Dossier Belliraj

De Belgische Marokkaan Abdelkader Belliraj werd na enkele dagen bezoek in Marokko opgepakt en gemarteld en sinds die tijd bestaat de Affaire-Belliraj. De Belgen zijn niet bekrompen met hun affaires. Het gaat in deze zaak om niet minder dan de integriteit van de Staatsveiligheid en de verhouding met het koninkrijk Marokko. Het Mondiaal Magazine heeft er een journalist opgezet die met steun van het Fonds Pascal Decroos voor Bijzondere Journalistiek vandaag een artikel presenteert.

"België, dat verdeeld is in believers en non believers maar zich steeds diplomatisch stil heeft gehouden over de rechtsgang in Marokko, zal kleur moeten bekennen. Als het federaal parket geloof hecht aan de Marokkaanse piste dat Belliraj een moordenaar en terrorist was, zal het zijn medeverdachten van de moorden en andere criminele activiteiten moeten vervolgen."

Verder lezen: bij het Mondiaal Magazine.
Of lees het hele MO*dossier Belliraj.

Ramadan

De Ramadan wordt gevierd op vele plaatsen, zoals in Marokko maar ook in de Westelijke Sahara en ook in Nederland.
In de Lage Landen wordt door de anti-Islamitische VVD het ontslag bij de Erasmus Universiteit gevierd van Tariq Ramadan, de Islam deskundige die in Rotterdam was aangesteld om de integratie van de Moslim gemeenschap in Nederland te bevorderen. Het feit dat Ramadan al een poosje een programma heeft voor de Iraanse zender Presstv werd tijdig genoeg aangegrepen om zijn ontslag juist voor de aanvang van de Vastenmaand rond te krijgen.
De Rotterdamse Burgemeester Aboutaleb zit nu met de gebakken peren die worden geserveerd door de homo-lobby samen met Afshin Ellian die hoogleraar is voor Sociale cohesie, burgerschap en multiculturaliteit bij de concurrerende Universiteit Leiden.

In Marokkaanse kringen raakt men opgewonden van deze zaak. Saharanen daarentegen laat het koud, want zij beschouwen Tariq Ramadan als een vriend van Marokko. Is dat zo?
De hoogleraar was inderdaad op vakantie in Marokko toen hij van zijn ontslag hoorde. Daarnaast heeft Ramadan tijdens zijn integratiewerk helemaal niets gedaan aan het concept "respect voor internationaal recht" bij de Marokkaanse minderheid in Nederland.
En dat is eigelijk een cruciale voorwaarde bij de inburgering in dit land waar het internationaal recht in de grondwet is verankerd. Met name voor Marokkaanse Islamieten zolang de Leider van deze gelovigen publieklijk zijn voeten blijft afvegen met uitspraken van het Internationale GerechtsHof over de Westelijke Sahara. En daarbij de discussie over de annexatie strafbaar stelt voor de Marokkaanse wet. Kan men loyaal burger zijn in Nederland, respect hebben voor het Internationale Gerechtshof, en instemmen met de illegale annexatie van de Westelijke Sahara? Dat Ramadan die vraag niet heeft behandeld zal hem Marokkaanse dankbaarheid hebben opgeleverd.
Maar het wordt hoog tijd dat die discussie wel wordt gevoerd en nu Ramadan dat niet meer kan is het wachten op Afshin Ellian, onze hoogleraar Sociale cohesie, burgerschap en multiculturaliteit.

Uitleveren

Nederlandse lezers mogen dan verontrust de wenkbrauwen fronsen bij het bericht dat Malika Karoum, een Nederlands-Marokkaanse inlichtingendienst medewerkster uit Slotervaart, tot een lange celstraf is veroordeeld in Egypte vanwege betrokkenheid bij wapenhandel en zwartgeldgedoe. Bij de Belgische lezer zal de laatste tijd een heel andere gemoedstoestand zijn ontstaan. Om te beginnen was er de veroordeling van de Marokkaanse Belg Belliraj.

Abdelkader Belliraj vertrekt in januari 2008 naar Marokko.
Belliraj verteld over zijn verblijf daar: : "Ik werd op een dinsdagavond in januari van de straat geplukt in Marrakesj. Ik kreeg handboeien om en werd geblinddoekt. Daarna werd ik twee maanden lang gemarteld." De Marokkaanse verhoormethode leidt tot uitvoerige bekentenissen. Belliraj geeft toe dat er plannen waren om de Marokkaanse regering om te brengen. Hij blijkt verantwoordelijk voor smokkel van wapens naar Marokko. Belliraj bekent zes onopgeloste politieke moorden die in België zijn gepleegd en noemt daarbij details. Hij had niet alleen contacten met de Palestijnse Aboe Nidal groep maar ook met de beruchte Algerijnse terreurgroepen GSPC en GICM. Belliraj blijkt in Afghanistan een bezoek aan Al-Qaida topmensen te hebben gebracht. Hij is leider van zijn eigen terreurnetwerk. Hij had onder andere nog het plan om de filosoof Bernard-Henri Levy te vermoorden en hij zou banden hebben gehad met de Hofstadgroep.
Maar aan de andere kant zou Belliraj een aanslag op Europol in Den Haag hebben voorkomen en ook een aanslag in Liverpool. Dat zou hem zijn gelukt bij zijn werk als informant voor de Belgische veiligheidsdienst.
Dat een medewerker van de Belgische inlichtingendienst een zesvoudige moordenaar blijkt te zijn is schokkend nieuws. Dat de Marokkaanse politie die moorden oplost is ronduit verbijsterend. En dat de moordenaar in Marokko wordt opgepakt en veroordeeld en daar zijn straf gaat uitzitten is ronduit bizar voor misdaden die in België zijn gepleegd.

De kritiek van de verbijsterde zuiderburen richt zich voornamelijk op de eigen regering.
Bij de naturalisatie van Belliraj zou de inlichtingendienst hebben gemanipuleerd.
De Belgische staatsveiligheid schudt op zijn grondvesten.
De Belgische veiligheidsdienst wordt beschuldigd van onoplettendheid en erger. Ook de militaire inlichtingendienst is betrokken bij de zaak.
Als er drie Marokkaanse inlichtingenagenten door België worden uitgewezen omdat zij zich hebben misdragen in de zaak Belliraj weigeren zij te vertrekken.
Het Belgische beleid ziet er dan wat hulpeloos uit.

Het Vlaams Belang wil de inlichtingendienst maar afschaffen. Men kan zich afvragen of de anti-Islamieten niet tevreden moeten zijn want er is een Belg van Marokkaanse afkomst terug in Marokko veroordeeld voor feiten in België. Dat schept een precedent.
Albert Raes was overigens het opperhoofd van de Belgische geheime dienst tot een onderzoek uitwees dat de dienst nauw verweven was met de neonazi-militie Westland New Post. Deze grote man van het belgische spionnengilde is tegenwoordig ereconsul van Marokko. Hij lijkt daarmee een spil in deze zaak.

Belliraj is niet alleen veroordeeld. In de groep die samen met Belliraj is veroordeeld zitten leden van de politieke oppositie partijen Al-Badil al-Hadari, de Oumma-partij en de Partij van Gerechtigheid en Ontwikkeling. Al-Badil al-Hadari is door de regering ontbonden en een rechtbank wees een aanvraag voor wettelijke registratie van de Oumma-partij af. Advocaten van de verdediging klaagden dat de autoriteiten hen geen volledige dossiers gaven, anderen meldden dat hun cliënten waren gemarteld in hechtenis volgens Amnesty International.
Marokko heeft verder om de uitlevering gevraagd van Abderahim Bekhti die in België vastzit en een medeplichtige van Belliraj zou zijn maar dat gebeurt niet.
Er is in de zaak Belliraj beroep aangetekend. En er lopen ook gerechtelijke onderzoeken in België tegen Belliraj. Het is maar afwachten of de Belgische conclusies dezelfde zullen worden als de Marokkaanse. Zijn vrouw heeft het er moeilijk mee. De zaak Belliraj is voorlopig nog niet klaar.


Dan was er het bericht over Belgische terroristen in Afghanistan dat helemaal los staat van de zaak Belliraj.

En natuurlijk is er de stroom berichten over ontsnapte gevangenen van de afgelopen dagen. Twee van de ontsnapten zijn gevlucht naar Marokko. Zij zullen door Marokko niet worden uitgeleverd aan België. Zij zullen in Marokko worden berecht. Marokko levert geen onderdanen uit - ook niet als het Belgen zijn.

Waar gaat dat naartoe? Belgen of Nederlanders van Marokkaanse afkomst kunnen in Marokko worden berecht voor feiten die Europa zijn gepleegd en in Marokko strafbaar zijn omdat zij Marokkaan zijn. Maar worden zij beschermd door het Europese paspoort als zij worden vervolgd voor feiten die in Marokko strafbaar zijn maar in Europa niet? Zoals, bijvoorbeeld, spreken over het recht op zelfbeschikking voor de Saharanen. Of het aankaarten van de corruptie zoals Chakib El Khayari heeft gedaan.


Overigens worden door België aan Nederland de Marokkaans-Nederlandse jongelui wel uitgeleverd die in Kenia zijn opgepakt op verdenking van steun aan Somalische terroristen. Het wachten is op voorstellen om deze mannen uit te leveren aan Marokko. Want de anti-Islamitische lobby zal deze voorzet voor open doel wel niet willen missen.

Obama urged to Protect Sahrawis, Uphold Self-Determination

Een groep verontruste Amerikanen heeft een brief geschreven aan President Barack Obama met het dringende verzoek het al veel te lang slepende conflict rond de Westelijke Sahara tot een einde te brengen. Zij vragen hem steun te geven aan het voorstel een volksraadpleging te houden, en om bescherming te bieden aan het Saharaanse volk tegen het Marokkaanse geweld. Tot de ondertekenaars behoren uiteenlopende groepen en personen, waaronder voormalig ambassadeur Frank Ruddy, zangeres Cynthia Basinet, de winnares van de Seoul Peace Prize Suzanne Scholte, de directeur van het Robert F. Kennedy Center Monika Kalra en anderen.
Hieronder de tekst van de brief:

July 24, 2009

The Honorable Barack Obama
President of the United States
The White House
Washington, D.C. 20500

Dear Mr. President:

We are writing as a diverse group of concerned citizens—Democrats, Republicans and Independents, and representatives of non-governmental organizations—to pledge our strong support for the human rights of the Sahrawi people of Western Sahara. As Africa’s only remaining colony, the fate of Western Sahara has been uncertain since Morocco began its occupation over 30 years ago. In light of the historic friendship between the governments of the United States and the Kingdom of Morocco, as President of the United States, you have the ability to help resolve this long-standing conflict and ensure that the Sahrawi people’s human rights, including the inalienable right to self-determination, are protected.

The Sahrawi people welcome your outreach to the Muslim world and consider it an important opportunity for dialogue. The Sahrawi are a people who have demonstrated a commitment to the rule of law, democracy, human rights, equal rights for women, and religious tolerance. In exercising their rights to freedom of assembly and expression, the Sahrawi people in Western Sahara have been subjected to arbitrary arrests and detention, forced disappearances, abuse, torture and sexual assault. The violence against the Sahrawis by agents of the government of Morocco has been well-documented in reports by Amnesty International, Human Rights Watch, Freedom House, the World Organization Against Torture, Reporters without Borders and the United States Department of State.

Western Sahara represents a clear case of a peoples’ unfulfilled right to self-determination, a right not only embedded in the United Nations Charter, but the very principle on which our own nation was founded. The Moroccan government, rather than facilitating the realization of the long-promised United Nation-backed referendum on self-determination, has worked aggressively to thwart the efforts of the United Nations Mission for the Referendum in Western Sahara (MINURSO) to implement its mandate.

Therefore, in support of the human rights of the Sahrawi people, we respectfully request that your administration:

1. Calls upon Morocco to end the ongoing repression and human rights abuses against the Sahrawi population in the territory of Western Sahara;

2. Supports a resolution of the conflict over Western Sahara through the long-promised free, fair and transparent referendum administered by MINURSO; and,

3. Organize a meeting with representatives of the undersigned to discuss this issue further.

The conflict in Western Sahara is often forgotten, along with the plight of the Sahrawi people. However, we must not allow the misinformation perpetuated by political interests to seal an uncertain fate for an entire people and obstruct the realization of their fundamental human rights. As a group of concerned citizens and NGOs, we seek to shed light on and present a balanced analysis of the conflict.

Thank you in advance for your consideration of our requests. We appreciate the opportunity for continued dialogue on this important human rights concern. Please do not hesitate to contact the undersigned individuals or representatives of the NGOs, at 703-534-4313 with any questions, concerns or further inquiries.

Sincerely,

Letter was signed by 41 USA NGO representatives and American citizens.

Zie ook : Is Obama Snubbing the King of Morocco?

Tien jaar M6

De Koning van Marokko is alweer tien jaar aan de macht en dat is reden voor stukjes in de krant. Van Herve Guilbaud staat er een stuk bij Middle East Online en Sinikka Tarvainen heeft een stuk bij het Indiaase Top News. Deze twee noemen het grote Marokkaanse taboe, dat de Westelijke Sahara heet, niet en ook Greta Riemersma noemt het taboe niet in haar stukje voor de Volkskrant. Maar France 24 doet dat wel, al is het terloops, in een artikel vol met nieuwtjes: aan het einde van de maand zal er een grote viering plaatsvinden in Marokko. Op 29 juli zal de almachtige Koning een toespraak houden, maar waar is nog niet bekend.

Update 25 juli: Refworld komt tot de konklusie dat 10 jaar Mohammed VI beter is dan 10 jaar Hassan II maar dat persvrijheid nog steeds wordt gezien als bedreigend voor de monarchie. Het Belgische De Standaard heeft ook een uitgebreid artikel en Global Voices blikt terug op tien jaar M6 met een open brief van Khalid Jamaï. Bij Religion and Policy staat een brief van de Koning over vrouwenrechten en Afrik.com heeft nieuws over het zakenimperium van de man die inmiddels rijker is dan de olie-sjeiks van Qatar en Koeweit. Het Project Aladin heeft het nieuws dat de Koning de Holocaust één van de meest tragische gebeurtenissen van de moderne geschiedenis acht. Ondertussen heeft de absolute Islamitische vorst een collega op bezoek want de Saoedische koning is in Marokko om te zien hoe het is gesteld met zijn opvolger en half-broer die in Agadir, Marokko hersteld van een operatie in New York.

Petitie voor Chakib

Vrijheid voor Chakib!
Teken de petitie.

Aboutaleb's reis

De reis van burgemeester Aboutaleb naar de fraaie stad Casablanca in zijn geboorteland Marokko is veel mensen opgevallen door het werk van de AD journalisten Antti Liukku en Nico de Vries.
Om te beginnen bleken nogal wat veteranen verontwaardigd omdat hij op hun feestje verstek moest laten gaan. Uit dat feit kan je opmaken dat zijn reis nogal plotseling en niet onbelangrijk was. Toch gaf Aboutaleb in eerste instantie als reden voor zijn reis dat hij een beleefdheidsbezoek moest brengen in het kader van de stedenband Rotterdam - Casablanca.

Dan laat Leefbaar Rotterdam merken dat zij reden zien voor achterdocht en boosheid.

Burgemeester Aboutaleb zegt in een reactie dat het aanhalen van de banden met zusterstad Casablanca onderdeel is van het internationale beleid van de gemeente.
,,Ik heb gesproken met de burgemeester, de politie-officier en mensen uit de haven. Daarbij ging het onder meer om terrorisme en jeugdcriminaliteit. Deze samenwerking is overigens ingezet door mijn voorganger Opstelten.’’

Vervolgens blijkt de minister van Buitenlandse Zaken, Maxime Verhagen onaangenaam verrast.

,,De minister van Justitie en ik zijn er onlangs nog geweest en hebben de Nederlandse standpunten helder uiteengezet.''

Aboutaleb heeft in de Rotterdamse zusterstad Casablanca gesproken over onder andere terrorismebestrijding en radicalisering maar in de hoofstad Rabat had de burgemeester bovendien gesprekken met de ministers van Buitenlandse en Religieuze Zaken.
Daardoor wordt men nieuwsgierig. Wat heeft Rotterdamse Achmed dan precies gedaan in Marokko? Leefbaar Rotterdam stelt schriftelijke vragen.
En de fractievoorzitter van de SP maakt er een "grap" over.

’Burgemeester Aboutaleb is naar Marokko vertrokken om de aanvoerlijnen voor onze coffeeshops open te houden!’

Ha ha.

In dezelfde week publiceerde de commissie van Donk zijn rapport aan de Tweede Kamer. In het rapport gaat het vooral om cannabis; om Nederlandse cannabis.
In het rapport wordt met geen woord gesproken over de aanvoer van hasj vanuit Marokko. En dat is opvallend omdat in het rapport van de commissie van Traa staat genoteerd dat het Marokkaanse koninghuis tot zijn nek in die handel zit. Of zou er na al die jaren veel zijn veranderd?

Nee. De zaak van Chakib el Khayari toont aan dat Marokko niet is veranderd. De Riffijnse mensenrechtenactivist is veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf omdat hij in de buitenlandse pers heeft verklaard dat de Marokkaanse overheid door de hasj-handel tot in de hoogste regionen is gecorrumpeert. En omdat Chakib dat zou hebben gedaan in samenwerking met de Spaanse geheime dienst zijn de Spaanse inlichtingenposten in Nador en Tetouan door Marokko gesloten als represaille. Die Europese uitkijkposten zijn bedoeld om te waken tegen de dreiging van terreur.

En Aboutaleb zit een paar dagen later in Marokko te praten over drugs, terrorisme en religieuze zaken. Zou er zijn gesproken over de zaak Chakib?

Het wordt niet gevraagd, ook niet door Verdonk.