustus beginnen. En hoewel de islamitische vastenmaand voor de wat jongere en vakantievierende S7ab el Ghariezj waarschijnlijk veel te vroeg zal komen (en de dagen in augustus duren al zo lang!), zullen de vrome en wat minder vrome Marokkanen tijdens de heilige maand toch klaarstaan om voor een dubbeltje op de eerste rang te bidden in de moskee in de hoop om vergiffenis af te dingen over de zondes die men het afgelopen jaar heeft begaan. Maar gezien de manier waarop de Marokkaanse autoriteiten het afgelopen jaar zijn omgegaan met de Marokkaanse onderdanen, ben ik bang dat het land in een permanente staat van zonde verkeert, waartegen zelfs de langste koranverzen niets zullen uithalen. En dus met wat religieuze zelfreflectie en spirituele purificatie voor een schijnbaar schoon geweten zullen de S7ab el Ghariezj hun Grote Reis van 2010 afsluiten en hun o zo geliefde en tegelijkertijd ook zo verafschuwde vaderland verlaten.

Maar ach, gelukkig hebben we de vakantiefoto’s nog…

Een reactie plaatsen